
این روزها مشهدالرضا(ع) میعادگاه عاشقان شده، دلهای عاشقان حضرتش از سراسر کشور به ضریح منور رضوی گره خورده است، چشمها به کبوتران این بارگاه التماس میکنند، جانها آرزوی وصل کرده و دستها در انتظارند و بار دیگر با حضور پر از شور عزاداران رضوی، مشهد و صحن و سرای حضرت، رنگی دیگر به خود میگیرد رنگی از جنس عاشقی، رنگی از جنس خدا ...
در این شهر قیامتی برپا شده است، خیابانها در سوگ عالم آل محمد(ص) سیاهپوش شده و خود را برای میزبانی از زائران حریم قدس رضوی آماده کردهاند، در این مصیبت عظما زن و مرد، پیر و جوان و زائر و مجاور زانوی غم بغل گرفته و برای تسلای میوه دل امام رئوف، جوادالائمه(ع) و حجت غایب خدا بر زمین به عزاداری میپردازند.
عزم حرم امام رئوف(ع) که میکنی باید ساعاتی را در شلوغی مسیرهای منتهی به حرم منتظر باشی اما هر چه بیشتر به حرم نزدیک میشوی، خیل عظیم جمعیت از زائرانی که با پای پیاده به سمت حرم در حرکت هستند تا دستهجاتی که از جای جای ایران اسلامی عزم حریم دوست کرده اند مانع میشوند تا دلهای عاشق به راحتی پای در آستانش بگذارند، اما همه این سختی را به جان میخرند تا لحظهای در جوار حریم او بیاسایند.
امروز مشهدالرضا(ع) در سالروز شهادت امام مهربانیها میزبان میلیونها زائر و مجاور است، زائرانی که شاید از فرسنگها دور، پای پیاده قدم در مسیر عاشقی نهادند، راهی که به عشق هشتمین امام، سختیهایش به چشم نمیآید...
این زائران نه تنها از مشهد و ایران بلکه از سراسر جهان در این بارگاه قدم نهادهاند، زائرانی از سرزمینهای دور، آنها که کمی آن طرفتر، از نسیم فرات به سمت توس عزم سفر کردهاند تا با حضور در این سرزمین مظلومیت حسین(ع) را با غربت هشتمین نور تقسیم کنند، آمدهاند به امام خود بگویند: رنج این سفر را به جان خریدهاند تا غربت هزار سال پیشش را جبران کنند، جبران آنچه که در آن زمان در طوس بر امام رخ داد، جبران آن نامردی...
آنها شکرگزار حضور هشتمین نور در خراسان هستند و آمدهاند تا در کنار ملائک و زائران کویش جانها را جلایی دوباره بخشند زیرا همه نیک میدانند در این شب و روز، آستان حریم دوست زائرانی ویژه دارد، زائرانی که با قدومشان به این بارگاه فضایی دیگر میبخشند.
این مردم با پایی پر آبله، تنی خسته و دلی پر از اندوه امروز میهمان این آستان هستند، آمدهاند ثابت کنند تا همیشه تاریخ، رهروان حقیقی ائمه(ع) هیچگاه راه عاشقی را فراموش نخواهند کرد، درست است که آن روز این مردم نبودند در غربت و غریبی هشتمین نور ولایت به سوگ بنشینند اما امروز با شوری عظیم در صحن و سرای این بارگاه در سینهزنی و عزاداری ثابت میکنند امام خویش را هیچگاه تنها نخواهند گذاشت.
زمزمههای رضا رضا(ع) از هر سو در این صحن و سرا به گوش میرسد، اشکها امان نمیدهند، جانها تاب ندارند، روحها میخواهند از کالبد خود خارج شده و به او بپیوندند، به رئوفی که همچون نگینی بر تارک ایران میدرخشد. او که از حریم جدش در مدینه، غریبانه و به اجبار راهی سفری پر از اندوه شد و عزم خراسان کرد.
و اینک سلطان خراسان میزبان دلهایی است از جنس نور و حال نوبت اوست که میهماننوازی کند و چه خوب میزبانی است او، میزبانی که خود وعده داده در سه جا به زائر خود سر میزند. یا رضا(ع) دستهایمان دخیل پنجره فولادت، نگاههامان به گنبد طلا و دلمان گره خورده با ضریح منورت، پس این دستها را یاری کن که یاوری ندارند جز تو...
مولای من، تو هم مانند آن زمان که دعبل در قصیدهای نامی از حضرت مهدی(عج) برد، دست بر سر نهاده، متواضعانه ایستادی و برای تعجیل در فرج آن حضرت دعا کردی همراه با زائران و مجاورانت برای تعجیل در ظهور فرزندت مهدی(عج) دعا کن.
بیائیم ما نیز در این روز با پیروی از ولی نعمتان علیبن موسیالرضا(ع) دعاگو و منتظر واقعی حجت بر حق خدا باشیم.
التماس دعا
معصومه اماموردی