
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، نشست تخصصی «جریانشناسی سینمای انقلاب اسلامی» با هدف بررسی تعاریف و نگرههای سینمای انقلاب اسلامی و شکلگیری آن، آسیبها و بایستههای آرمانهای انقلابی در حوزه سینما و مروری بر سه دهه سینمای انقلاب اسلامی با حضور محمدمهدی خالقی، مستندساز، مصطفی غفاری، جامعهشناس و محمدجواد استادی، منتقد سینما، 6 اسفندماه در اتاق جلسات دفتر تبلیغات اسلامی خراسان رضوی برگزار شد.
محمدمهدی خالقی، کارگردان و تهیه کننده مستند «پوستین وارونه» با اشاره به اینکه مهمترین و عمیقترین معضل در سینمای ایران عدم ارتباط صحیح با مردم است، اظهار کرد: این معضل تا حدودی در سینماهای پیشرفته دنیا از جمله هالیوود، بالیوود و انگلستان رفع شده است اما در ایران هنوز اقدامی برای این آسیب انجام نشده است.
وی اصلیترین مشکل سینمای ایران را تقلید دانست و با بیان اینکه ویژگی اصلی فیلم فارسی تقلید و تکرار از شبکههای برون مرزی است، اعلام کرد: از بدو ورود سینما به ایران تا دهه 40، این هنر دچار یک سری مشکلات عمیق و اساسی شده است که بزرگترین آن تقلید از شبکههای برون مرزی است به گونهای که میتوان گوشههایی از فیلمهای سینمای سراسر دنیا را در سینمای ایران مشاهده کرد.
این مستندساز با اشاره به اینکه یکی از آسیبهای عمده در سینمای ایران، عدم تعریف ارتباط درست مردم با سینما در فضای بعد از انقلاب است، تصریح کرد: عدم وجود زیرساختهای تولید برای توزیع، وابستگی به بودجه دولتی در سینما، عدم نیروسازی مناسب بچههای انقلاب و عدم دسترسی بچههای انقلاب به فضاهای آموزشی از دیگر آسیبهای موجود در سینمای کشورمان است.
خالقی حرکت جشنواره عمار را حرکتی غیردفعی و غیرتدافعی دانست و با تأکید بر اینکه این جشنواره حرکتی رو به جلو است، اعلام کرد: جشنواره عمار برای رسمیت بخشیدن و جبهه دادن به کسانی که این همه سال توسط هیچ نهاد و جشنواره دولتی دیده نشدهاند شکل گرفته است لذا اگر این جشنواره درست پیش برود و با پایبندی به اهداف و بنیان فکری نظام اسلامی به انحراف کشیده نشود، میتواند فراتر از جشنواره ملی در جشنوارههای خارج از ایران نقش ارزندهای ایفا کند.
این منتقد با بیان اینکه یکی از مهمترین مشکل سینمای ایران عدم تدوین نظام جامع رسانهای است، تصریح کرد: عدم شفافیت در حوزه سینما، عدم نگاه درست و سالم نهاد قدرت به سینما، عدم گسترش سخت افزاری سینما، عدم خصوصی سازی واقعی در سینما، وجود رانت خواری به جای ضابطه در سینما، عدم وجود مدیران شایسته، متحد و وابسته به ارزشهای انقلابی و کارامد از دلایل دیگر این مشکلات است