تحقق اقتصاد مقاومتی جز با مطالبه عمومی میسر نمی‌شود

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، حجت‌الاسلام محمدحسین حسین‌زاده بحرینی،  عضو کمیسیون اقتصادی مجلس ‌در همایش سالانه اساتید بسیجی واحدهای دانشگاه‌های آزاد اسلامی استان‌های خراسان که 16 اسفند‌ با محوریت «تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی» و «حماسه سیاسی و حماسه اقتصادی» در سالن اجتماعات مجتمع علوم انسانی دانشگاه آزاد ‌واحد مشهد برگزار شد، ضمن تبیین مبحث بیست و چهارگانه ابلاغ شده اقتصادی مقاومتی توسط رهبر معظم انقلاب اسلامی و تشریح وظایف قوای سه گانه و مردم در رابطه با این سیاست اظهار کرد: رهبر معظم انقلاب دو سال قبل در جمع تعدادی از دانشگاهیان فرمودند: «من بحث اقتصاد مقاومتی را مطرح می‌کنم اساتید دانشگاه، دانشجویان و اقتصاددان‌ها روی آکادمیک کردن این مبحث کار کنند» لذا این موضوع برای ما تکلیف‌آور است.

حجت‌الاسلام حسین‌زاده‌بحرینی، در رابطه با مراحل گفتمان‌سازی این مبحث گفت: ابتدا ما باید این اصطلاح را به‌خوبی بفهمیم، سپس زاوایای مختلف آن را درست درک کنیم، در ادامه ضرورتش را بشناسیم و نهایتاً، این مفاهیم را به لایه‌های بعدی که بعضاً گفتمان هستند، منتقل کنیم.

نماینده مردم در مجلس افزود: این مطالب باید به‌‌قدری بازگو شوند تا به یک مطالبه عمومی تبدیل شوند به‌گونه‌ای که هر فرد در جامعه بفهمد در کجای این پازل قرار دارد و سهمش چیست اما این موضوع به قدری مهم است که جز با مطالبه عمومی میسر نمی‌شود.

وی با یک نگاه تبیینی ـ قرآنی به مبحث بیست و چهارگانه اقتصاد مقاومتی مبنای بحث خود را آیه 112 سوره نحل «وَضَرَبَ اللّهُ مَثَلًا قَرْیَةً کَانَتْ آمِنَةً مُّطْمَئِنَّةً یَأْتِیهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِّن کُلِّ مَکَانٍ...؛ و خدا شهرى را مثل زده است که امن و امان بود [و] روزیش از هر سو فراوان مى‏‌رسید...»، قرار داد و گفت: در ابتدای این آیه خداوند ملتی را توصیف می‌کند که به تعبیر امروزی‌ها اقتصادشان آرام و بی‌تورم بود.

عضو کمیسیون اقتصادی مجلس ‌با اشاره به قسمت دیگر این آیه گفت: خداوند در ادامه آیه می‌فرماید: «... فَأَذَاقَهَا اللّهُ لِبَاسَ الْجُوعِ وَالْخَوْفِ بِمَا کَانُواْ یَصْنَعُونَ؛ ... خدا هم به سزاى آنچه انجام مى‏‌دادند طعم گرسنگى و هراس را به [مردم] آن چشانید»، هنگامی‌که این مثل را خداوند برای ما می‌زند برای یک ملت و در دو مقطع زمانی رخ داده است که هردو نقیض هم هستند. اگر این آیات در دو موقعیت متفاوت به ما عرضه می‌شد حتماً فکر می کردیم خداوند از دو قوم متفاوت صحبت کرده است.

‌مقوله اسراف؛ نکته‌ای مهم در بحث تولید

وی توجه به امر اسراف در تولید را مهم دانست و اظهار کرد: باید دید چه عاملی باعث می‌شود زندگی قومی اینگونه دگرگون شود، این عامل «فَکَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللّهِ» است؛ این کفر اعتقادی نیست بلکه کفر به نعمات خداوند است در همین راستا اگر بخواهیم به زندگی خودمان نگاهی بیندازیم، ملت ایران یکی از مسرف‌ترین ملت‌های دنیا است لذا مبنای تغییر شرایط کشور، اقتصاد مقاومتی است.

نماینده مردم در مجلس، با طرح این پرسش که با توجه به اینکه اصل بحث سیاست‌های بیست و چهارگانه اقتصاد مقاومتی مربوط به دو سال قبل است اما چرا در این برهه زمانی و با این شدت توسط رهبر معظم انقلاب اسلامی ابلاغ شده است، گفت: شاید تحلیلتان با من متفاوت باشد اما تحلیل شخصی من این است که هر ملتی برای خودش دو گونه از آرمان‌ها را فهرست و تعریف می‌کند که شامل اهداف و آرمان‌های اقتصادی و سیاسی می‌شود.

اهداف و آرمان‌های اقتصادی؛ از مشترکات ‌همه ملت‌ها ‌

حجت‌الاسلام حسین‌زاده بحرینی با تشریح این اهداف و آرمان‌ها اظهار کرد: اهداف و آرمان‌های اقتصادی معمولاً بین همه ملت‌ها مشترک است که از آن جمله باید به رفاه اقتصادی، رشد اقتصادی بالا، درآمد سرانه بالا، تورم پائین و ... اشاره کرد اما اهداف و آرمان‌های سیاسی بسته به اعتقادات ملت‌ها با هم متفاوت است.

به گفته این اقتصاددان، معمولاً همه ملت‌ها استقلال برایشان یک ارزش محسوب می‌شود لذا در کشوری مثل ایران دین‌دار بودن جامعه، صالح بودن حاکمان و امثال این مسائل ارزش است بنابراین اگر در جایی مظلومی وجود دارد ما حداقل نباید بی‌تفاوت باشیم.

وی در ادامه با اشاره به این دو مؤلفه آرمانی، اقتصاد مقاومتی را از زاویه‌ای دیگر اینگونه تعریف کرد: اقتصاد مقاومتی یعنی اینکه شما تلاش کنید اهداف اقتصادی‌تان را به‌دست آورید و آن‌ها را حفظ کنید اما برای دستیابی به این آرمان‌های اقتصادی ذره‌ای از فهرست خود کوتاه نیایید.

نماینده مردم ‌در مجلس ‌ادامه داد: بسیاری از کشورها مانند ترکیه در دنیا به‌راحتی زندگی می‌کنند اما خیلی راحت معامله می‌کنند، این کشورها به‌لحاظ اقتصادی وضع خوبی نسبت به ما دارند اما مسئولان آن‌ها خیلی راحت حاضر می‌شوند تروریست‌های تکفیری را به‌سمت کشور مسلمانی مانند سوریه بفرستند ولی این معامله سودآور نیست و ملت‌هایی که چنین رفتارهایی داشته‌اند، در بلندمدت به توسعه پایداری دست نیافته‌اند.