
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، آیتالله جعفر سبحانی، از مراجع عظام تقلید روز گذشته، 26 مردادماه در سلسله نشستهای «کلام و اندیشه اسلامی» که در مدرسه علمیه سلیمانیه مشهد برگزار شد، با بیان اینکه چهار نظریه درباره عناصر سازنده ایمان وجود دارد که شامل کرامیه، جهمیه، خوارج و چهارم معتزله است و پنجم نظریه صحیحی است که ما قبول داریم، گفت: طبق آیه 14 سوره نمل اگر ایمان همراه عمل نباشد کافی نیست در غیر این صورت فرعونیان نباید غرق میشدند، چون فراعن در قلب به خدا ایمان داشتند اما در زبان منکر خداوند بودند.
آیتالله سبحانی با اشاره به اینکه نظریه دیگر وجود دارد که تصدیق کلامی به توحید و نبوت را کافی میداند، عنوان کرد: پیروان ابن کرام اعتقاد دارند که اگر فردی تنها در زبان به توحید و نبوت اعتقاد داشته باشد، کافی است و او مومن است و این نظزیه نیز نادرست است.
وی با اشاره به آیه 8 سوره بقره «وَمِنَ النَّاسِ مَن یَقُولُ آمَنَّا بِاللّهِ وَبِالْیَوْمِ الآخِرِ وَمَا هُم بِمُؤْمِنِینَ، در میان مردم کسانی هستند که میگویند به خدا و روز رستاخیز ایمان آوردهایم در حالی که ایمان ندارند»، اظهار کرد: گروه تصدیق کنندگان کلامی را میتوان با این آیه از قرآن متوجه اشتباهشان کرد.
این مرجع تقلید شیعه با بیان اینکه خوارج در مورد ایمان نظریه سختتری نسبت به بقیه دارند، ابراز کرد: این گروه یعنی خوارج اعتقاد دارند فردی مؤمن است که هم در زبان و هم در قلب به خداوند اعتقاد داشته باشد و همچنین واجبات را انجام بدهد و محرمات انجام ندهد.
وی ادامه داد: آنها علاوه بر ایمان قلبی و اعتراف زبانی عمل به احکام و واجبات و محرمات را عنصر سازنده ایمان میدانند و در نظر آنها اگر کسی خلاف عمل صالح انجام دهد حتی اگر سالها عبادت کرده باشد از ایمان به کفر میرسد.
آیتالله سبحانی با بیان اینکه با همین تفکر عثمان را کافر میدانستند و به او اعتراض میکردند زیرا عثمان پول بیتالمال را بین خویشان و آشنایان خود تقسیم میکرد، عنوان کرد: عمل صالح مقوم ایمان نیست که اگر کسی عمل صالح انجام نداد و به گناه آلوده شد، از خیمه اسلام بیرون رود و در زیر خیمه کفر قرار گیرد.
این مرجع تقلید شیعه با بیان اینکه اگر نظریه خوارج درست باشد کسی در دنیا مومن نخواهد بود چرا که به جز معصوم کسی نمیتواند دچار لغزش و خطا نشود، افزود: در حال حاضر پیروان خوارج این موضوع را تعدیل دادهاند و عنوان میکنند کسی که گناه میکند کفر نعمت کرده است نه کفر شریعت.
وی اظهار کرد: گروهی دیگری هستند که به گروه معتزله معروفند، آنها معتقد هستند آدمی که گناه میکند نه کافر است و نه مومن، بلکه جزو آدمهای برزخی یعنی میان این دو به حساب می آید یعنی انجام خلاف عمل صالح انسان را از ایمان خارج میکند اما به کفر نمیرساند بلکه چنین فردی در برزخ به سر میبرد.
آیتالله سبحانی بیان کرد: اماخداوند در قرآن این نظریه را صراحتا رد میکند و میفرماید انسانها دوسته هستند یا مومن هستید یا کافر و دستهای دیگر را بیان نکرده است
وی عنوان کرد: شیعه و سنیها به این معتقد هستند که باید هم به زبان و هم در قلب به خداوند اعتقاد داشت و اگر مومنی دچار خطا و گناه شود از زیر خیمه اسلام بیرون نمیرود بلکه او مؤمن فاسق است.
آیتالله سبحانی بیان کرد: کسی که میگوید «لا اله الا الله» و آن را باور دارد مومن است که اگر خلافی انجام دهد این گناه وی را از دایره ایمان بیرون نمیکند ولی مومن فاسق محسوب میشود که اگر توبه کند مورد پذیرش خداوند توبه پذیر مهربان قرار میگیرد
این مرجع تقلید شیعه با بیان اینکه عمل صالح ثمره ایمان ماست، ابراز کرد: کسی که گناه میکند نمیتواند ثمرهای از ایمان خود برداشت کند که در این خصوص خداوند در سوره والعصر میفرماید: انسانها دچار خسران میشوند مگر اینکه در زبان و در عمل به خداوند ایمان داشته باشند.
وی با اشاره به این که شیعه به خاطر این که اعتقاداتش تهمت مرجئه میزنند، تاکید کرد: گروه مرجئه اعتقاد دارند ایمان کافی است و به عمل صالح نیاز نیست که امام صادق در همان زمان اعلام کرد قبل از این که مرجئه فرزندان شما را فاسد کنند، به تربیت فرزندان خود برسید و با این پیام جدایی خود را از این گروه اعلام کردند.
وی با بیان اینکه در مباحث آینده با علم داعشیان را شکست خواهیم داد، گفت: داعش ایمان را تنها برای خود احتکار میکند، تنها خود را مومن میداند و تمام کسانی که زیر پرچم آنها نباشد را کافر میداند.
این مرجع تقلید شیعه در پاسخ به این سؤال آیا در جهاد ما به خون و خونریزی دعوت میشویم، اظهار کرد: در دین مبین اسلام جهاد وجود دارد و به معنای سعی و کوشش است و هرگز جهاد به معنای آدمکشی نیامده و اسلام بین واژههای مختلف از جهاد استفاده کرده و در جهاد باید مردم را به ایمان دعوت کرد.
آیتالله سبحانی با بیان اینکه سجده ملاک به بشر احترامی بوده است که ملاک به آفریده خداوند گذاشتهاند و سجده به یک رب نبوده است که کفر محسوب شود، اضافه کرد: زمانی که سجده بر اشیا و یا فرد انجام شود آن هم به عنوان رب شرک است هرچند که ما در اسلام سجده بر انسان حتی به عنوان احترام نیز جایز نیست.