ضرورت ترسیم معرفتشناسی حضرت زینب(س) در ادبیات شیعه
گروه هنر: امام جمعه مشهد گفت: مقام معرفتشناسی حضرت زینب(س) در ادبیات، هنر و سخن شیعه گنجانده نشده و تابلویی از این بانو برای رهروان ایشان ترسیم نشده است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، آیتالله سیداحمد علمالهدی، امام جمعه مشهد در اجتماع عظیم عزاداران و رهروان زینبی که صبح امروز، 15 آبانماه در پایانه معراج مشهد برگزار شد، با بیان اینکه خاطرههای عاشورایی در ملل اسلامی و سایر مذاهب توسعه پیدا کرده است، اظهار کرد: حضرت زینب(س) از روز یازدهم عاشورا و شام غریبان تا اربعین حسینی رنج بسیاری را تحمل کرد، اما نیازی به همدرد ندارد بلکه مهمتر از آن نیاز به رهرو دارد.
وی با اشاره به اینکه از زمان آغاز واقعه کربلا تا امروز همه چشم انتظار انسانهایی بودهاند که در پرتو انقلاب کربلا و در پناه حضرت زینب(س) به انقلاب برخیزند، افزود: حضرت زینب(س) در بسیاری از مسائل دردناک و مصیبت اهل بیت(ع) حاضر نبود، حتی یک قطره اشک بریزد زیرا میخواست قهرمانی خود را حفظ کند، بنابراین امروز این بانوی بزگوار نیاز به دلسوزی و اشک ریختن ندارد بلکه باید رهروان راه ایشان زیاد شود.
امام جمعه مشهد با تأکید بر راه و هدف حضرت زینب(س) عنوان کرد: 12 محرم سرآغاز نهضت زینبی است و همایش رهروان زینبی قدمی ارزشمند است تا گامی در راه تحقق آرمانهای حضرت زینب(س) و امام سجاد(ع) برداریم.
وی با بیان اینکه متأسفانه در قالب ادبیات شعر و هنر از حضرت زینب(س) به عنوان خون جگر یا زینب(س) ستمدیده یاد میشود، گفت: مقام معرفتشناسی حضرت زینب(س) در ادبیات، هنر و سخن شیعه گنجانده نشده و تابلویی از این بانو برای رهروان ایشان ترسیم نشده است.
آیتالله علمالهدی ادامه داد: زمانی که حضرت زینب(س) به دنیا آمد، پیامبر(ص) قنداقه ایشان را در آغوش گرفت و فرمود: «احترام این دختر بر همه واجب است و به خاطر شباهتی که به خدیجه دارد، هر احترامی که به خدیجه(س) قائل میشوید، برای او قائل شوید»، از همین رو شباهت حضرت زینب(س) به خدیجه بر اساس ظاهر ایشان نبوده بلکه منظور پیامبر(ص) هدایتگری و ایستادگی ایشان بوده که شبیه حضرت خدیجه(س) بوده است.
وی با اشاره به اینکه حضرت خدیجه(س) شاهراه و سرباز پیامبر(ص) و به عنوان پناهگاه ایشان عمل میکرد، افزود: نقشی که خدیجه برای پیامبر(ص) داشت، همان نقشی است که حضرت زینب(س) برای امام حسین(ع) ایفا کرد لذا روزی که حضرت فاطمه(س) بر بالین امیرالمؤمنین(ع) با پهلوی شکسته حاضر شد، حضرت زینب(س) که چهار سال بیشتر نداشت دامن حضرت فاطمه(س) را گرفته بود و همه سخنان مادر را به خاطر سپرد.
عضو مجلس خبرگان رهبری با تأکید بر اینکه سه خطبه از حضرت فاطمه(س) به جای مانده است که هر سه خطبه از زبان حضرت زینب(س) بیان شده است، عنوان کرد: جایگاه حضرت زینب(س) برای پیامبر(ص) آشکار بود لذا برای نامگذاری ایشان از خدا اذن گرفت و خدا اسم زینب را از طرف جبرئیل بر وی نازل کرد که دارای دو بخش زین و اب و به معنای زینت پدر است.
وی عاشورا را غدیر دوم معرفی کرد و گفت: حضرت زینب(س) پس از واقعه عاشورا عظمت حضرت علی(ع) و امام حسین(ع) را دوباره زنده کرد به گونهای که مردم عظمت عاشورا و غدیر را در تابلویی که حضرت زینب(س) ترسیم کرده بود مشاهده کردند، بنابراین اگر بخواهیم تصویری از حضرت زینب(س) ترسیم کنیم نباید الوداع زینب(س) یا خون جگر زینب(س) باشد بلکه باید قهرمانی، شجاعت و بیانات حضرت زینب(س) مورد توجه قرار گیرد.
آیتالله علمالهدی حساسترین درد حضرت زینب(س) را آخرین دیدار ایشان با امام حسین(ع) معرفی کرد و افزود: حضرت زینب(س) برای آخرین بار برادر خویش را در آغوش کشید و با سر بریده ایشان به ایراد سخن پرداخت، در این حال حضرت سجاد(ع) را مشاهده کرد لذا بغض خود را فرو خورد و به دلداری امام عصر خویش پرداخت تا بتواند اسلام را زنده نگه دارد.
