كرسی اباضيه در دانشگاه اديان و مذاهب داير شد
گروه حوزههای علميه: در جريان بازديد مفتی اباضيه عمان از دانشگاه اديان و مذاهب، راههای تقويت همكارهایهای دوجانبه بررسی و كرسی اين فرقه داير شد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا) صبح امروز، 9 مهر ماه در محل دانشگاه اديان و مذاهب اسلامی، نشست دو جانبه مفتی اباضيه عمان و هيئت همراه با حجتالاسلام والمسلمين نواب، رييس اين دانشگاه برگزار شد.
در ابتدای اين ديدار، حجتالاسلام والمسلمين ابوالحسن نواب با ذكر اين مطلب كه مراودات علمی بين علمای اسلامی موجب شكوفاشدن علوم اسلامی خواهد شد، گفت: افزايش مراودات بين علما و نهادهای علمی اسلامی بسيار مهم است كه خوشبختانه اين مسير باز شده است.
وی افزود: خوشبختانه اين مسير آغاز شده است و رفته رفته با افزايش تعاملات فی مابين از جمله مراكز علمی و حوزه و دانشگاههای علمی دينی جهان اسلام اين مسير پوياتر از هميشه خواهد بود.
در ادامه اين جلسه شيخ احمد الخليلی، مفتی اباضيه عمان كه به هيئت همراه در اين نشست حاضر شده بود، با ذكر اين مطلب كه علوم اسلامی دارای شاخههای علمی و تخصصی فراوان است، گفت: كشورهای اسلامی به ويژه علما و حوزويان اسلامی بايد توجه بسياری به علوم اسلامی داشته باشند و برنامههای مهمی برای توسعه اين علوم ارايه كنند.
وی بر ضرورت توجه به علوم اسلامی در كشورهای اسلامی، تاكيد كرد و افزود: جايگاه علم در اسلام به قدری والاست كه چه در قرآن و چه در سنت و گفتار پيامبر(ص) تاكيدات فراوانی روی اين مسئله شده است.
در اين ديدار كه حجتالاسلام مسجد جامعی، سفيرسابق ايران در واتيكان نيز حضور داشت تعدادی از علمای اباضيه عمان و تنی چند از اعضای هيئت علمی دانشگاه اديان و مذاهب به ارايه ديدگاههای خود پرداختند.
يادآور میشود اباضيه يا اباضیگری يكی از فرقههای مذهبی در اسلام است و اين فرقه از كهنترين مذاهب اسلامی است. نام اين مكتب از نام عبدالله بن اباض تميمی نخستين پيشوای آن گرفته شده است.
اباضيه كه هم از سنیگری و هم از شيعهگری جداست هرچند از نظر شمار پيروان در مقايسه با سنيان و شيعيان گروه كوچكی به حساب میآيد اما از نظر تاريخی جريانی بسيار مهم است. امروزه اباضيان بيشتر در شمال آفريقا، شرق آفريقا ( بهويژه جزيره زنگبار) و عمان سكونت دارند. عمان تنها كشور مسلمانی است كه كيش اباضی در آن مذهب اكثريت است، پادشاه آن نيز اين مذهب را دارد.
اباضيه بر اين عقيدهاند كه نمیتوان به كسی مؤمن يا كافر گفت، چرا كه وحی منقطع شد و ابوبكر و عمر از دنيا رفتهاند و امروز كسی نيست كه حقايق را بيان كند و كافر را از مؤمن تميز دهد. بدان جهت ما به كسی نمیگوييم كه او مؤمن است يا كافر.
اباضيان انتساب خود را به خوارج انكار كرده و مورخين برجستهٔ اباضی همچون برّادی در جواهر المُنْتَقات و شماخی در كتاب السير، تاريخ پيدايش اين فرقه را به زمان خلافت عثمان میرسانند و آن را قديمتر از خروج خوارج میشمارند. البته اصطلاح خوارج نزد اباضيه به كسانی كه بر علی بن ابیطالب (ع) شوريدند گفته نمیشود بلكه خوارج را كسانی میدانند كه از اسلام خارج شوند. اين فرقه با وجود انحرافات با شيعه در توحيد، معاد، دوزخ و ... هم عقيده است.
در ابتدای اين ديدار، حجتالاسلام والمسلمين ابوالحسن نواب با ذكر اين مطلب كه مراودات علمی بين علمای اسلامی موجب شكوفاشدن علوم اسلامی خواهد شد، گفت: افزايش مراودات بين علما و نهادهای علمی اسلامی بسيار مهم است كه خوشبختانه اين مسير باز شده است.
وی افزود: خوشبختانه اين مسير آغاز شده است و رفته رفته با افزايش تعاملات فی مابين از جمله مراكز علمی و حوزه و دانشگاههای علمی دينی جهان اسلام اين مسير پوياتر از هميشه خواهد بود.
در ادامه اين جلسه شيخ احمد الخليلی، مفتی اباضيه عمان كه به هيئت همراه در اين نشست حاضر شده بود، با ذكر اين مطلب كه علوم اسلامی دارای شاخههای علمی و تخصصی فراوان است، گفت: كشورهای اسلامی به ويژه علما و حوزويان اسلامی بايد توجه بسياری به علوم اسلامی داشته باشند و برنامههای مهمی برای توسعه اين علوم ارايه كنند.
وی بر ضرورت توجه به علوم اسلامی در كشورهای اسلامی، تاكيد كرد و افزود: جايگاه علم در اسلام به قدری والاست كه چه در قرآن و چه در سنت و گفتار پيامبر(ص) تاكيدات فراوانی روی اين مسئله شده است.
در اين ديدار كه حجتالاسلام مسجد جامعی، سفيرسابق ايران در واتيكان نيز حضور داشت تعدادی از علمای اباضيه عمان و تنی چند از اعضای هيئت علمی دانشگاه اديان و مذاهب به ارايه ديدگاههای خود پرداختند.
يادآور میشود اباضيه يا اباضیگری يكی از فرقههای مذهبی در اسلام است و اين فرقه از كهنترين مذاهب اسلامی است. نام اين مكتب از نام عبدالله بن اباض تميمی نخستين پيشوای آن گرفته شده است.
اباضيه كه هم از سنیگری و هم از شيعهگری جداست هرچند از نظر شمار پيروان در مقايسه با سنيان و شيعيان گروه كوچكی به حساب میآيد اما از نظر تاريخی جريانی بسيار مهم است. امروزه اباضيان بيشتر در شمال آفريقا، شرق آفريقا ( بهويژه جزيره زنگبار) و عمان سكونت دارند. عمان تنها كشور مسلمانی است كه كيش اباضی در آن مذهب اكثريت است، پادشاه آن نيز اين مذهب را دارد.
اباضيه بر اين عقيدهاند كه نمیتوان به كسی مؤمن يا كافر گفت، چرا كه وحی منقطع شد و ابوبكر و عمر از دنيا رفتهاند و امروز كسی نيست كه حقايق را بيان كند و كافر را از مؤمن تميز دهد. بدان جهت ما به كسی نمیگوييم كه او مؤمن است يا كافر.
اباضيان انتساب خود را به خوارج انكار كرده و مورخين برجستهٔ اباضی همچون برّادی در جواهر المُنْتَقات و شماخی در كتاب السير، تاريخ پيدايش اين فرقه را به زمان خلافت عثمان میرسانند و آن را قديمتر از خروج خوارج میشمارند. البته اصطلاح خوارج نزد اباضيه به كسانی كه بر علی بن ابیطالب (ع) شوريدند گفته نمیشود بلكه خوارج را كسانی میدانند كه از اسلام خارج شوند. اين فرقه با وجود انحرافات با شيعه در توحيد، معاد، دوزخ و ... هم عقيده است.
