آموزشهای آکادمیک در فرایند تربیت قاریان جایگاهی ندارد
گروه فعالیتهای قرآنی: داور قرآن کریم با بیان اینکه آموزشهای آکادمیک در فرایند تربیت قاریان جایگاهی ندارد، افزود: هنوز هم انتقال اندوختهها به صورت سینه به سینه از اساتید به شاگردان مهمترین عامل تربیت قاری محسوب میشود.
محمد عباسی، داور قرآن کریم در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی با اشاره به روشهای آموزش قرآن ابراز کرد: به نظر میرسد روشهای نوین مانند انواع نرم افزارهای قرآنی، فضای مجازی و ... امروزه در آموزش قرآن مورد استفاده قرار میگیرد اما باید توجه داشت، این روشها نمیتواند در همه هنرها از جمله قرآن نتیجه زودرس داشته باشد ولی در رشتههایی مانند زبان، نقاشی و ... زود به نتیجه میرسد.
روشهای نوین آموزش قرآن تنها در تربیت حافظ نقش دارند
وی ادامه داد: روشهای نوین در مدت زمان فشرده دو تا سه ساله ممکن است حافظ قرآن تربیت کند، ولی فراگیری فنون قرائت و قاریشدن حرفهای تنها در جلسات آموزش قرآن، یادگیری از استاد همراه با رفع غلطها در حضور او و تکرار محقق میشود.
عباسی با بیان اینکه در آموزش قرآن بحث سینه به سینه گوش کردن، درست شنیدن از استاد و خواندن صحیح مطرح است، اظهار کرد: برای رسیدن به این ویژگیها باید آموزش حتما حضوری باشد، لذا به شکل کلی مهمترین قسمت آموزش، به صورت حضوری و دریافت از طریق سینه به سینه صورت میگیرد.
قاریشدن، با زانوزدن در محضر استاد محقق میشود
وی با اشاره به اینکه آماری نداریم که نشان دهد با استفاده از شیوههای نوین آموزش قرآن افراد قاری موفق شده باشند، ابراز کرد: گرچه ممکن است افراد با این ابزارها و شیوههای نوین حافظ قرآن شوند، اما قاریشدن تنها در دراز مدت و با حضور در محضر استاد محقق میشود.
این قاری بینالمللی قرآن افزود: تربیت قاری برجسته، نیاز به نشستن و دریافت آموزش در پای درس استاد قرآن دارد تا فرد تذکرات دلسوزانه استاد را که خود بخشی از درس و آموزش است را بشنود و اجرا کند.
وی با بیان اینکه توصیه همیشگی این است که اساتید با بهترین کلمات، ادبیات، رفتار و گفتار مخاطبان را به سمت قرآن جذب کنند، اضافه کرد: ممکن است، روشهای مختلفی که برای آموزش قرآن استفاده میشود، وجه اشتراک زیادی با هم داشته باشد، اما شیوههایی مانند خواندن از روی قرآن و بیان اشکالات توسط استاد، مهمترین روش برای فراگیری ماندگار و تأثیرگذار قرآن به شمار میرود.
فراگیری قرآن در محضر استاد نیازمند زمان و کسب تجربه است
عباسی عنوان کرد: البته علاقهمندان به یادگیری قرآن باید توجه داشته باشند که فراگیری قرآن با روشهای مکتبخانهای و حضور در جلسات قرآن مساجد و محضر اساتید، چند سال زمان نیاز دارد تا فرد بتواند تجربه کافی مورد نیاز را برای قاریشدن به دست آورد.
وی با اشاره به اینکه در روایات رسیده از ائمه(ع) آمده که علمآموزی در کودکی مانند نقش بستن بر سنگ است، اظهار کرد: کودک در دوران طفولیت که وجودش مانند یک نوار خالی است، هر آنچه را که به او آموزش دهیم همان را به ما تحویل میدهد، لذا بهترین سنین برای آموزش کلام وحی همان دوران کودکی محسوب میشود.
آموزش قرآن و مفاهیم دینی به کودکان از طفولیت آغاز شود
عباسی ادامه داد: از طرف دیگر باید فضای خانواده را از حدود سن یک یا دو سالگی فرزند، از جهت توجه و انس به قرآن و جریان معنویت گرم نگه داشت، والدین دعا و قرآن بخوانند زیرا حتی در این زمان روحیات دوستانی که انتخاب میشوند و اقوامی که با خانواده در تعامل هستند، نیز مهم است.
این داور قرآن کریم ابراز کرد: در این صورت وقتی شرایط و محیط برای رشد کودک آماده بود و تمام فکر و انرژی او و خانوادهاش در مسیر آموختن قرآن متمرکز شد، این متعّلم در فرایند آموختن پیشرفت مناسبتری خواهد داشت.
نقش کمرنگ آموزشهای آکادمیک در فراگیری قرآن
وی با بیان اینکه آموزشهای آکادمیکی که در رشتهها و مباحث قرآنی داریم، بیشتر جنبه تئوری دارد، اظهار کرد: ممکن است این آموزشها یک متعّلم را طی یک ترم در دانشگاه با اصول و قواعد تجوید، صوت و لحن آشنا کند و مفید باشد، اما در آن مدت، فرصتی برای پرداختن به امور عملی مباحث آموزشی قرآن نیست و کارایی از حیث عملی ندارد.
این قاری بینالمللی قرآن گفت: در واقع در محیط آموزشی دانشگاه، تنها انباشت اطلاعات به شکل تئوری صورت میگیرد در حالی که عملیاتیکردن این آموختهها تنها در حضور اساتید محقق میشود.
عباسی ادامه داد: علاقهمندان به فراگیری حرفهای قرآن کریم باید دائما در جلسات سنتی آموزش کلام وحی حضور یافته و یادگیری خود را هر روز دنبال کنند که این شیوه برای آنان مؤثر است، زیرا در جلسات سنتی، آموزش قرآن هم به صورت تئوری و هم کاربردی صورت میگیرد.
وی بیان کرد: به جرأت میتوان گفت که اساتید توانمند قرآن در دهههای قبل و حتی اساتید عصر حاضر هیچ کدام علوم، فنون و تکنیکهای قرائت را در دانشگاهها یاد نگرفتهاند بلکه این مباحث را در جلسات مذهبی و مساجد آموختهاند، از همین رو جلسات سنتی آموزش قرآن هنوز هم تأثیرگذاری خود را بر روی متعّلم حفظ کرده و بیشک اثرگذار هستند.
