
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، به ساعت مچیام که نگاهی میاندازم، عقربههای ساعت نزدیکهای اذان ظهر را نشان میدهد، درست رأس ساعت عاشقی و وعده دیدار با معبود، به همراه جمعی از خبرنگاران و عکاسان رسانههای دیگر به مجتمع میقاتالرضا(ع) میرسیم.
جایی که حال و هوایش قابل وصف نیست، حال و هوایی درست شبیه به روزهای رفتن به شلمچه، یک لحظه در خیالم همچون فیلمی کوتاهی تمام آن لحظات مرور میشود و بغضی زیر نم نم باران که قصد باریدن دارد، گلویم را چنگ میزند. بغضی از سر دلتنگی، از همان لحظه که قرعه این بازدید به نام من می افتد، مدام با خودم این واژه را تکرار میکنم که این جا آمدن و دلتنگی چند روزه برای آن سرزمین مرزی، برای آن روزبارانی در طلایه، جنوب بی حکمت نیست.

وقتی از کانکس پیاده میشوم، به دورو اطرافم توجه میکنم، در سمت سمت چپ ساختمان، المانی از گلدسته میبینم، گلدستهای فیروزهای رنگ که دور و اطرافش را کبوترهایی فلزی با رنگهایی طلایی گرفتهاند و به صورت حکاکی بر روی آن نوشته شده «میقاتالرضا(ع)»، وقتی به خوبی به گلدسته خیره میشوی، به راحتی قابل تشخیص است که این گلدسته نمایی از نقارهخانه امام رضا(ع) را به نمایش گذاشته است.
پروازی بر بال فرشتگان
در ادامه چشمانم به خادمان زن و مرد مسیر خیره میشود، فرشتگانی در این هوای سرد، زیر باران، چندین ساعت از روز را عاشقانه به عشق مولایشان ایستاده و با پرکهایی که در دستانشان قرار دارد، با لبهایی پر از لبخند و گشادهرو همچون فرشتگان از همه زائرانی که به این مکان وارد میشوند، پذیرایی میکنند. درست مانند روزهای اعتکاف در حرم مطهر رضوی که آدم هیچ حسی جز فرشته بودن ندارد.
بوی اسپند تمام فضا را پر کرده است، دودی غلیظ اما خوشبو، دیدن آن ظرف اسپند که با کمترین امکانات درست شده است مرا وادار می کند که بایستم و سوژه گزارشم قرار دهم، بشکهای زنگ زده که تشتی روی آن قرار دارد و مقدم زائران را با عطر دل انگیزش گلباران میکند.
صدای میقات بر فرکانس قلب زائران
صدای میقات، رادیوی زندهای است که در مجتمع میقاتالرضا(ع) برنامهها و تمام اطلاعاتی که زائران نیاز دارند را در اختیارشان قرار میدهد، موج صدای میقات بر روی دلهای مردم و زائران پیاده قرار دارد.

زائران زیادی با این رادیوی میقات مصاحبه میکنند و درد و دل و حس و حال خود را با دیگران به اشتراک میگذارند، کتابچهای هم از خاطرات زائران، معجزات و تمام اتفاقات تلخ و شیرینی که تجربه کردهاند نیز از سوی این مرکز آماده چاپ است.
تحویل نان فقط با حواله صلوات...
با دیدن این جمله، بر روی در نانوایی سیاری که بوی نان تازهاش بیقرارم کرده و بر گرسنگیام افزوده، ترغیب شدم تا چند سؤالی از شاطرانی که عاشقانه برای زائران نان طبخ میکردند بپرسم، چند ضربه آهسته به پنجره کوچک سبز رنگ آهنین زدم و شاطر خوشرویی جوابگویم شد، بوی نان بیطاقتم کرده بود و دلم نان گرم و تازه میخواست، به همین بهانه صحبتم را با شاطرنانوایی شروع کردم.
چند سالی است که به عشق اهل بیت(ع) و عنایت خاص به علی ابن موسی الرضا(ع) در این مجتمع خدمتگزار زائران پیاده است و میگوید تا جان در بدن دارد خدمتگزار زائران خواهد بود، هر روز صبح نان تازه برای زائران با بهترین کیفیت طبخ میشود و حواله ای جز پنج صلوات ندارد.
معامله بهشت در میقاتالرضا(ع)
کیسه های، پتو،خوراک، پوشاک و ... که در دست زائران قرار دارد، مرا به سمت مکان مورد نظر میرساند، صفی نه چندان طولانی دیده میشود یکی از عکاسان، پیرمرد روستاییزاده را سوژه عکس خود قرار میدهد، صدای گفتوگوی یکی از زائران با خادمان برای گرفتن دمپایی به گوشم می رسد، کمی جلوتر که میروم، متوجه میشوم اینجا به نوعی دفتر نذورات است. مردم و خیران نذورات خود را به این مکان هدیه میدهند. در این فضا با خودم می گویم اینجا چیزی از حرم امام رضا(ع) کم ندارد.

افتخار خدمت به زائران در فراسوی حرم
یکی از خادمان زائران پیاده که شش ماهی است به این مجموعه پیوسته عنوان میکند: همیشه دلم میخواست خادم حرم رضوی باشم اما وقتی خدمتگزاری زائران را قبول کردم به این نتیجه رسیدم که میشود در هر جایی که هستیم، خدمتگزار امام رضا(ع) باشیم. حرفهای شنیدنی فاطمه و این دقت نظرش مرا مجاب به ادامه شنیدن گفتههایش میکند.
وی با اشاره به اینکه باید با فراغ بال از زائران پذیرایی کرد، ادامه داد: خدمت کردن به زائران حضرت بیش از هر چیز اراده محکم و قوی و اخلاقی نیکو میخواهد و به قولی در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم، سرزنشها گر کند خار مغیلان غم مخور.
رقیه سرافراز، زائر پیاده از تربت حیدریه که تازه وارد این مجتمع شده است، در گفتوگویی بیان کرد: دو سال میشود که افتخار دارم تا پای پیاده به حرم مطهر رضوی مشرف شوم، زیرا خوشرویی خادمان افراد را برای سفری دوباره در این مسیر ترغیب میکند، مسئولان و خادمانی که خالصانه هر سال پذیرای زائران هستند.
فاطمه شیرخوانی یکی دیگر از زائران پیاده از سبزوار با بیان اینکه معجزات زیادی در زندگیام مشاهده کردهام، اظهار کرد: عشق به امام رضا(ع) و اهل بیت(ع) باعث میشود تا آدم از خارهای بیابان هم با پای پیاده عبور کند، همچنین با توجه به معجزاتی که در زندگی مادی و معنویام رخ داد، باعث شده تا بتوانم برای ادای دین و نذرم هر سال این مسیر را پیاده طی کنم.

بر مشامم میرسد هر لحظه بوی کربلا ...
اینجا به همه چیز شباهت دارد به عطر بهشت، به بوی سیب، به باروت، به بوی خون. اینجا میتوان عهد و پیمان بست، لبخند شهیدی را دید، با معبود دیدار کرد، این جا حال و هوای دلم را به سرزمین نور میبرد، سرزمینی که تنها یک بار تجربهاش کردم و بهترین و شیرینترین تجربه زندگیام ثبت شده است.
آنقدر غرق در فضا و دکور و به قول سینماییها، دکوپاژ و لوکیشن این مجموعه میشوم که وقتی به خودم میآیم با دیدن سر و وضع گلیام خندهام میگیرد، اما این جمله را مدام تکرار میکنم «اینجا که بیایی عاشق میشوی، اینجا که بیایی، اهل دل هم که نباشی، اهل دل میشوی، مردد که باشی، مطمئن و محکم خواهی شد، بی قرار که باشی، آرام میگیری، اصلا اینجا قطعهای از بهشت است، این جا هر گونه که باشی، با اهل بیت(ع) یکی میشوی».
میقاتالرضا(ع) حول محور کمکهای مردمی
هادی ابوی، جانشین مدیریت مجتمع میقات الرضا(ع) نیز در این بازدید در پاسخ به سؤالم اظهار کرد: خشت، خشت این مجموعه با همکاری مردم ساخته شد و مسئولان هیچ سهمی در ساخت و ساز این مجتمع نداشتهاند، به جز وزارت مسکن و شهرسازی که از هیچ کمکی دریغ نکرده است.
وی کمبود آب و مشکل بیآبی را از مهمترین دغدغههای این مجتمع دانست و عنوان کرد: ما مجبور میشویم، کار ساخت و ساز را، سطل سطل پیش ببریم در حالی که مسئولان پس از هر بازدید قول مساعد داده اما این قول ها پس از آن به دست فراموشی سپرده میشود.

در ادامه این سفر به قطعهای بهشت، به واحدهای مستقر در این مجتمع از جمله واحدهای خدماتی، آموزشی، نذورات، البسه و ... مراجعه کرده که در این بین مشاهده شد بیشترین بازدیدکننده در بخش نقاشی کودکان است به گونهای که کودکان زائر پیاده با شوق و ذوق به فعالیت میپردازند.
جامه عمل پوشاندن قول و قرارهای مسئولان در دورههای آتی
قطعا ساخت و ساز مجتمع میقاتالرضا(ع) که سالانه پذیرای میلیونها زائر پیاده کوی دوست است، همواره با مشکلاتی مواجه میشود که متولیان امر سعی و تلاش بسیاری برای خدمتگزاری هر چه باشکوهتر و بهتر از زائران پیاده انجام میدهند اما امید است در دورههای آتی نواقصی که در این دوره مشاهده میشود، از کمبود امکانات، آب بهداشتی، نیروی انسانی متخصص، بودجه و ...، رفع شود و به قولهای مساعد خود جامه عمل بپوشانند تا خدام هر چه بهتر این زائران را یاری کنند.
زری ابو