شاگردپروری از خصوصیات مرحوم حسنزاده بود/ ترغیب افراد با برگزاری جلسات صمیمی
گروه فعالیتهای قرآنی: حافظ بینالمللی کشور شاگردپروری را یکی از خصوصیات مرحوم حسنزاده عنوان کرد و گفت: با مراجعان و شاگردان جلساتش بسیار صمیمی برخورد میکرد به گونهای که افراد ترغیب میشدند در دفعات متعدد و یا همیشه از حضور وی بهرهمند شوند.
مهدی حسنی، حافظ بینالمللی و یکی از شاگردان مرحوم حسنزاده در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، ضمن تسلیت ضایعه درگذشت مرحوم حسنزاده، گفت: جای وی بسیار خالی است و متأثرم که دیگر توفیق درک محضر این استاد و پیشکسوت قرآنی را ندارم.
وی با بیان اینکه شاگردان این استاد هر کدام منابع خیر و برکاتی برای جامعه قرآنی هستند، عنوان کرد: شاگردپروری یکی از خصوصیات مرحوم حسنزاده بود به گونهای که بسیاری از افراد برگزیده مسابقات بینالمللی توفیق شاگردی وی را داشتهاند.
این حافظ بینالمللی با بیان اینکه مرحوم حسنزاده در برخوردشان بسیار گیرا و جذاب بودند و هر کسی وی را میدید جذبش میشد، عنوان کرد: آنقدر مرحوم حسنزاده با مراجعان و شاگردان جلساتش بسیار گرم و صمیمی برخورد میکرد که افراد ترغیب میشدند در دفعات متعدد و یا همیشه از حضور وی بهرهمند شوند.
پذیرش هر نوع دعوت قرآنی توسط استاد حسنزاده
حسنی بیان کرد: اگر در هر نقطه شهر از این پیشکسوت به عنوان استاد یا قاری دعوت به عمل میآمد، این دعوتها را میپذیرفت و بدون توجه به سطح پایین جلسهای از نرفتن به آن مجلس خودداری نکرده و از دعوت همه جلسات با روی باز استقبال میکرد.
وی ادامه داد: مرحوم حسنزاده در ازای زحماتش از هیچ کسی توقعی نداشت و در طول عمر پربرکتش که قریب به 60 سال در این دنیا زندگی کرد، همیشه جلسات قرآنش با اخلاص و پربار برپا میشد لذا امیدوارم این جلسات توسط شاگردان ادامه داشته باشد و چراغ آن در نبود مرحوم حسنزاده خاموش نشود.
این حافظ بینالمللی با بیان اینکه شاید کمتر قاری در مشهد باشد که این استاد مرحوم را نشاسند، با ابراز تأسف، اظهار کرد: قبلا از این استاد مرحوم در داوری مسابقات کمتر استفاده میشد ولی در چند سال اخیر از حضور و تجربه وی در امر داوری بیشتر بهرهمند شدیم که بنده خودم در چند مسابقه با ایشان برای داوری مسابقات حضور داشتم.
مرحوم حسنزاده، صاحب ابداع نغمات
حسنی با بیان اینکه استاد مرحوم حسنزاده از جمله اساتید صوت و لحن در مشهد به شمار میروند که در این زمینه شاگردان بسیاری داشتند، عنوان کرد: استاد حسنزاده در آموزش نغمات از سبک هیچ قاری ایرانی یا مصری استفاده نمیکرد بلکه خودش صاحب ابداع نغمات بود.
وی با ابراز تأسف از اینکه تا افراد مفیدی همچون حسنزاده در قید حیات هستند، کسی سراغشان نمیرود وقتی فوت میکند تازه درمییابند که آنان از چه جایگاهی برخوردار بودهاند، خواستار شد: جامعه قرآنی از این پیشکسوتان غفلت نکند و به دیدار آنها رفته و پای صحبت های آنان بنشیند و درد دل آنها را گوش کرده و درصدد رفع مشکلات آنان برآیند.
این شاگرد مرحوم حسنزاده ادامه داد: همچنین رسانهها به ثبت خاطرات مکتوب آنها بپردازند یا صوت و تصویری از محافل و جلسات آنها را ضبط کنند تا بعد حیاتشان به عنوان آرشیوی از خاطرات آنان داشته باشیم.
