
حسین صالحی، هنرمند مشهدی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، با بیان اینکه قبل از انقلاب یک جریان روشنفکری در ایران شکل گرفت که این جریان تصمیم داشت همه چیز را دگرگون کند، گفت: یکی از اتفاقات ناخوشایند قبل از پیروزی انقلاب این بود که میخواستند رسمالخط فارسی را عوض کرده و حروف را به حروف مقطع مثل رسم الخط انگلیسی تبدیل کنند، همان اتفاقی که در ترکیه افتاد و هماکنون ترکها رسمالخطشان شبیه لاتین شده است.
وی افزود: لذا هنرمندان خوشنویس کشور با هم متحد شدند و انجمن خوشنویسان ایران را برای جلوگیری از این اتفاق ناخوشایند تشکیل دادند که میتوان گفت، فلسفه به وجودآمدن انجمن خوشنویسان نیز به همین دلیل بود.
آمیختگی هنر خوشنویسی با معارف دینی پس از انقلاب
این هنرمند مشهدی با بیان اینکه خوشنویسان در طول تاریخ با موضوعاتی همچون آیات قرآن و احادیث ائمه اطهار(ع) به خلق اثر پرداختهاند، اظهار کرد: پس از وقوع انقلاب اسلامی، نگاه به معارف دینی در این حوزه بیشتر شد و به همین دلیل هنر خوشنویسی آمیختگی عمیقی با معارف دینی دارد.
صالحی با تأکید بر اینکه هنر خوشنویسی قبل و پس از انقلاب با هم قابل مقایسه نیست، عنوان کرد: انصافا آن چیزی که میراث 36 ساله هنر خوشنویسی است با آنچه در قبل از انقلاب شاهد آن بودم، قابل قیاس نیست زیرا هنر خوشنویسی امروزه جایگاه خیلی خوبی دارد به نحوی که در خطوط تخصصی ایرانیان، نستعلیق و شکسته نستعلیق در جهان همانند و نمونه ندارد.
وی با اشاره به اینکه خط نستعلیقی که در پاکستان، هند، افغانستان و کشورهای عربی نوشته میشود با آنچه در ایران است، فرسنگها فاصله دارد به گونهای که آنها معترفند خط نستعلیق عروس خطوط اسلامی است، اضافه کرد: آنها این خط را به عنوان زیباترین و متعادلترین خط جهان اسلام میشناسند، هر چند خط نستعلیق را خط ایرانی میگویند.
بیتوجهی مردم به مقوله هنر
صالحی با ابراز تأسف از اینکه مردم به مقوله هنر بیتوجه هستند، به دلایل آن اشاره و بیان کرد: در نظام آموزشی که پایهگذار فرهنگ در کشور محسوب میشود، روی مقوله هنر توجه نداشتهاند و رسانهها نیز که ویرایشگران مداوم فرهنگ هستند، از مقوله هنر و کاربرد آن غفلت کردهاند.
وی با اشاره به اینکه به هنر نباید به چشم ابزار نگاه کرد، گفت: هنر در نفس خودش دارای ارزشهایی است که آن ارزشها با مفاهیمی که مردم به دنبال آن هستند، بیگانه نیست بنابراین وقتی مردم از هنر به عنوان ابزار استفاده کردند، از آن دور شده و از اخلاقیات دور ماندند.
این هنرمند مشهدی با بیان اینکه در هنر بخش تقلید و تولید داریم، اضافه کرد: بخش تقلید لازم است زیرا فرد باید از از دستاوردها و تجربیات هنری دیگران استفاده کند ولی نباید همیشه به تقلید بپردازد بلکه باید از تقلید به تولید برسد تا به خلق آثار خوبی دست یابد.