حوزههای دینی و مذهبی، متولی دغدغهمند ندارد
گروه هنر: نویسنده و کارگردان پیشکسوت تئاتر گفت: حوزههای غیردینی و مذهبی به دلیل اینکه در بخش خصوصی تأمین مالی میشوند، به حیات خود ادامه میدهند و گاه فروش کتابی به چاپ هشتم نیز میرسد اما در بخش دولتی اصلاً چنین دغدغهای وجود ندارد و حتی پس از چاپ یک اثر، دغدغه مسئولان استانی تمام میشود.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، هنر نردبانی است که به نام حقیقت منتهی میشود به شرط آنکه به دیوار قرآن تکیه کند اما فلسفه هنر این است که نگاه متفاوتی نسبت به بقیه انواع اندیشهها داشته باشد، اگر قرار باشد هنر قرآنی را در یک اثر متجلّی کنیم، میبایست مفاهیم قرآنی را در نهاد کار قرار دهیم.
این عادت مستقیم نگریستن به مفاهیم مذهبی باعث میشود که پیوسته در جا بزنیم و به تقلید اکتفا کنیم، پس هنرمند برای خلق اثر هنریاش میتواند قرآن را منبع الهام قرار دهد، در آن صورت است که اصلیترین عناصر هنر در کار او متبلور میشود.
در این گزارش تلاش شده است تا به انعکاس گوشهای از مسایل هنرهای قرآنی و ارزشی و نیز دغدغههای هنرمندان شهرمان بپردازیم. در این خصوص سعید تشکری، کارگردان پیشکسوت تئاتر و نویسنده آثاری از جمله «باز باران»، «ولادت»، «سلاح»، «مفتون» و «فیروزه» از جمله نویسندگان نام آشنای مشهدی است که در گفتوگو با ایکنا از کم کاری و مناسبتکاری رسانهها و بیمهری مسئولان میگوید.
عملزدگی؛ مبتلابه عرصه تولید محتوا
سعید تشکری، رماننویس و کارگردان پیشکسوت تئاتر به تأمین هزینههای تولید آثار فرهنگی در بخش خصوصی و دولتی اشاره و اظهار کرد: حوزههای غیردینی و مذهبی به دلیل اینکه در بخش خصوصی تأمین مالی میشوند، به حیات خود ادامه میدهند و گاه فروش کتابی به چاپ هشتم نیز میرسد اما در بخش دولتی اصلاً چنین دغدغهای وجود ندارد و حتی پس از چاپ یک اثر، دغدغه مسئولان استانی تمام میشود.
وی با بیان اینکه اصلاً کتاب گردش مالی ندارد و تنها نمودی نمایشگاهی دارد، عنوان کرد: برخی از مسئولان کتب تولیدی را مطالعه نمیکنند و فقط به جلسات بینتیجه چسبیدهاند، حتی از متون تألیف شده و نویسندگان آنها برای یافتن راهکار مسائل موجود کمک نمیگیرند لذا میتوان گفت که واقعاً عملزدگی وجود دارد.
نویسنده و کارگردان پیشکسوت تئاتر با تشریح شرایط حاکم بر عرصه فرهنگ ابراز کرد: تصور نمیکنم مسئول ما بتواند از ده کتاب موجود در عرصه ادبیات متعهد، حتی دو کتاب را هم نام ببرد، حتی مسئولان نمایشگاهی ما هم از زمان خود بسیار عقب هستند، یعنی ویترین روز نمایشگاهی و سایت بروز برای معرفی ده کتاب برتر و جدید التألیف ندارند.
دیدن خود در آیینه دیگران!
وی با انتقاد از کمکاری رسانههای شفاهی و مکتوب استانی هم اضافه کرد: هر سال یک رمان از تشکری منتشر میشود، نه روزنامهها، سایتها و خبرگزاریهای و نه حتی صداوسیمای استانی به انعکاس این آثار توجهی نشان نمیدهند، گاهی برخی از خبرگزاریها به نقل قول از سخنان نویسندگان استان خود از خبرگزاریها و روزنامههای غیراستانی و تهرانی بسنده میکنند آن هم در چند خط کوتاه.
تشکری همچنین اظهار کرد: وقتی مسئول ما کتاب نمیخرد، نمیداند و وقتی نمیداند بازتاب رسانهای ندارد در حالی که بدون مشارکت رسانهها، مردم بیاطلاع و بیبهره میمانند و تنها چیزی که برای هنرمند باقی خواهد ماند، خستگی و ملامت است که این تازه مشکل موجود است و نویسنده با سایر مشکلات جسمی، روحی و معیشتی نیز درگیر است.
نبود دغدغه؛ مسئله این است
وی به عنوان جایزه ادبی جلال آل احمد اشاره کرد و گفت: منصور انوری از خراسان رضوی دو سال پیش برنده جایزه جلال آل احمد شد و ابوتراب خسروی هم از شیراز حائز این رتبه شد، ما برای انوری چه کردیم و شیرازیها برای خسروی چه کار کردند؛ هیچ نامی از انوری برده نشد، آن هم برای دریافتی جایزهای که زیر نظر رهبر معظم انقلاب و با حمایتهای ملی اعطا میشود، سؤال این است چه فرقی میان دو برنده و دو هنرمند است، جز اینکه دغدغه در میان خراسانیها وجود ندارد.
این نویسنده و کارگردان پیشکسوت تئاتر با اشاره به خروجی جشنوارههای رویش و امام رضا(ع) گفت: در طول دوازده سال برگزاری جشنواره امام رضا(ع) افراد بسیاری برگزیده شدند، اما باید توجه داشت که چرا این آثار ساخته نمیشود، خروجی کار این هنرمندان کجا میرود، نتیجه جشنواره رویش کجا دیده میشود، با هنرمندان برتر و آثار فاخر چه میکنند، آیا در رسانه استانی یا ملی دیده میشوند و حتی میزگردی برای معرفی آثارشان برپا شده است؟
نویسندگان؛ ارزشآفرینان جبهه فرهنگ
در سال اقتصاد و فرهنگ با عزم ملی و مدیریت جهادی، کار فرهنگی آن هم در والاترین حد آن در حوزههایی چون قرآن، انقلاب و یا دفاع مقدس دارای بالاترین ارزش و حساسیت است چرا که ترویج فرهنگ اسلامی از مسیر آثار فاخر و هنرمندان ارزشی ما میگذرد که میتواند جهادگران عرصه فرهنگ و هنر جامعه لقب گیرند.
اما در این راه سازمانها، بودجه فرهنگی را کجا هزینه میکنند، چرا بودجه فرهنگی کمتری به اینگونه آثار تعلق میگیرد، هدف از برگزاری همایشها، نمایشگاهها و یا جشنوارهها چیست؟ لذا یکی از نقاطی که باید تقویت شود تا فرهنگ بتواند در آن کشور قوت بگیرد، پدیدآورندگان و هنرمندان هنرهای نمایشی هستند و رکن اصلی پدیدآورندگان هم نویسندگان لذا اگر این ساحت در کشوری بیاهمیت انگاشته شود، بقیه ارکان هم لنگ خواهد زد.
ضمن اینکه ما در برخی از حوزهها در کشور به حاشیهسازی و افراطیگری مبتلا شدهایم؛ از میان ورزشها فقط فوتبالیستها و از بین هنرمندان، بیشتر بازیگران و خوانندگان را میبینیم و از دیگر بخشها غافل ماندهایم، پس باید در این مسیر همه را با هم دیده و نسبت به آن حساس باشیم.
