بابالجواد، راه ورود به قلب امام رضا(ع) است/ شاخهای گل برای تبریک
گروه اجتماعی: بابالجواد(ع)، راه ورود به قلب امام رضا(ع) است، باید از این در بگذرد کسی که مشتاق پابوسی این امام است؛ اینجا بابالحاجات است، اصلا نمیشود کسی از این در وارد شود و دست خالی بازگردد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، امروز میلاد قبله حاجات و فریادرس روز معاد است؛ امامی که از جود، احسان و عطا، جواد(ع) لقبش دادند، آخر مگر میشود بخواهی و دعایت نکند، اشک بریزی و نگاهت نکند؟ کافی است قلبت بلرزد، اشکت جاری شود و آه از درونت برخیزد، و من چه غریبانه امشب صدایش میکنم، که تو ای غریب کاظمین، به حریم غریبالغربا پناه آوردهام، میشود بندهنوازی کنی؟
از در بابالجواد(ع) وارد میشوم و به امید نگاهی از جانب پدر میایستم، چشم بر گنبد طلا میدوزم و زیر لب اذن دخول را زمزمه میکنم، صدای بال پرندگان به گوش میرسد، گویی آنها نیز آمدهاند تا با اذنی دوباره وارد حریم قدسی ثامنالحجج(ع) شوند، آنها نیز آمدهاند تا صدای بالهایشان در نقارههای حریم رضوی گم شود، میخواهند شادترین ترانه را برای میلاد نهمین نور بسرایند و چه دلنشین است طنین این نوا.
بابالجواد(ع)، راه ورود به قلب امام رضا(ع) است، باید از این در بگذرد کسی که مشتاق پابوسی این امام است؛ اینجا بابالحاجات است، اصلا نمیشود کسی از این در وارد شود و دست خالی بازگردد.
گامهایم را نرم بر میدارم، میخواهم گرهگشای عالمین، عمیقتر نگاهم کند زیراکه امروز درهای بهشت آرزو باز شده است؛ زائران و مجاوران با شاخه گلی در دست، برای تبریک به حرم امام رضا(ع) آمدهاند، نگاهشان را به گنبد طلا میاندازند و اشک از چشمانشان جاری میشود.
امشب شب میلاد میوه دل امام رئوف است، همان که امام رضا(ع) دربارهاش فرمودهاند: «این مولودی است که برای شیعه مبارکتر از او به دنیا نیامده است» پس چه نیکوست در این روز که فرسنگها با بارگاه نهمین نور فاصله داریم، به دیدار پدر رفته و نزد او فرزندش را بخوانیم ...
دستهایم را بالا برده و جوادالائمه(ع) را صدا میزنم و با آهی از عمق وجود ندای «اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباجَعْفَر، مُحَمَّدَ بْنَ عَلِىٍّ الْبَرَّ التَّقِىَّ الاِْمامَ الْوَفِىَّ» را سر میدهم، تا دلم از جوار بارگاه هشتمین خورشید به ضریح گره گشایش در کاظمین گره بخورد.
دلم برای آن دو گنبد طلای کاظمین تنگ شده است، آنجا که هیچ سائلی دست خالی باز نمیگردد، اشکهایم را به عنوان صلهای در راهش تقدیم میکنم و نگاهم را به ضریح نورانی و مطهر امام رضا(ع) میدوزم.
حتما قرار شاه و گدا هست یادتان آری همان شبی که زدم دل به نامتان
مشهد، حرم، ورودی باب الجوادتان آقا دلم عجیب گرفته برایتان
ای حجت کبرا گواهى دهم که تویى ولى خدا و حجّت او در روى زمین، و تو در جوار و مقام قرب خدا هستى و تویى برگزیده خدا و کسى که علم خدا و علم پیامبران بر تو سپرده شده است.
سعیده حیّهدر
