حضرت علیاکبر(ع)؛ مصداق بارز اولیاءالله/ مداومت بر یاد مرگ از راههای رسیدن به این مقام
گروه فعالیتهای قرآنی: استاد حوزه علمیه خراسان حضرت علیاکبر(ع) را یکی از مصادیق والای اولیاءالله توصیف کرد و گفت: راه رسیدن به این مقام در دعای چهلم صحیفه سجادیه مداومت بر یاد مرگ ذکر شده است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، آیتالله سیدجعفر سیدان، عالم دینی و استاد حوزه علمیه خراسان، شب گذشته، هشتم خردادماه، در جلسه تفسیر قرآن با اشاره به آیه 62 سوره یونس «أَلا إِنَّ أَوْلِیَاء اللّهِ لاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ، همانا اولیاء خدا کسانی هستند که هیچ ترسی بر آنها نیست و و محزون نمیشوند»، اظهار کرد: در این آیات خداوند از گروهی تحت عنوان «اولیاءالله» یاد میکند که هیچ ترسی بر آنها نیست.
مصادیق و ویژگیهای اولیاءالله
وی با بیان اینکه در احادیث زیادی از ائمه معصومین(ع) مصادیق و ویژگیهای اولیاءالله بیان شده است، گفت: این افراد تن به طاعت خداوند به صورت جدی سپردهاند، در همه وجوهات زندگی رضایت و تسلیم در برابر خداوند را در نظر گرفتهاند و هنگامی که به معصیت خداوند برسند، توقف میکنند، همچنین اولیاء خدا آنچه را که بین خود و خدا تکلیف و وظیفه تشخیص دهند، انجام میدهند.
آیتالله سیدان با اشاره به حدیثی از امام جعفر صادق(ع) در خصوص ویژگیهای اولیاء خدا ابراز کرد: این حدیث در صفحه 237 از دومین جلد کتاب اصول کافی در قالب حدیث 25 آمده است که امام از پیامبر(ص) آن را نقل کرده است؛ در بخشی از این حدیث آمده هرکس خداوند را بشناسد و در ارتباط با خدا حالت کوچکی و تعظیم را در برابر حضرت حق حفظ کند، دهانش را از باطل نگاه میدارد.
این اندیشمند دینی تأکید کرد: همچنین چنین فردی از غذای حرام و پرخوردن نامناسب خودداری میکند و اگر ضرری نداشته باشد، به جد شب و روز را به روزه و عبادت میپردازد، اگر چه نفسش دچار زحمت شود.
اولیاءالله و نگاه عبرتآمیز به مسائل دنیوی
سیدان با بیان اینکه بر اساس حدیث پیامبر(ص) «سکوت اولیاء خدا ذکر است»، عنوان کرد: دل این افراد متوجه خداست به گونهای که اگر به چیزی مینگرند، به دیده عبرت است نه شیفته شدن به آن شیء؛ در حقیقت هنگامی که چنین فردی به هر مسئله از امور عالم مینگرد، تنها در اندیشه تکلیف خویش است چرا که میداند همه این مسائل از بین خواهد رفت.
وی با اشاره به اینکه اولیاءالله میدانند اساس این عالم پوچ و نابودشدنی است، ابراز کرد: آن زمان است که چنین فردی از این عالم دل کنده و تنها به وظیفه خویش عمل خواهد کرد، ضمن اینکه در ادامه این حدیث آمده است صحبت اولیاءالله حکیمانه است، در بین مردم هستند ولی وجودشان برکت است.
این عالم دینی با مقایسه این ویژگیها با خطبهای از حضرت علی(ع) در نهجالبلاغه عنوان کرد: در آن خطبه هم به ویژگیهای این گروه اشاره شده است که در این راستا حضرت اینگونه بیان میکند: «اولیاء خداوند چنان به یاد آخرت هستند که اگر تقدیر ماندن در این دنیا نبود، یاد رحمت، قرب الهی و بهشت و دوزخ آنها را از این دنیا به سرای دیگر کوچ میداد».
هیچ ترس و حزنی بر اولیاء خدا نیست
سیدان با اشاره به بخش دوم آیه 62 سوره یونس «... لاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ، ... هیچ ترسی بر آنها نیست و محزون نمیشوند»، گفت: این افراد نگران نیستند چون میدانند متولی همه کارها خداوند بوده و او مسیر خیر را برای بنده مقدر میکند، همچنین این گروه خوف و ترسی هم ندارند چون میدانند گرفتاریهای این عالم برای آنها مسئلهای نخواهد بود.
وی در ادامه جلسه تفسیر قرآن کریم، با اشاره به ولادت حضرت علیاکبر(ع)، این شخصیت را یکی از مصادیق والای اولیاءالله توصیف کرد و افزود: یکی از نشانههای چنین افرادی این است که میزان وارستگی آنها از تعلقات دنیوی به حدی است که اگر زمینه مرگ پیش آید، هیچ باکی نخواهند داشت، در حقیقت آنها طالب مرگند.
سیدان به دعای چهلم صحیفه سجادیه اشاره کرد و گفت: در این دعا حضرت سجاد(ع) از خداوند میخواهد که آرزوهای طولانی را که سبب دلبستگی به این دنیا میشود را از دل براند زیرا روحیه اولیاءالله به حدی رسیده که انتظار نفسی پس از نفسی و قدمی پس از قدم دیگر را ندارند.
این اندیشمند دینی با بیان اینکه راه رسیدن به این مقام در دعای چهلم صحیفه سجادیه مداومت بر یاد مرگ است، اظهار کرد: اساس دستیابی به چنین جایگاهی این است که بدانیم همه چیز در این دنیا پوچ است؛ این افراد مداوم به یاد مرگ هستند، حتی برای آن اشتیاق هم دارند و نسبت به اتصال و ملحق شدن به قرب الهی حریص هستند زیرا در حقیقت مرگ برای این افراد مانند عزیزی است که دوست دارند به آن برسند، یعنی آنها با مرگ انیس و مونس هستند.
تجلی صفات اولیاءالله در وجود حضرت علیاکبر(ع)
این عالم دینی با اشاره به جایگاه والای حضرت علی اکبر(ع) در حادثه کربلا اظهار کرد: در ارتباط با آن حضرت نگاشتهاند که پس از برخورد کاروان امام حسین(ع) با حر، سیدالشهدا(ع) چند لحظه روی اسب به خواب میروند و هنگامی که بیدار میشوند آیه «إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعونَ؛ والْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ» را تکرار میکنند.
وی ادامه داد: حضرت علی اکبر(ع) از پدر علت این بیان را جویا میشود و ایشان به رویایی که دیدهاند اشاره میکنند؛ امام حسین(ع) میفرمایند در آن رؤیا دیدم، منادی در این صحرا ندا میدهد که این کاروان میرود و مرگ هم همراه آن میرود؛ حضرت علی اکبر(ع) میپرسد: «آیا ما بر حق نیستیم»؛ پس از پاسخ مثبت امام میگوید: «وقتی ما بر حق هستیم، باکی نیست که مرگ بر ما واقع شود و یا ما بر مرگ واقع شویم».
سیدان گفت: یکی دیگر از نشانههای وجود صفات اولیاءالله در این جوان آن است که پس از شهادت اصحاب، به دلیل اینکه یاران امام اجازه نمیدادند کسی از بنیهاشم به میدان رود، اولین کسی بود که به میدان رفت و شهید شد.
این اندیشمند دینی تأکید کرد: از مهمترین مسائلی که انسان را میتواند به کمالات برساند، توسل به ائمه اطهار(ع) و این بزرگواران است.
