رسیدن به خیر و رهیدن از شر تنها به عنایت خداوند است

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، دعای ابوحمزه ثمالی یکی از ادعیه ناب مسلمانان است که با معارف و مضامین نورانی خود، می‌تواند لحظه‌های روشنی را برای سحرهای روزه‌داران رقم زند.

به گفته آیت‌الله العظمی جوادی آملی این دعایی است که وجود مبارک امام سجاد، زین العابدین سلام الله علیه در تمام سحرهای ماه مبارک رمضان این دعا را می‌خواندند. شایسته است پیروان عترت طاهرین تأسّی کنند و در سحرها بیدار باشند و این دعای نورانی را قرائت کنند.

ابوحمزه ثابت بن دینارثمالی معروف به ابو حمزه ثمالی یکی از یاران خاص  امام زین‌العابدین علی ابن الحسین(ع) بود که این دعای شریف را از ایشان روایت می‌کند و از این جهت این دعای نورانی به نام «دعای ابوحمزه ثمالی» نام‌گذاری شده است.

درباره بزرگی مقام ابوحمزه ثمالی سخنانی از ائمه(ع) وجود دارد؛ از جمله این سخن امام رضا(ع) که فرمودند:«ابو حمزه ثمالی در زمان خودش مانند لقمان در زمان خودش بوده است».

به مناسبت ایام ماه مبارک رمضان خبرگزاری ایکنای خوزستان در نظر دارد روزانه شرح آیت‌الله العظمی جوادی آملی را از فرازهای این دعای نورانی در اختیار علاقه‌مندان قرار دهد؛ اینک نخستین بخش دعای ابو حمزه ثمالی:

وجود مبارک امام سجاد(ع) در طلیعه دعا به ما می آموزد که از ذات أقدس إله طلب عفو و بخشایش کنیم. به ذات أقدس إله عرض کرد:

«الهی لا تُؤدِّبنِی بِعُقُوبَتِکْ وَلا تَمْکُرْ بِی فِی حِیلَتِکْ. مِن إیْنٍ لِیَ الخِیرُ وَلا یُوجَدُ إلا مِنْ عِندِکْ. وَ مِنْ إیْنٍ لِیَ النَجاهُ یا رَبّی وَلا تَستَطاعُ إلا بِکْ. لَا الَّذِی أحسَنَ استَغْنی عَنْ عُونِکَ وَ رَحمَتِکْ. وَ لَا الَّذِی أسآءَ وَاجتَرَأ عَلَیْکَ وَ لَمْ یُرضِکَ خَرَجَ عَنْ قُدرَتِکْ».

خدایا! ما را در اثر گناهانمان عقوبت نکن. در اثر مکر و بدرفتاری‌مان مبتلا به مکر و حیله خود قرار نده. هیچ کس به هیچ مقصدی نرسیده است، مگر به فیض و فوز تو و هیچ کسی از شرّ نرهیده است، به خیر نرسیده است، مگر به عنایت تو.

مِنْ إینٍ لِیَ الخِیرُ یا رَبِّ وَ لا یُوجَدُ إلا مِنْ عِندِک. اگر خیر به دست توست و در نزد غیر تو خیری نیست، ما از کجا خیر را فراهم کنیم؟ مِنْ إینٍ لِیَ الخِیرُ یا رَبِّ وَ لا یُوجَدُ إلا مِنْ عِندِک. نه پیش ماست، نه پیش دیگران. و اگر کسی گناه کرد و خواست نجات پیدا کند، راه نجات نه پیش خود گنه کار است، نه پیش دیگران. وَ مِنْ إینٍ لِیَ النِجاهُ یا رَبّی وَ لا تُستَطاعُ إلا بِکْ. هیچ کسی توان رهایی از عذاب را ندارد، مگر به فیض خاص تو! نه آنها که راه خیر را طی کردند از تو بی‌نیاز بودند، نه آنها که راه تباهی و تیرگی را طی کردند از قلمرو قدرت تو بیرون بودند.

بر اساس آیه کریمه: «مَا بِکُمْ مِنْ نِعمَهٍ فَمِنَ الله»(نحل، 53) هر که هر چه دارد در کنار سفره تو دارد. بر اساس آیاتی که «وَ لا یَحسَبَنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا سَبَقُوا»(انفال، 59) و آیاتی از قبیل «وَ مَا أنْتُمْ بِمُعجِزینَ فِی الأرض»(شوری، 31) و مانند آن هیچ کس نمی‌تواند قدرت إله را جلو بزند و قدرت إله را عاجز کند. هیچ کس مُعجز خدا نیست که قدرت خدا را عاجز کند. در این آیات قرائت شده ذات أقدس إله فرمود: «لا یَحسَبَنَّ الَّذینَ کَفَرُوا سَبَقُوا». آنها خیال نکنند جلو زدند. یا فرمود: «وَ مَا أنْتُمْ بِمُعجِزِینَ فِی الأرض». بعد از اینکه این جمله‌ها گفته شد و روشن شد هیچ کسی قدرتی در قبال ذات أقدس إله ندارد و هیچ کسی بی‌نیاز از ذات أقدس إله نیست. هم پرهیزکاران به او نیازمندند، هم وارستگان از عذاب به او نیازمندند.