
قاسم رفیعا، شاعر و طنزپرداز مشهدی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی با بیان اینکه نگاهی که به شعر آئینی و رضوی در جامعه امروز وجود دارد، مسبت به گذشته متفاوت است، اظهار کرد: در مقوله شعری همانند ضامن آهو یکی از موارد تخیل بوده که به سمت رئال رفته است از همین رو المانهای به کار رفته در شعر رضوی احساسات و نکات خاص، اتفاقات محصول زندگی روزمره انسان را دربرمیگیرد.
رفیعا افزود: بیش از 200 سال گذشته، روایت چنین شعری برای مخاطب جذابیت داشته است، وقتی شعر سهیل محمودی را میخوانیم به این نتیجه میرسیم که مردم به شعرهایی با مضمون ساده، روان، که حالت درد و دل باشد را بیشتر میپسندند لذا باید توجه داشت که نباید در جشنواره شعر رضوی دچار سطحینگری شویم که این کار آسیبهای بسیاری به شعر آئینی خواهد زد.
استفاده از شخصیت علمی امام رضا(ع) در اشعار
وی استفاده از جلوههای تصویری المانهایی همچون ضامن آهو و کبوتر را زیبا دانست و افزود: در این راستا برای دوری از تکرار میتوان از شخصیت علمی امام رضا(ع) در شعر بهره برد اما مضامین شاعران آن سخت میشود از همین رو شاعران به دنبال المانهایی هستند که با آن بیشتر احساس نزدیکی میکنند.
این شاعر طنزپرداز با اشاره به اینکه ما باید از کلیشه در اشعار رضوی خارج شویم، عنوان کرد: نوآوری در این نوع شعرها باید توسط پیرغلامان و اساتید در عرصه شعر رضوی انجام شود تا افراد از آنها الگو بگیرند و این اتفاق زمانی رخ میدهد و شعر وقتی سروده میشود که شاعر فضای به کار رفته در شعر را درک کرده باشد.
وی با بیان اینکه باید دریچه تازهای بر روی اشعار رضوی باز شود، اظهار کرد: اگر بخواهیم در نوآوری موفق شویم باید با خلق و نوآوری اشعار جدید، دریچهای تازه به روی شعر رضوی باز کنیم، باید به سمت فضاهای صمیمانه و متفاوت برویم وگرنه اشعار با الفاظ سطحی و توصیفات تکراری به مرور زمان از بین میروند.
سرودن اشعار مشهدی با گویش محلی
این شاعر طنزپرداز با اشاره به اینکه شاعران مشهدی باید با همان گویش خراسانی برای امام رضا(ع) شعر بنویسد و دردودل کنند، افزود: من جایی به طنز گفتم که امام رضا(ع) مشهدی به حساب میآیند و بهتر از همه ماها مشهدی را بلدند، شاید اگر حضور داشتند به زبان مشهدی حرف میزدند.
وی ادامه داد: وقتی شعری از خراسان رضوی صادر میشود و می خواهد برود در سراسر کشور باید همراه با گویش مشهدی با چاشنی طنز باشد تا مخاطب بسیاری را جذب کند، ضمن اینکه نباید شعر رضوی شعاری باشد لذا باید این نوع شعر عمیق، غیرمستقیم و متفاوت بیان شود و از شعارزدگی دوری کند که این موارد مهمترین فاکتور شعر رضوی به شمار میروند.
در شعر رضوی در جا زدهایم
رفیعا با اشاره به اینکه ما در شعر رضوی در جا زدهایم، افزود: ما زمانی میتوانیم بگوییم اثری خوب است که بر مخاطب تأثیر بگذارد و مردم آن را زمزمه کنند، فرقی نمیکند چه نوع شعری باشد، این در حالی است که ما هنوز شاهد چنین اتفاقاتی در فضای شعر رضوی نیستیم و با برگزاری جشنواره هم نمیتوانیم بگوییم این شعر خوب است.
وی با بیان اینکه برگزاری جشنواره شعر رضوی فقط باعث میشود، افراد سفارشی کار کنند، بیان کرد: کار اصلی بعد از جشنواره شروع میشود که ما باید افراد را در جشنواره شعر شناسایی کنیم و آنها را به حال خود نگذاریم بلکه با پیگیری کردن، استعداد آنها را شناسایی کنیم تا به ایدههای نو و جدیدی دست یابیم.
خروجی جشنواره شعر رضوی پیگیری شود
این شاعر طنز پرداز با اشاره به اینکه بعد از برگزاری هر جشنواره باید خروجی آن پیگیری شود، عنوان کرد: شرکت کردن بعضی شاعران نامی به صورت چند سال پیاپی در جشنواره شعر، فرصت رتبه آوردن را از دیگران میگیرد و باعث میشود فرد کار خلاقانهای انجام ندهد و به همین جشنوارهها بسنده کند.
وی به شعر بچه محل امام رضا(ع) اشاره کرد و افزود: این شعر تاثیر زیادی در زندگیام داشته است به گونهای که با گفتن این شعر، علاوه بر تأثیرات مادی و معنوی توجهام به مقوله همچون امام رضا(ع) بیشتر شد، احساس کردم حقی به گردن من است لذا توانستم، شعارهایم را به واقعیت تبدیل کنم.