همسفر با کاروان معین الضعفا تا بهشت هشتم/ تشرفی که با پای دل انجام شد + عکس

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، در میان سیمای خسته و افسرده‌شان که نشان از رد پای ایام دارد، شور و حرارتی عجیب موج می‌زند، گویی زیارت اولی هستند، در نگاهشان اشتیاق و در وجودشان هیجانی و اضطرابی شیرین و وصف‌ناپذیر به چشم می‌خورد؛ شوق دیدار اباالحسن علی بن موسی الرضا(ع).

«یا معین الضعفا» عنوان طرح تشرف گروهی سالمندان و افراد ناتوانی است که از اطراف و اکناف شهر مشهد، قصد زیارت ثامن الحجج(ع) را کرده و با کاروان ساماندهی شده خادمان حرم رضوی همراه می‌شوند.

از خانه خدا تا هشتمین بهشت

چهارشنبه‌ای از دهه کرامت، روز زیارتی حضرت رضا(ع) در ماه ذی القعده، ماهی که به نام و وجود مقدس ایشان تنیده شده و آبرو گرفته است، با یکی از این کاروان‌ها، از کنار مسجد فاطمةالزهرا واقع در کوچه سرخس محله مصلی همسفر مسیر بهشت می‌شوم تا از رنگ و بوی یک زیارت متفاوت روایت کنم.

جمعی که نام متبرّک امام رضا(ع) روحی تازه بر کالبد پیر و کهسنسال‌شان دمیده بود، گویی دیگر ناتوان و از کار افتاده نبودند؛ همچون جوانان نوباوه بی‌تابی و بی‌قراری می‌کردند و مدام از زمان حرکت به سمت حرم سراغ می‌گرفتند، انگار عقربه‌های زمان از حرکت باز ایستاده بود.

بالاخره به سمت حرم حرکت کردیم، لب‌های هرکدام از 21 زائر حرم، معطر به ذکر و صلوات و دعا بود و در دستان پینه بسته‌شان تسبیح و کتاب دعا می‌درخشید؛ در اثنای راه با چند تن از زائران هم ‌کلام شدم تا بیشتر از این شور و شعف بدانم.

همراه با زائران مجاور در یک سفر روحانی

منصوره قربانی، بانوی جوانی است که به عنوان سرپرست گروه، بانی خیر شده و با اطلاع گرفتن از طرح معین الضعفا، زحمت هماهنگی و نام‌نویسی پیران و سالخوردگان محل را متقبّل شده است؛ او با 28 سال سن، صاحب همتی بلند و بی پیرایه بود.

او داستان خودش را چنین نقل می‌کند: من قبلاً خادم امام رضا(ع) بودم و از طرح دهه کرامت حرم رضوی برای افراد پیر و ناتوان مطلع بودم، با استقرار منزلمان در این محله و حضور در مسجد فاطمةالزهرا(س) متوجه شمار زیادی از سالمندان منطقه شدم که در عین ناتوانی، تمایل شدیدی به زیارت آقا دارند اما به دلیل پیری یا معلولیت جسمی قادر به تشرف انفرادی نبودند پس بدنبال مقدمات نام نویسی و گردآوری ایشان برای شرکت در این برنامه رفتم؛ اگر خدا و آقا قبول کنند...

حاج مرادعلی خازنچی، یکی از این مسافران مسیر بهشت است که با 80 سال سن برای شرکت در این زیارت گروهی ثبت‌نام کرده و از اینکه آقا او را طلیبده تا به زیارت مشرف شود، می‌گوید؛ او که برای دیدار دخترش از تربت حیریه راهی مشهد شده است با عنایت حضرت رضا(ع) در مسجد محل نام‌نویسی کرده و با کاروان همسفر شده است.

حاجی فاطمه نام یکی دیگر از این زائران سالمند کاروان معین الضعفاست و قریب 75 سال سن دارد، با وجود درد‌های مزمن در تن نحیف و سالخورده‌اش، تمایل وافری به ثبت نام در این طرح و زیارت دارد؛ از بی وفایی فرزندان و تنهایی‌اش می‌گوید و از اینکه نتوانسته ماه‌ها به زیارت آقا نائل شود.

السابقون السابقون، اولئک المقربون

در مبادی ورودی بست پایین خیابان حرم، تعداد 200 ویلچر و خادم، چشم به راه زائری درمانده، دست بر سینه آماده ایستاده بودند تا سهم و روزی خود را از این خوان نعمت برگیرند؛ هر کدام برای سوار کردن پیرمرد یا پیرزنی مسن‌تر بر موکب خود بر دیگری پیشی می‌گرفتند و احساس می‌کردی مسابقه و رقابتی بزرگ با جوائزی نفیس در انتظار ایشان است. 

حرم رضوی، تنها مکانی است در عالم که می‌توانی در آن شاهد پرواز بر بال‌های یک ویلچر باشی، وقتی پرنده جان زائر پیر و ناتوانی سوار بر ویلچر به نیت زیارت مولایش شوق پریدن دارد؛ طوری برای وصال حضرتش لحظه‌شماری می‌کردند که انگار نخستین بار است که به پابوسی این حریم طلبیده شده‌اند. 

با سیل زائران، ویلچررانان و مداحی ذاکر اهل بیت(ع)، روانه صحن انقلاب شدیم، در مسیر حجت‌الله حسن‌زاده از بقیع و مدینه خواند و غربت مادر آل الله تا ذکر و ثنای بی بی فاطمه معصومه(س) و تقدیم تبریک و تهنیت به ساحت نورانی ثامن الحجج(ع).

اینجا بود که به پشت پنجره فولاد رسیدیم و خیل زائران و مجاوران حاضر در حرم رضوی همنوا با مداح، ابیات و اشعار را زمزمه کرده و مانند سیل از دیدگانشان اشک شادی و شعف جاری بود؛ حال غریبی بر فضای حرم غالب شده بود و همه در حال مناجات و ربناگویی بودند.

به ناامیدی از این در هرگز بیرون نروم ...

بعد زیارت پنجره فولاد، همگی در رواق دارالکرامة گرد آمدیم و با تلاوت و تبرک جستن از آیات نورانی کلام وحی، مداحان با قرائت دعای وارث و زیارت مخصوص حضرت رضا(ع) و ذکر مداحی حاضران را به وجد آوردند؛ همهمه‌ای بر پا شد و دل‌ها هوایی زیارت قم و کربلا شد.

به ناامیدی از این در هرگز بیرون نروم/ اگر جواب نیاید دوباره در بزنم؛ این سرود دسته جمعی مریدان آقا علی بن موسی الرضا(ع) بود و طنبین این نوا، هوا را معطر کرده بود؛ مداح از کرامات حضرت رضا(ع) بسیار خواند و در پایان این سیر و سفر روحانی، زائران کوی دوست بر خوان کریمانه ولی نعمت‌شان نشستند و بعد از تناول غذای متبرک حرم، هر یک عزم منزل خود کردند.

شهود حقیقت بندگی با زیارت

عشق به هشتمین نور امامت، معنا و مفهومی تکرارناپذیر است، محدود به مرزهای زمان و مکان نیست، زوال و کهنگی نمی‌پذیرد و غبار ایام، گردی بر دامن این اشتیاق نمی‌گذارد، تا شرافت بندگی هست، جریان هدایت ایشان نیز ادامه دارد و در پایان هر زیارت، تمام شکوه بندگی را خلاصه در ایمان به خدا و ولایت‌پذیری می‌یابم؛ این است اعجاز بی نهایت ولایت.