
با نگاهی سرانگشتی به درستی میتوانستید وجب به وجب ایستگاههای صلواتی که به مناسبت روز زیارتی امام رضا(ع) برپا شده بود را تشخیص دهید؛ ایستگاههایی که برای رفع عطش و تشنگی زائران و مجاوران، به خصوص زائرانی که با پای پیاده به عشق امامشان همان که به غریب الغربا یا معین الضعفا معروف است، فرسنگها را طی کردند.

با دیدن این همه جمعیت آن هم در هوای گرم و شرجی این روزها که رمق را از هر کسی میگیرد، این همه دلداده در گوشه و کنار خیابانهای منتهی به حرم همراه کاروان محبان امام رضا(ع) به سمت خانه دوست در حرکت بودند تا عرض ارادتی داشته باشند به خورشید امامت و ولایت.
با شروع شدن مراسم، و گفتن ذکر «رضا غریب الغربا، رضا معین الضعفا» توسط مداح، دستههای جمعیت همچون موج خروشانی با طیکردن مسیر بیشتر و بیشتر میشدند.

حرکت کردن در مسیر عاشقی و ماندن پشت ترافیک کاروان امام مهربانی توفیقی بود که نصیبم شد، توفیقی اجباری اما شیرین و گوارا که حلاوتش به آسانی تلخ نمیشود، به گلهای زیبا در دستان کودکان، به بیرقهای سیاهی که در گوشه و کنار مسیر علم شده است، نگاهی میاندازم؛ پرچمهایی بزرگ در دستان بانوان بود که نمایانگر رشادتهای این بانوان با شعار یا فاطمه(س) یا زهرا(س) است.
چشمانم به مرد معلولی میافتد که با وجود معلولیتی که دارد عرق ریزان، مادر پیرخود را با ویلچر به حرم میرساند، مردی که این عمل خداپسندانه را نذر چندین و چند سال مادر برای شفای پسر میداند؛ دلم میخواهد بیشتر با او به گفتوگو بنشینم اما ازدحام و شلوغی مراسم مانع شده و من با او و مادر پیرش خداحافظی میکنم.

به حرم که میرسیم، موج عظیم جمعیت با قطرات اشکی که بیاراده بر روی گونهها میلغزد با بغض همراه با مداح فریاد میزنند «یا رضا یا رضا(ع)» و به امام هشتم سلام میکنند.
خادمان بارگاه منور رضوی نیز در روز 16 شهریورماه با اسپند و گلاب که در دست دارند از دستههای عزاداری و مردم پذیرایی کردند؛ هیئتهای عزاداری در گوشه و کنار حرم به دعا و نیایش مشغول شده و در این روز زیارتی که به روایتی شهادت امام رضا(ع) محسوب میشود، سخنران در مورد آداب زیارتی امام رضا(ع) برای حضار سخن گفت.

زری ابو/ خراسان رضوی