دغدغههای یک قاری و حافظ قرآن کریم در نشست ایکنا
گروه فعالیتهای قرآنی: قاری و حافظ قرآن کریم از دغدغههای خود و مسائل و مشکلات موجود در فضای قرآنی استان سخن گفت.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، رضا گلشاهی، دارنده رتبه دوم حفظ کل مسابقات قرآن اوقاف کشور 23 فروردینماه در نشستی صمیمانه که در محل خبرگزاری ایکنای مشهد برگزار شد، در خصوص مسائل و دغدغههای قرآنی خود طی سالهای فراگیری قرائت و حفظ قرآن گفت و نیز به تبیین و بررسی مسائل و مشکلات موجود در فضای قرآنی استان پرداخت.
این قاری و حافظ ممتاز قرآن کریم مشهدی با ذکر اینکه از کودکی به فعالیتهای قرآنی همت گماشته است، ابراز کرد: با حضور در جلسات قرآنی با قرائت قرآن آشنا شدم، به طوری که سال ۱۳۹۰ رتبه نخست مسابقات قرآن دانشآموزی و رتبه نخست مسابقات اداره اوقاف در مقطع شکوفهها را کسب کردم، با این برتری به مسابقات بینالمللی قرآن کشور کویت اعزام شده و رتبه سوم را کسب کردم، پس از آن در مسابقات بینالمللی قرآن تونس موفق به کسب رتبه پنجم شدم.
وی که در رشته قرائت از شاگردان مرحوم محسن حاجیحسنیکارگر و مصطفی حاجیحسنیکارگر بوده و برای مرور محفوظات و تمرین حفظ خود نیز از کلاس حفظ استاد رضا عابدینزاده بهره برده است؛ در خصوص نحوه گرایشش به رشته حفظ اظهار کرد: پس از کسب توانمندیهای لازم قرائت قرآن کریم، در جلسه قرآنی که در سال 1390 در ماه مبارک رمضان در خدمت رهبر معظم انقلاب بودیم، پس از شنیدن مطالبه ایشان مبنی بر داشتن ۱۰ میلیون حافظ قرآن کریم در کشور به فعالیت در رشته حفظ علاقهمند شدم.

گلشاهی با بیان سختیهای طی کرده در دوران حفظ خود، ادامه داد: از سن 18 سالگی تلاش کردم تا در کنار بحث تلاوتم، موضوع حفظ را آغاز کنم، به همین منظور از سال 1393 توانستم 20 جزء را حفظ کرده که در مسابقات قرآن همین سال شرکت کرده و موفق به کسب رتبه دوم رشته 20 جزء بزرگسالان کشور شدم، بعد برای حفظ کل در سال 1394 اقدام کرده و در مدت کمتر از ششماه کل قرآن کریم را حفظ کردم.
وی از دغدغههای قرآنی خود طی سالها فعالیت و شرکت در مسابقات و محافل قرآنی استانی و کشوری نیز گفت: یکی از مهمترین مسائلی که در فضای قرآنی امروز شاهد آن هستیم و ذهنم را به خودش مشغول کرده است، جدایی میان بحث حفظ و قرائت قران کریم است، دو اصلی که به هم پیوسته هستند ولی متأسفانه در محافل و مسابقات قرآنی کشورمان، میان قاریان و حافظان تعامل و ارتباط دوسویه و قابل لمسی را نمیبینیم لذا امیدوارم این دو شاخه به لحاظ فنی نیز یکدیگر را قبول داشته باشند و در جهت رشد و ارتقا یکدیگر یاری رسانند.