به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، به نقل از روابط عمومي حوزه علميه خراسان، سومين كرسي آزادانديشي با موضوع بايدها و نبايدهاي تحصيل و تدريس قرآن و نهجالبلاغه در حوزه با هدف تحليل و بررسي شيوههاي تحصيل و تدريس قرآن و نهج البلاغه و ارائه نظر طلاب، با حضور علمي حجتالاسلام علی جلائيان، معاون فرهنگي دانشگاه علوم اسلامي رضوي در مدرسه علميه حضرت مهدي(عج) برگزار شد.
حجتالاسلام جلائيان در جمع طلاب با بيان اينكه حفظ اصول از برنامههاي مهم در حوزه است، گفت: در انتقاد به يك برنامه اصولي نبايد از ريشه آن را نابود كرد بلكه بايد جوانب اصلاحي آن را بيان و برنامهاي براي اصلاح آن ارائه داد.
وي ادامه داد: امكان دارد برنامهريزان در حوزه گاهي با تكيه بر تجربيات خود اقدام به برنامه ريزي در موضوعي مانند قرآن کنند كه اين به معناي بد بودن اصل برنامه نيست بلكه ميتوان اصل آن را حفظ و در قدم بعد آن را تغيير داد.
این استاد حوزه در ادامه ضمن اشاره به آيه 49 سوه قصص يكي از ابعاد اعجاز قرآن را بعد هدايتي آن بيان و اظهار كرد: تنها در صورتي امكان دارد كه بر آيات قرآن تسلط پيدا كرد كه بتوان در هر موضوعي آياتي از قرآن را به ياد و زبان آورد.
وي با تاكيد بر موفقبودن حوزههاي علميه در سالهاي اخير در حوزه قرآن و حديث، یادآور شد: نميتوان فقط به برنامه تكيه و تلاش و كوشش شخصي را رها کرد، بلکه بيشتر افرادي كه در اين حوزه به جايي رسيدهاند از لحاظ شخصي در كنار برنامههاي حوزه برنامهريزي جداگانهاي داشته اند.
حجتالاسلام جلائيان در بيان مراحل تعليم قرآن در حوزه با اشاره به آيه« فاقروا ما تيسر من القرآن» گفت: مرحله اول در تعليم و آموزش قرآن خواندن قرآن به هر مقداري كه امكان دارد، است.
وي با تاكيد بر آيات شريفه قرآن كريم، از طلبهها خواستار شد كه در هر زماني از اوقات روزانه خويش كه فراغتي مييابند قرآن تلاوت كنند و در ادامه در تشريح مرحله بعد تعليم قرآن در حوزه، مطرح كرد: مرحله دوم در تعليم قرآن تدبر درقرآن است كه طلاب بايد بدانند از ابتدا تا انتهاي يك سوره چه ميخواهد بگويد و ارتباط بين آيات و سور قرآن را بداند.
وي در رابطه با تدريس و تحصيل قرآن در مدارس علميه، تاكيد كرد: طلبه نبايد خود را در بند برنامه بداند بلكه بايد خود نيز تلاش كند، باید روزي حداقل با چهار ساعت قرآن خواندن، بتواند در هر ماه يكدوره كامل قرآن را ختم دهد.
این استاد حوزه درپايان، شرط اساسي براي انس و هدايتشدن با قرآن را ايمان به غيب دانست و اين امر را در همه زمينههاي طلبگي جاري و لازم اعلام كرد و در تاكيد سخنان خود به آيات ابتدايي سوره بقره و مدثر و مزمل اشاره كرد.