حجتالاسلام سیدحسین سیدی، رئیس انجمن شعر طلاب خراسان رضوی در گفتوگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی با اشاره به جایگاه شعر در شبه جزیره عربستان، اظهار کرد: شعر در شبه جزیره عربستان به چنان جایگاهی میرسد که برای یک رجزخوانی در جنگ، خانهای را میفروختند و به شاعر میدادند تا در جنگ صاحب یک رجز مخصوص به خودشان باشند؛ وقتی پیامبر(ص) در این دوران مبعوث شدند، با زبان این مردم آشنایی داشتند و میدانستند که باید با زبان شعر با آنها سخن بگویند.
تغییر زبان تهاجم فرهنگی حجتالاسلام سیدی با اشاره به اینکه هنر ابزار سخن گفتن در جامعه امروز است، افزود: رسولالله(ص) میفرمایند: «اگر دشمن با اسلحه به تو حمله کند، اگر تیزترین شمشیرهای هندی را هم داشته باشی به درد نمیخورد» زیرا باید شرایط دفاع با حمله یکسان باشد؛ از آنجایی که زبان حمله به دین، فرهنگ و قرآن در جامعه امروز تغییر کرده است، پس ما هم باید متناسب با شرایط زمان عمل کنیم.

وی به نقد وضع موجود در شعر معاصر پرداخت و عنوان کرد: در خصوص شعر گفتن برای ائمه به خصوص امام رضا(ع) دچار تکرار شدهایم تنها ایشان را در پنجره فولاد، آهو، کبوتر، سقاخانه خلاصه کردیم و در حالیکه میتوان به بهترین شکل شعری مذهبی یا آئینی متناسب با شرایط زمانه سرود.
استفاده از نمادهای تکراری در سرودن اشعار آئینیرئیس انجمن شعر طلاب خراسان رضوی با اشاره به اینکه در سرودن اشعار آئینی از نمادهای تکراری استفاده میشود، ادامه داد: متاسفانه ما در سرودن شعرهای آئینی تنها به ظاهر دین بسنده کردهایم نمود آن را میتوان در شعرهایی با مضمون گنبد، گلدسته و ... دید.
حجتالاسلام سیدی تصریح کرد: حقیقتاً چقدر از لایههای عمیق شخصیت و مناظرات دقیق و زیبای حضرت رضا(ع) اطلاع داریم و آن را در هنرمان منعکس کردیم لذا میتوان گفت این آسیب امروز شعر و شاعران محسوب میشود.

وی گفت: حضرت رضا(ع) را دوست داریم ولی هیچ چیز از ایشان نمیدانیم، دانستن تاریخ تولد امام رضا(ع) هر چند فضل است اما ما را به معرفت حضرتش نمیرساند و این مصداق جمع اضداد به شمار میرود.
رئیس انجمن شعر طلاب خراسان رضوی عنوان کرد: این آسیب در میان حوزویان به موجب تدریس علوم و معارف دینی کمتر است ولی در این راستا باید هنر در حوزه تقویت شود؛ در واقع ما عدهای هنرمند داریم که اطلاعات دینی ندارند و در حوزه نیز طلاب و علما هستند ولی هنر نیست، ثمره این فقدان، ساخت فیلم ضعیف و اشعار ضعیف در مداحیها است که دیده میشود.