مادرم بیتابی نکن؛ چراکه شهدا عزاداری ندارند/اینجا عصر غربت لالههاست ...
گروه هنر: شهیدمحمدعلی حسینزاده 29 اسفندماه 1347 در روستای عمارت شهرستان قوچان به دنیا آمد، وی عزمی راسخ برای تحصیل علوم دینی داشت و پس از تحصیل مقطع ابتدایی وارد مدارس حوزه علمیه شد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، اینجا عصر غربت لالههاست؛ کسی دیگر از شهدا سخن نمیگوید، شهید نیازی به نگاه من ندارد، من به نگاه شهید نیازمندم تا با قدرت در حفظ آرمانهایم در جنگ نرم، سخت بجنگم.
محمدعلی حسینزاده 29 اسفندماه 1347 در روستای عمارت شهرستان قوچان به دنیا آمد، وی عزمی راسخ برای تحصیل علوم دینی داشت و پس از تحصیل مقطع ابتدایی وارد مدارس حوزه علمیه شد.
این شهید والامقام علاوه بر تحصیل، به کارهای هنری و فرهنگی علاقه خاصی داشت و در عین حال که حوزوی بود در سازمان تبلیغات اسلامی قوچان نیز در زمینههای فرهنگی و هنری همکاری لازم را داشت.
شهید حسینزاده، مسئول عقیدتی سپاه بود و به علت سن کمی که داشت، مسئولان با حضور او در جبههها مخالفت میکردند؛ این مسئله سبب ناراحتی او میشد تا بالاخره با رفت و آمدهای مکرر توانست 31 شهریور ماه 65 عازم جبهههای حق علیه باطل شود.
این شهید آسمانی شخصیتی رئوف، مهربان و دلسوزی داشت به طوری که سایر بچهها سریع جذب او میشدند؛ همچنین بسیار شوخ طبع بود و شوخیهایش انسان را به یاد قیامت ، بهشت و مسائل معنوی میانداخت.
وی قلم خوبی برای نوشتن داشت و همواره دفتری به همراه خود داشت که روایات اسلامی را خصوصا فضیلت شهیدان راه خدا را مکتوب میکرد. این شهید روحانی، تعدادی از کتابهای اسلامی خود را به یکی از طلاب حوزه علمیه هدیه داد.
شهید حسینزاده، در مدت خدمت خود در جبهههای حق علیه باطل، در عملیات کربلای چهار مجروح شد و پس از بهبودی در عملیات کربلای 5 شرکت کرد و در این عملیات به تاریخ 19دیماه به مقام والای شهادت رسید. بدن مطهر وی سالها مفقودالاثر بود و پس از 11 سال مفقودیت، پیکر مطهرش به آغوش خانواده برگشت.
دست از انقلاب برنمیدارم
اکنون فرازی از وصیتنامه این شهید والامقام را میخوانیم که میگوید: «من شهادت را میطلبم، چرا که در شهادت سعادت میبینم. این جهادی است که بر ملت ایران واجب شده است. بارالهی چنان مهر و علاقه انقلاب و امام خمینی(ره) در من شعلهور است که اگر مرا بکشند و یا زیر شکنجه قرار دهند، دست از این انقلاب برنمیدارم».
وی در وصیتنامه خویش از خانواده خود میخواهد تا پیامرسان خون شهدا باشند و میگوید؛ مادرم بیتابی نکن و فاطمهوار در صحنه بایست و شما خواهرم زینبی باش تا که دشمنان خوار و ناتوان از دنیا بروند و پدر جان هرطور که میخواهی مرا به خاک بسپار. پس از شهادتم دو روز بیشتر عزاداری نگیرید؛ چرا که شهدا عزاداری ندارند و هیچ گونه بیتابی و ناراحتی نداشته باشید.
