مهمانی ویژه خدا تمام شد/ آخرین ساعات را قدر بدانیم

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، همیشه انسان وقتی قرار است در یک مهمانی حاضر شود، از ساعت‌ها و یا شاید روزها و ماه‌ها قبل خود را برای رفتن به آن آماده می‌کند، از اصلاح وضعیت ظاهری گرفته تا پوشش بهترین و پاک‌ترین لباس‌ها و معطر شدن به خوش‌بوترین عطرها.
اما در میان همه این مهمانی‌ها که رنگ و بوی ظاهری دارد، مهمانی معنوی حس و حال دیگری را برای انسان به ارمغان می‌آورد؛ بر خلاف مهمانی ظاهری که ممکن است با رنج و سختی و حتی برهم خوردن آرامش همراه باشد، در مهمانی معنوی، آرامش و لذت درونی خاصی انسان را فرا می‌گیرد.
و چه مهمانی باشکوهی است ماه ضیافت الهی، رمضان؛ ماهی که خدای مهربان آن را واسطه‌ای قرار داده تا با فراهم کردن فرصت‌هایی نیکو، بندگانش را مورد رحمت و مغفرت خود قرار دهد. در این ماه سفره غفران و رحمت الهی پهن می‌شود تا هر کسی به اندازه تلاش و همت خود، از آن توشه‌ای بگیرد و به خدا نزدیک‌تر شود.
«ماه رمضان به این نام خوانده شده است، زیرا گناهان را می‌سوزاند.» ، «رجب، ماه خدا، شعبان، ماه من و رمضان، ماه امت من است، هر کس همه این ماه را روزه بگیرد بر خدا واجب است که همه گناهانش را ببخشد، بقیه عمرش را تضمین کند و او را از تشنگی و عطش دردناک روز قیامت امان دهد.» و «ای مردم! ماه خدا با برکت و رحمت و مغفرت به شما روی آورد، ماهی که نزد خدا از همه ماه‌ها برتر و روزهایش بر همه روزها و شب‌هایش بر همه شب‌ها و ساعاتش بر همه ساعات برتر است، ماهی است که شما در آن به میهمانی خدا دعوت شده و مورد لطف او قرار گرفته‌اید، نفس‌های شما در آن تسبیح و خوابتان در آن عبادت، عملتان در آن مقبول و دعایتان در آن مستجاب است.»، این چند روایت، تنها بخشی از روایات پیامبر اعظم(ص) درباره فضیلت‌های ماه مبارک رمضان است.
رمضان، مهمانی بی‌نظیری که به فرموده پیامبر اعظم(ص) پاداش اعمال خوب انسان با خود خداوند است، آنجا که بیان می‌کنند: «كُلُّ عَمَلِ ابنِ آدَمَ یُضاعَفُ؛ الحَسَنَةُ عَشرُ أمثالِها إلى سَبعِمِئَةِ ضِعفٍ، قالَ ‏الله‏ُ عز‌و‌جل: إلاَّ الصَّومَ فَإِنَّهُ لی، و أنَا أجزیبِهِ، یَدَعُ شَهوَتَهُ و طَعامَهُ مِن أجلی، هر كار انسان، چند برابر مى‌شود. كار نیك، 10 تا 700 برابر مى‌شود. خداوند فرموده است: مگر روزه، كه براى من است و خودم پاداش آن را مى‏‌دهم، [كه روزه‏‌دار] خواسته دل و خوراكش را به خاطر من وا مى‌‏گذارد».
در کنار خودسازی که یکی از برترین درس‌های این ماه عزیز است، رمضان فرصت مناسبی برای انس بیشتر با کلام وحی، عبادت و مناجات با خدای مهربانی است که فرصت‌های طلایی همچون شب قدر را برای توبه و بخشش بندگان خود قرار داده است.
نجواهای عاشقانه «الهی العفو» و «سُبْحانَكَ يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ يا رَبِّ، منزّهى تو اى كه معبودى جز تو نيست، فرياد رس فرياد رس، ما را از آتش برهان اى پروردگار من.» در شب‌های قدر، مناجات‌های پر راز و رمز سحر و نجوای دعای «اللَّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضَانَ الَّذِي أَنْزَلْتَ فِيهِ الْقُرْآنَ وَ افْتَرَضْتَ عَلَى عِبَادِكَ فِيهِ الصِّيَامَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ ارْزُقْنِي حَجَّ بَيْتِكَ الْحَرَامِ فِي عَامِي هَذَا وَ فِي كُلِّ عَامٍ وَ اغْفِرْ لِي تِلْكَ الذُّنُوبَ الْعِظَامَ فَإِنَّهُ لا يَغْفِرُهَا غَيْرُكَ يَا رَحْمَانُ يَا عَلامُ، خدايا پروردگار ماه رمضان، كه قرآن را در آن فرو فرستادى، و روزه را در آن بر بندگانت واجب نمودى، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و زيارت خانه‌ات را در اين سال و در هر سال نصيب من فرما، و برايم بيامرز گناهان بزرگى را كه آنها را جز تو نيامرزد، اى بخشاينده، اى داراى دانش بى پايان.»، همه و همه بهانه و فرصت‌هایی است برای استغفار از گناهان، خودسازی و حرکت در مسیر تقرب الی‌الله.
شاید ارزش این فرصت‌های استثنایی و ناب را وقتی می‌توان به خوبی دریافت که دلی که باید به فرمایش امام صادق(ع) مبنی بر اینکه «الْقَلْبُ حَرَمُ اللَّهِ فَلَا تُسْكِنْ حَرَمَ اللَّهِ غَيْرَ اللَّه، قلب، حرم خداوند متعال است، پس در حرم او غیر او را ساکن نکن.» میزبان خدا می‌بود، پذیرای هزاران ظاهر مادی و دنیوی شده و دل کندن از ثروت، مقام، شهرت و .... برای صاحبش آن قدر سخت و محال باشد که تنها راه رهایی از این دام دنیایی را در نگاه پر از لطف و قدرت قادر متعال بیابد.
ماه مهمانی خدا با همه خوبی‌هایش کم کم به آخر خود می‌رسد و به قول قیصر امین‌پور:
حرف‌های ما هنوز ناتمام...
تا نگاه می‌کنی
وقت رفتن است
باز هم همان حکایت همیشگی!
پیش از آن‌که با خبر شوی
لحظه‌ی عزیمت تو ناگزیر می‌‌شود
آی .....
ای دریغ و حسرت همیشگی
ناگهان
         چقدر زود
                     دیر می‌شود!
و خوش به حال کسانی که از تک تک ثانیه‌های این ماه عزیز به ویژه در شب‌های قدر و لحظه‌های ناب سحر و افطار چنان به خوبی بهره بردند که مشمول غفران و رحمت الهی شدند.
اما چه بسا انسان‌هایی هم بودند که با لالایی‌های شیطان درباره وعده توبه و استغفار در آینده، این ماه مبارک رمضان را به خواب غفلت سپری کردند و وقتی بیدار خواهند شد که بهره‌ای به جز افسوس بی فایده نخواهند برد.
و چه خوب است در این واپسین ساعت‌های این ضیافت الهی دعا کنیم تا حضرت حق به همه ما انسان‌ها توان و قدرتی دهد که قبل از پایان این مهمانی آسمانی، با استغفار و توبه و مناجات، دل را خالی از وابستگی‌های دنیوی، مهمان همیشگی خدای مهربان کنیم تا همه روزها برایمان عطر و بوی رمضان و آرامشی خدایی داشته باشد.   
پروردگارا! نگاه پر از محبت و همیشگی خود را عیدی ماه رمضان ما قرار ده و به ما توانی عنایت کن که بدون دل‌بستن به ریسمان‌های پوسیده دنیوی، به ریسمان الهی چنگ زنیم و با انس بیشتر با کلام وحی و توسل به اهل بیت عصمت و طهارت(ع)، راه و مسیری را طی کنیم که پایانش تو باشی.
الهی، توفیقی ده که فریب سفره‌های رنگین دنیا را نخوریم و با عنایات خود، چنان کن سرانجام کار، تو خشنود باشی و ما رستگار ...
هادی شمسی‌ثانی