همگونسرایی؛ یکی از آسیبهای جدی شعر نبوی
گروه فرهنگی: شاعر و پژوهشگر همگونسرایی را یکی از آسیبهای جدی شعر آیینی به ویژه نبوی دانست و اظهار کرد: در سرودن اشعاری که برای پیامبر اکرم(ص) سروده میشود با مشاهده شعر، تصور ما این است همه شاعران یک نوع زبان و فن بیان دارند.
مصطفی جلالیان مصلحی، شاعر و پژوهشگر در گفتو گو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، با بیان اینکه اشعار آیینی الهامبخش، تیممدهنده و تبرکدهنده اشعار فارسی است، ابراز کرد: شاعران این سرزمین در طول تاریخ اسلام به این افتخار میکنند که در وصف نبی مکرم اسلام(ص) اشعاری را سرودهاند.
نبود مذهب در شعر به دلیل ضعف عقیدتی شاعر است
وی با اشاره به اینکه شاعرانی که در حوزه مذهبی، آیینی نیز شعر سرودهاند اشعارشان یا تجلیلی و یا تحلیلی بوده است، عنوان کرد: متأسفانه برخی از شاعران ما حتی از بردن نام خدای متعال در اشعار خود دریغ کردهاند، در واقع ضعف عقیدتی شعرا باعث میشود از داشتههای اعتقادی خود غافل شوند.
مصلحی با اشاره به اینکه شاعرانی که با بزرگان آیینی ما زیستهاند، آیا شعر آنها تحت تاثیر سرودههای بزرگان قرار گرفته است؟، بیان کرد: آن مطالب فقط لق لق زبان شاعران گشته یا شعری را سروده و به جامعه هنری تقدیم کردند.
وی با بیان اینکه شعر آیینی تمام حیطه فرهنگ، دین و...، یک جامعه را در بر میگیرد، افزود: شعر آیینی از ابتدا دو بعد داشته است، شاعرانی که شعرهای تجلیلی میسرایند و شاعرانی که شعر تحلیلی میگویند، البته بسیاری از شاعران در دو حوزه تجلیلی و تحلیلی شعر گفتهاند.
این شاعر با اشاره به اینکه در آینه شعر معاصر، پیشینه شاعران قبل و بعد انقلاب که در زمینه شعر آیینی به صورت کاملا تخصصی کار میکنند شاعران توانمندی دیده میشود، افزود: ما شاعر آیینی محض نداریم چراکه شاعران بر حسب اعتقاداتشان شعر آیینی میسرایند.
ضعف مطالعه و بدیعهسرایی در سرودن اشعار آیینی
وی با بیان اینکه آنچه در شعر معاصر و کنگرهها مشاهده میکنیم شبیه بودن تمام اشعار آیینی است، ادامه داد: متأسفانه در سرودن اشعار آیینی به ویژه نبوی، علاوه بر ضعف اندیشه، ضعف مطالعه و ضعف بدیعهسرایی داریم.
همگونسرایی یکی از آسیبهای جدی شعر نبوی
مصلحی همگونسرایی را یکی از آسیبهای جدی شعر آیینی به ویژه نبوی دانست و اظهار کرد: در سرودن اشعاری که برای پیامبر اکرم(ص) سروده میشود با مشاهده شعر، تصور ما این است همه شاعران یک نوع زبان و فن بیان دارند.
این شاعر و پژوهشگر تصریح کرد: قطعا اگر مشکلی در حوزه شعر آیینی وجود دارد همگون سرایی است، وگرنه همه این اشعار روشنی و عرض ارادت شاعر نسبت به ائمهاطهار(ع) است که مورد تایید صاحبان اصلی قرار خواهد گرفت.
وی با تاکید بر اینکه بررسی اشعار باید در دو حوزه زیباشناسی و آسیبشناسی صورت گیرد، ابراز کرد: با توجه به اینکه در گذشته اشعار آیینی و عاشورایی زیادی نداشتیم، چند سالی است به خصوص در دهه 70 و 80 به سبب نقدهای درستی که بر شعر آیینی شده، کمیت کار چند برابر گشته، زیرا شاعران احساس امنیت کردند لذا شاعران معاصر درک کرده در زمان حال به شعر تحلیلی بیشتر از شعر تجلیلی نیاز داریم.
مصلحی با بیان اینکه قطعا بنده هرچه شعر تجلیلی بگویم به حافظ و سعدی نمیرسم، اظهار کرد: عطار به سیره و زندگی حضرات معصوم(ع) به خوبی در اشعارش پرداخته است.
مورد اقبال قرار گرفتن مقالات ادبی در خصوص شعر نبوی بعد از انقلاب
این شاعر برجسته به وضعیت پژوهشهای ادبی در شعر آیینی به خصوص نبوی اشاره کرد و گفت: قبل از انقلاب در این حوزه هیچ اقدامی صورت نگرفته اما بعد از پیروزی انقلاب مقالههای خوبی در این زمینه به چاپ رسیده که باید غنیمت بشماریم.
