به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی شهید علی آخوندی در بخشی از وصیتنامه خود آورده است: «بدانید شهدا به خون غلطیدند تا نظام اسلامی و الهی ایجاد گردد. پس اگر در این جهت کوچکترین سهلانگاری از هر کسی صورت گیرد، فردای قیامت باید جوابگوی این همه شهیدان باشید، برادران! وظایف شما بسیار سنگین است و همه شهدا، شاهد و ناظر اعمال، رفتار و کردار شما هستند.»
و ما وصیتنامه شهدا را میخوانیم شاید تلنگری بخوریم و از دنیازدگی و دلبستگی به دنیا رها شویم، شاید غبار غفلت برای حتی لحظهای از مقابل دیدگانمان کنار رود.اما آیا مراقب هستیم در راه انداختن کار مردم «سهل انگاری» نکنیم؟
آیا در لحظات سخت تصمیمگیریهای کاری در هر جایی که هستیم خداوند سبحان و چشمان بیدار شهدا را ناظر بر اعمالمان و آگاه بر تصمیمهایمان میبینیم؟
مراقب هستیم حقی ناحق نشود؟ مراقب هستیم کسی مظلوم واقع نشود؟ مراقب هستیم اشک یتیمی بر گونهاش جاری نشود؟ مراقب هستیم مردی شرمنده زن و فرزندش نشود؟ آیا در زندگی انصاف را رعایت میکنیم.
همه اینها به ما بر میگردد. به اینکه چقدر حس مسئولیتپذیری داریم و وجدان را کجا محکمه قرار میدهیم. محکمهای که نیاز به قاضی ندارد؛ به راستی در مقابل خون شهدا چه کردهایم؟
زیور کلام را سخن «شهید مجید طاهری» قرار میدهم که در وصیتنامهاش نوشت: «درباره مظلومیت شهدا میگویم. آنها رفتند از یک سو خوشحال که به کمال رسیدند و از سوی دیگر نگران که آیا کسی پا روی خونشان نمیگذارد؟ پس بدانید ای مردم! شهدا از بعضیها خون دل خوردند. همچون شمع سوختند و صحبتی نکردند. اما بدانید در روز یومالحساب از شما سؤال میکنند که در مقابل خون گرانمایه شهدا چه کردید».
خوشا به حال شهدا که رفتند و خوشا به حال ما، آری خوشا به حال ما اگر شهید شویم...
جواد افتخاری