به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، آخرین و هفتمین نشست از سلسله نشستهای تخصصی همایش بینالمللی «عدالت و اخلاق در مکتب اهل بیت با تاکید بر سیره و آموزههای امام رضا(ع)» شامگاه گذشته، یکشنبه 27 فروردین ماه در دانشکده الهیات دانشگاه فردوسی مشهد برگزار شد.
در این نشست، حسن بلخاری، مدیرگروه مطالعات عالی هنر دانشگاه تهران با موضوع «عدالت شاخصی از تمدن اسلامی» به ارائه مقاله پرداخت و گفت: اخلاق و عدالت از عالیترین معانی و دورترین مفاهیم در زندگی واقعی هستند.
وی گفت: دو رویکرد در تعریف و تبیین اخلاق و عدالت وجود دارد که یکی از آنها مسئله نظری و دیگری عملی است که به شدت بر آن تاکید داریم.
بلخاری، محور قرار دادن تجربیات تاریخی موفق را از راههای دستیابی به تعاریف کاربردی اخلاق و عدالت دانست و عنوان کرد: نزدیکی تجربهها به زبان عمل و قابلیت انتشار آنها به واسطه عقل از ویژگیهای مهم در خصوص تعریف عدالت است.
در ادامه این نشست، سعید خدیوی، دکترای اقتصاد اسلامی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه، به ارائه مقاله «دستیابی به عدالت توزیعی مبتنی بر نظام اخلاقی اسلام» پرداخت.
خدیوی عنوان کرد: یکی از مسائل و دغدغههای هر نظام اخلاقی و هنجاری در سطح اجتماع، توجه به راهبردهایی به منظور تحقق عدالت توزیعی به مثابه تقسیم عادلانه ثروت و کاهش نابرابریهای درآمدی مبتنی بر آن نظام فکری است.
همچنین جواد رحیمی با ارائه مقاله «نظام چند صدایی در مناظرات امام رضا(ع) با رویکرد نظریه منطق مکالمه باختین» به بررسی به کارگیری ابزار کارآمد مناظره توسط امام رضا(ع) بر اساس نظریه منطق مکالمه باختین پرداخت.
در انتهای این نشست نیز مجتبی نوروزی، استادیار دانشکده تربیت مدرس قرآن به ارائه مقالهای با عنوان «اصول و آموزههای اخلاقی در مناظره با تأکید بر مناظرات رضوی» پرداخت و گفت: مناظره یکی از انواع ادبی است که بر اساس گفتوگو بین دو طرف یا بیشتر، درباره موضوعی خاص شکل میگیرد و در آن هر یک از طرفین، مطالب و دلایلی را برای اثبات مدعای خود بیان میکند.
استادیار دانشکده تربیت مدرس قرآن، قدم اول در شکلگیری یک مناظره را احساس نیاز به اشتراکگذاری دانستهها در مورد مسئلهای خاص دانست و عنوان کرد: عاملی که سبب اثربخشی یک مناظره میشود، رعایت اصول حاکم بر آن، رعایت عدالت و انصاف و نیز دوری از تعصب و فراموش نکردن هدف مناظره است که همان کشف حقیقت و آموزش غیرمستقیم مطالبی است که در بدو امر پوشیده و نامعلوم بوده است.