به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، لبهای خشکیده و تر معنا ندارد وقتی پای دفاع از خاک و ناموس و وطن در میان باشد، آن هم برای دلاورمردانی که با لبانی ترک خورده و با بدنهایی بیسر و آغشته به خون، نشان شهادت را در مهمانی خدا از آن خود کردند.
به مناسبت ماه مبارک رمضان طی سلسله گزارشاتی به معرفی شهدای رمضان میپردازیم و در ادامه، زندگی شهید صفرعلی حشمتی یکی از شهدای رمضان را میخوانید.
صفرعلی حشمتی در سال 1318 در روستای حصار نیشابور به دنیا آمد. اخلاق این شهید به اندازهای خوب بود که تمام افراد محله از او راضی و خشنود بودند، وی با بچهها با مهربانی رفتار میکرد و در محله خود الگو و سرمشق دیگران بود.
شهید حشمتی گرمای وجودی خود را میان افراد خانواده از جمله بچههای مسجد تقسیم میکرد و همچون تمام فرزندان امام راحل(ره) بسیجی بودن را انتخاب و به آن افتخار میکرد.
ترک تحصیل و کشاورزی برای تأمین مخارج خانواده
این شهید که از خانوادهای مذهبی بود، هیچگاه نماز خود را ترک نمیکرد و در انجام اعمال دینی در صف اول بود. دوران درس و کلاس که رسید پدر و مادر این شهید به علت ناتوانی و مشکلات مالی، اجازه درس خواندن را به وی ندادند و زمانی که پدرش را از دست داد، برای تأمین روزی خانواده به کشاورزی مشغول شد.
وی در مجالس عزاداری شرکت فعال داشت و در سن 18 سالگی به سربازی رفت و علاوه بر او که تأمین کننده مخارج زندگی بود، مادرش نیز از طریق مامائی و پخت نان، مخارج خانواده را تأمین میکرد.
ساخت چند مسجد
شهید حشمتی در سن 22 سالگی ازدواج کرد و ثمره این ازدواج پنج فرزند شد. وی بعد از انقلاب عضو بسیج شد و در کارگاه بسیج به فعالیت مشغول گشت و توانست چند مسجد بسازد.
وی در کارهای خیر پیش قدم میشد و در ساختن بنای مسجد «صاحبالزمان(عج)» روستای حصار شرکت فعال داشت. برای ساخت این بنا رایگان کار کرد و خادم مسجد «امام حسن عسگری(ع)» بود.
شهید حشمتی از آنجایی که روح پاکش با اسلام پرورش یافته بود مبارزه بیامانش را با ضد انقلابیون که قصد داشتند، مردم را از صحنههای انقلاب بیرون کنند و امام راحل(ره) را تنها بگذارند، مبارزه کرد.
این شهید که در خدمت ارتش به سر میبرد، به ندای رهبر کبیر انقلاب لبیک گفت و عازم جبهه شد. در جبهه فرمانده دسته بود تا آنجا که در سال 1361 با اصابت ترکش به ناحیه سر در پاسگاه زید شلمچه به شهادت رسید و در بهشت رضا(ع) مشهد به خاک سپرده شد.