به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، در این شبهای پرفضیلت بارگاه منور امام رضا(ع) میزبان عاشقان و دلدادگان خالق است و امام هشتم(ع) میان زمین و آسمان واسطهگری میکند تا ندای معشوق را به گوش عاشق برساند.

اینجا حرم مطهر رضوی است، جایی که تمام دلدادگان و عاشقان حضور پیدا کردهاند. دل سپردگانی که در محضر امام هشتم(ع)، از خداوند طلب مغفرت میکنند و با واسطهگری امام رضا(ع) از خداوند میخواهند تا سرنوشتی نیکو سرشت و خیر برایشان رقم بزند.
به راستی چه میتواند آدمی را تا این اندازه در محضر پروردگار درمانده کند؟

عشق؛ آری عشق به صاحب کل عالم بشریت، تنها واژهای است که میتواند آدمی را تا این اندازه در محضر پروردگار تسلیم و خاشع کند، انسان عاشق، دلداده و معشوق دوستدار عاشقان واقعی خود است.
اینجا همه هستند از زن و مرد گرفته تا پیر و جوان، اینجا مشهد است قبلهگاه عاشقان، آنها که بارگاه امام رئوف را برای خلوتی دوباره با معبود برگزیدهاند تا واسطهای از جنس نور به درگاه حق ببرند.
امشب همه آمدند تا ندای «الغوث الغوث» خود را در آستان هشتمین نور زمزمه کنند، مگر میشود ندایی از این مکان بهشتی بیرون آید و خداوند آن را بیجواب بگذارد؟
اینجا بهشت زمینی پروردگار است و معبود هستی بخش ندای دلدادگان حقیقی خود را میشنود و حاجت دل دردمند آنان را روا میکند.
این شبها شب عاشقی است، شب خلوت با معشوق، شب اجابت دعا، حیف است اگر غفلت کنیم و از پروردگار عالم جهانیان دور بمانیم. هر لحظه به جمع عاشقان در بارگاه منور امام رضا(ع) افزوده میشد و هرکس گوشهای را خلوتگاه خود قرار میدهد.

اما در این جمع دو مهمان ویژه هم حضور دارد، مهمانانی از جنس رشادت و بزرگ مردی؛ مجنون اگر جانش را برای لیلی فدا نمیکرد، دیگر کسی او را مجنون نمیخواند و تاریخ عاشقیش در ذهنها ثبت نمیشد.

این دو مهمان هم درست مانند مجنون عاشقی کردند، اما فرق است بین این دو دلدادگی؟ این دو بزرگ مرد، در مقابل دشمنان حریم مقدس حضرت زینب(س) عشق خود را به اثبات رساندند و مدافع حرم شدند و حال که به سوی لیلی خود سفر کردهاند، همگان این عاشقان را شهید مدافع حرم مینامند.
آری در این شب مقدس، بارگاه ملکوتی امام هشتم(ع) مزین به حضور دو عاشق و دلداده حقیقی به آستان پروردگار است، شهدا زندهاند و در میان ما حضور دارند، کاش بشود روزی همه ما با شهادت به دیدار معشوق بشتابیم، این دو ستاره حریم روای کربلا آمدند تا شبهای حریم امام مهربانیها را نورانیتر از قبل کنند و به ما درس ایثار و شهادت دهند.
در گوشهای دیگر دعا سلامتی صاحب عصر(عج) در بارگاه ملکوتی امام هشتم(ع) طنین انداز میشود و هرکس با تلاوت دعا و اشک لبریز شده از چشمان پر تمنا حاجتی را در دل بیان میکند.
ذکر مصیبت برای امیرمؤمنان علی(ع) چشمها را اشک آلود و دلها را جلا میداد به امید آنکه با ریختن این اشکها گوشهای از کارنامه اعمال ما تطهیر شود، اما این راز و نیاز و عبادت تنها به داخل حرم ختم نمیشود.
خارج حرم هم عاشقانی حضور پیدا کرده بودند و فراز به فراز دعا جوشن کبیر را با سر دادن ندای «الغوث الغوث خلصنا من النار یارب» همراهی میکردند، بار الهی چه نیرو جاذبهای میان خود و دلدادگانت قرار دادی که اینگونه بیتابانه تو را میخوانند.
من میدانم که امشب تو به زمین میآیی و عاشقان واقعی خود را در آغوش پر مهر و محبت خودت قرار میدهی و آرام در گوش آنان زمزمه میکنی: «معشوق من بیتابی مکن، من تو را بابت همه کوتاهیهایت میبخشم و حاجتت را روا میکنم» و این زمزمه زیباترین و آرامشبخشترین صدای کل جهان است.
مهلا مجیدی