سعید جابر الزبیدی:
قرائات منسوب به امیرالمؤمنین(ع) در معانی القرآن صحیح نیست
گروه اندیشه: استاد دانشگاه سلطنتی عمان با بیان اینکه فراء در کتاب معانی القرآن 23 قرائت منسوب به امام علی(ع) جمعآوری کرده است، اظهار کرد: تمامی این قرائات بجز قرائت متواتر صحیح نیست و برای تقریب به ذهن مردم شکل گرفته است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن (ایکنا)، سعید جابر الزبیدی، از دانشگاه سلطنتی عمان در دومین پنل تخصصی پنجمین
جشنواره بینالمللی امام علی(ع)پژوهی به بیان مقاله خود پرداخت و گفت: فراء در کتاب معانی القرآن 23 قرائت منسوب به امام علی(ع) جمعآوری کرده است؛ این در حالی است که بیش از این تعداد قرائت از حضرت نقل شده است.
وی با اشاره به شروط سهگانه «ابن جرزی» در کتاب قرائات عشر گفت: بنده به عنوان نویسنده مقاله، شرطی که ابن جرزی برای موافقت با نگارش قرائت نقل کرده را صحیح نمیدانم؛ زیرا اولا شرط نقل از مصحف صحیح نیست و خود حضرت علی(ع) حافظ وحی است و از صحیفهها نگرفته است.
وی افزود: شرط دومی که برای پذیرش قرائات نقل میکند این است که وجهى در كلام عرب داشته باشد. به نظر میرسد این شروط تکیهگاه «فراء» برای تدوین کتاب بوده است؛ زیرا مسئولیت و رویکرد اصلی کتاب وی بررسی زبانشناسانه قرائات بوده است. شرط دیگر بررسی مسند است، بنده در سلسله سندها تأمل کردم و دیدم در سند روایات پراکندگی وجود دارد؛ برخی مرسل و برخی مجهول ناشناس است؛ این مسائل نشان میدهد که اهتمام «فراء» بر جواز قرائات متکی بر نکات زبانشناختی است.
وی خاطرنشان کرد: فراء این قرائات را به امام علی(ع) منسوب کرده است اما این قرائات درست نیستند؛ زیرا امام علی(ع) قرائات را از پیامبر اکرم(ص) دریافت کرده است؛ زیرا ایشان میگوید که آیات قرآن چه در روز و چه در شب، چه در بیابان و چه در صحرا و کوه همه را با شأن نزول دریافت کرده است.
وی در پایان تصریح کرد: تمامی این قرائات بجز قرائت متواتر همگی برای تقریب به ذهن برای عموم مردم است.
وی با اشاره به شروط سهگانه «ابن جرزی» در کتاب قرائات عشر گفت: بنده به عنوان نویسنده مقاله، شرطی که ابن جرزی برای موافقت با نگارش قرائت نقل کرده را صحیح نمیدانم؛ زیرا اولا شرط نقل از مصحف صحیح نیست و خود حضرت علی(ع) حافظ وحی است و از صحیفهها نگرفته است.
وی افزود: شرط دومی که برای پذیرش قرائات نقل میکند این است که وجهى در كلام عرب داشته باشد. به نظر میرسد این شروط تکیهگاه «فراء» برای تدوین کتاب بوده است؛ زیرا مسئولیت و رویکرد اصلی کتاب وی بررسی زبانشناسانه قرائات بوده است. شرط دیگر بررسی مسند است، بنده در سلسله سندها تأمل کردم و دیدم در سند روایات پراکندگی وجود دارد؛ برخی مرسل و برخی مجهول ناشناس است؛ این مسائل نشان میدهد که اهتمام «فراء» بر جواز قرائات متکی بر نکات زبانشناختی است.
وی خاطرنشان کرد: فراء این قرائات را به امام علی(ع) منسوب کرده است اما این قرائات درست نیستند؛ زیرا امام علی(ع) قرائات را از پیامبر اکرم(ص) دریافت کرده است؛ زیرا ایشان میگوید که آیات قرآن چه در روز و چه در شب، چه در بیابان و چه در صحرا و کوه همه را با شأن نزول دریافت کرده است.
وی در پایان تصریح کرد: تمامی این قرائات بجز قرائت متواتر همگی برای تقریب به ذهن برای عموم مردم است.
