یادداشت واره
بیشرمی، برنده جایزه صلح نوبل
گروه اجتماعی: کشتار مظلومانه مردم مسلمان میانمار با ممنوعیت ارسال کمکهای بشر دوستانهی بینالمللی و سانسور رسانهای نیز همراه شده است تا آرام و قرار انسانهای آزاده را ببرد و با تمام وجود اوج مظلومیت، بیگناهی و بیپناهی مسلمانان روهین گیائی را فریاد بزند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، مهدی یاراحمدی خراسانی، استاد دانشگاه پیام نور مشهد در خصوص کشتار مسلمان میانمار یادداشتی در اختیار خبرگزاری ایکنا قرار داده است که متن این یادداشت به شرح زیر است:
این جا آخر دنیا است! الان آخر تاریخ است! همان جایی که برخی انسانهایش چیزی در بروز صفات حیوانی کم نگذاشتهاند و همان دورهای از تاریخ که برخی آدمهایش در جهالت، ارتجاع و تکفیر از مردمان عصر جاهلیت پیشی گرفتهاند.
دیگر حال و حوصله اخبار گوش کردن ندارم، بر خلاف گذشته اصلاً دوست ندارم، صفحات سیاسی و اجتماعی روزنامه ها را تورق کرده و مطالعه کنم؛ کاش روزنامه نگار نبودم. کاش بخاطر حرفهام مجبور نبودم جریانات سیاسی و اجتماعی دنیا را رصد کنم. عجب اوضاع و احوالی شده است؟!
هنوز جامعهی بشری نتوانسته ددمنشی انسان نماهای داعشی را هضم کند شاهکار جدیدی از فرزندان قابیل میبیند که چگونه به جان انسانهای بیگناه افتاده و آنها را سلاخی میکنند. ما با یک فاجعهی بزرگ انسانی مواجه هستیم، البته منظورم از فاجعهی بزرگ انسانی مفهومی بسیار فراتر از تعبیر عامیانهی آن است که کشتار گروه عظیمی از انسانها فقط یکی از پیامدهای آن است.
و آن فاجعهی بزرگ، از بین رفتن انسانیت و ارزشهای انسانی در گسترهای بسیار وسیع است؛ به گونهای که برای تحجر، خشم، آدمکشی، تجاوز، قتل عام، دزدی و غارت و مواردی دیگر از این دست هیچ گونه محدودیتی قائل نیستند و بعد از ارتکابِ آن چیزی به نام وجدان وجود ندارد که گریبان آنها را بگیرد.
آخر دیگر میانمار کجای دنیاست که در آن گروهی وحشیانه قلب همهی انسانهای جهان را به درد میآورند؟ و این مردمان از چه نسل و طایفه ای هستند که با داعشیان تکفیری و تفریطی در حماقت، جهالت، عصبیت و ددمنشی رقابت میکنند. حادثهی بیرحمانه و خونین کشتار و قتل عام مسلمانان بیپناه میانمار لکهی ننگ دیگری بر پیشانی مدعیان دروغین حقوق بشر است. همانهایی که برای کشته شدن گربههای شهر خودشان گریه میکنند، بیانیه میدهند و در برابر کشتار مسلمانان بیگناه، کر و کور و لال میشوند.
صحنههای زجر آور، دلخراش و تکاندهنده کشتار مردمان بیگناه و سوزاندن افراد بیپناه که با ممنوعیت ارسال کمکهای بشر دوستانهی بینالمللی و سانسور رسانهای نیز همراه شده است آرام و قرار انسانهای آزاده و وجدانهای بیدار مردمان جهان را برده است و با تمام وجود اوج مظلومیت، بیگناهی و بیپناهی مسلمانان روهین گیائی را فریاد میزند.
اصلاً به دین و مذهب و یا هر نوع گرایش اخلاقی و اجتماعی مردمان این سرزمین که بیگناه کشته میشوند کاری نداریم، آیا آنها انسان هستند یا خیر؟ آیا حق حیات دارند یا خیر؟ اصلاً چه کسی به خود اجازه میدهد یا میتواند اجازه بدهد که حق حیات را از گروهی از انسانها سلب کند؟ دیگر دنیا خسته شده است، از این همه خون و خون ریزی.
اکنون تمام آبهای روی کرهی زمین با این همه جنایت و خونریزی که در دنیا میشود رنگ خون به خود گرفته و روح آدمها خسته و قلبشان جریحهدار است.
آدم کشی و سوزاندن انسانها در میانمار در حالی بدین شکل توسعه یافته که دولت میانمار در نه ماه گذشته حضور و دسترسی خبرنگاران و گزارشگران حقوقبشر به شهرهای مسلماننشین را ممنوع کرده بود.
و اکنون آتش اختلاف میان اقلیت مسلمان و اکثریت بودایی این کشور که از چند سال پیش شعله ور شده بود، با ناتوانی، بیکفایتی و یا چشم پوشی دولت تحت رهبری آنگسان سوچی، برنده جایزه نوبل صلح و همراهانش ادامه یافته است، لعنت بر فرآیندی که ماحصل آن انتخاب چنین افرادی به عنوان برندهی جایزهی صلح نوبل است.
این اتفاقات علاوه بر اثرات وسیع اقتصادی، سیاسی و اجتماعی که بر نسل فعلی مردمان میانمار میگذارد با خود اثرات اجتماعی فراوانی نیز به همراه خواهد آورد که به تبع آن تا چندین نسل بعد از این، مسلمانان میانمار را گرفتار آسیبهای شدید اجتماعی و خانوادگی میکند. به عنوان نمونه چندی پیش از این بحران وسیع و در آخرین گزارش سازمان ملل اعلام شده بود که دستکم 75 هزار نفر از اعضای اقلیت قومی ـ مذهبی روهین گیا با فرار از خانه و کاشانه خود به بنگلادش پناه بردهاند، که این چنین اتفاقاتی یعنی غارت گروهی از یک نسل مردمان یک سرزمین، جنایتی هولناک که هیچ گاه قابل جبران نخواهد بود.
دولتهای غربی و مدعیان دروغین حقوق بشر که در این اتفاقات همواره سکوت اختیار کرده و در بسیاری موارد حتی خودشان در پس پرده نقش آفرینی میکنند باید بدانند که فرای عقاید و مذاهب ملتها، خون هر انسانی که بیگناه بر زمین ریخته و هر جامعهای که تباه شود، هر خانواده یا ملتی که از هم بپاشد، با خود پیامدهایی به همراه خواهد آورد که دیر یا زود گریبان آنها را هم خواهد گرفت.
کما این که امروز شاهد آن هستیم که عملیات تروریستی و از بین بردن مردمان بیگناه حتی در قلب اروپا هم صورت میپذیرد. به هر حال جامعهی بشری از تمام عناصر خود تأثیر میپذیرد و با تداوم این روند شکی نخواهد بود، دود سیاهی و تباهی تمام دنیا را فرا خواهد گرفت.
این جا آخر دنیا است! الان آخر تاریخ است! همان جایی که برخی انسانهایش چیزی در بروز صفات حیوانی کم نگذاشتهاند و همان دورهای از تاریخ که برخی آدمهایش در جهالت، ارتجاع و تکفیر از مردمان عصر جاهلیت پیشی گرفتهاند.
دیگر حال و حوصله اخبار گوش کردن ندارم، بر خلاف گذشته اصلاً دوست ندارم، صفحات سیاسی و اجتماعی روزنامه ها را تورق کرده و مطالعه کنم؛ کاش روزنامه نگار نبودم. کاش بخاطر حرفهام مجبور نبودم جریانات سیاسی و اجتماعی دنیا را رصد کنم. عجب اوضاع و احوالی شده است؟!
هنوز جامعهی بشری نتوانسته ددمنشی انسان نماهای داعشی را هضم کند شاهکار جدیدی از فرزندان قابیل میبیند که چگونه به جان انسانهای بیگناه افتاده و آنها را سلاخی میکنند. ما با یک فاجعهی بزرگ انسانی مواجه هستیم، البته منظورم از فاجعهی بزرگ انسانی مفهومی بسیار فراتر از تعبیر عامیانهی آن است که کشتار گروه عظیمی از انسانها فقط یکی از پیامدهای آن است.
و آن فاجعهی بزرگ، از بین رفتن انسانیت و ارزشهای انسانی در گسترهای بسیار وسیع است؛ به گونهای که برای تحجر، خشم، آدمکشی، تجاوز، قتل عام، دزدی و غارت و مواردی دیگر از این دست هیچ گونه محدودیتی قائل نیستند و بعد از ارتکابِ آن چیزی به نام وجدان وجود ندارد که گریبان آنها را بگیرد.
آخر دیگر میانمار کجای دنیاست که در آن گروهی وحشیانه قلب همهی انسانهای جهان را به درد میآورند؟ و این مردمان از چه نسل و طایفه ای هستند که با داعشیان تکفیری و تفریطی در حماقت، جهالت، عصبیت و ددمنشی رقابت میکنند. حادثهی بیرحمانه و خونین کشتار و قتل عام مسلمانان بیپناه میانمار لکهی ننگ دیگری بر پیشانی مدعیان دروغین حقوق بشر است. همانهایی که برای کشته شدن گربههای شهر خودشان گریه میکنند، بیانیه میدهند و در برابر کشتار مسلمانان بیگناه، کر و کور و لال میشوند.
صحنههای زجر آور، دلخراش و تکاندهنده کشتار مردمان بیگناه و سوزاندن افراد بیپناه که با ممنوعیت ارسال کمکهای بشر دوستانهی بینالمللی و سانسور رسانهای نیز همراه شده است آرام و قرار انسانهای آزاده و وجدانهای بیدار مردمان جهان را برده است و با تمام وجود اوج مظلومیت، بیگناهی و بیپناهی مسلمانان روهین گیائی را فریاد میزند.
اصلاً به دین و مذهب و یا هر نوع گرایش اخلاقی و اجتماعی مردمان این سرزمین که بیگناه کشته میشوند کاری نداریم، آیا آنها انسان هستند یا خیر؟ آیا حق حیات دارند یا خیر؟ اصلاً چه کسی به خود اجازه میدهد یا میتواند اجازه بدهد که حق حیات را از گروهی از انسانها سلب کند؟ دیگر دنیا خسته شده است، از این همه خون و خون ریزی.
اکنون تمام آبهای روی کرهی زمین با این همه جنایت و خونریزی که در دنیا میشود رنگ خون به خود گرفته و روح آدمها خسته و قلبشان جریحهدار است.
آدم کشی و سوزاندن انسانها در میانمار در حالی بدین شکل توسعه یافته که دولت میانمار در نه ماه گذشته حضور و دسترسی خبرنگاران و گزارشگران حقوقبشر به شهرهای مسلماننشین را ممنوع کرده بود.
و اکنون آتش اختلاف میان اقلیت مسلمان و اکثریت بودایی این کشور که از چند سال پیش شعله ور شده بود، با ناتوانی، بیکفایتی و یا چشم پوشی دولت تحت رهبری آنگسان سوچی، برنده جایزه نوبل صلح و همراهانش ادامه یافته است، لعنت بر فرآیندی که ماحصل آن انتخاب چنین افرادی به عنوان برندهی جایزهی صلح نوبل است.
این اتفاقات علاوه بر اثرات وسیع اقتصادی، سیاسی و اجتماعی که بر نسل فعلی مردمان میانمار میگذارد با خود اثرات اجتماعی فراوانی نیز به همراه خواهد آورد که به تبع آن تا چندین نسل بعد از این، مسلمانان میانمار را گرفتار آسیبهای شدید اجتماعی و خانوادگی میکند. به عنوان نمونه چندی پیش از این بحران وسیع و در آخرین گزارش سازمان ملل اعلام شده بود که دستکم 75 هزار نفر از اعضای اقلیت قومی ـ مذهبی روهین گیا با فرار از خانه و کاشانه خود به بنگلادش پناه بردهاند، که این چنین اتفاقاتی یعنی غارت گروهی از یک نسل مردمان یک سرزمین، جنایتی هولناک که هیچ گاه قابل جبران نخواهد بود.
دولتهای غربی و مدعیان دروغین حقوق بشر که در این اتفاقات همواره سکوت اختیار کرده و در بسیاری موارد حتی خودشان در پس پرده نقش آفرینی میکنند باید بدانند که فرای عقاید و مذاهب ملتها، خون هر انسانی که بیگناه بر زمین ریخته و هر جامعهای که تباه شود، هر خانواده یا ملتی که از هم بپاشد، با خود پیامدهایی به همراه خواهد آورد که دیر یا زود گریبان آنها را هم خواهد گرفت.
کما این که امروز شاهد آن هستیم که عملیات تروریستی و از بین بردن مردمان بیگناه حتی در قلب اروپا هم صورت میپذیرد. به هر حال جامعهی بشری از تمام عناصر خود تأثیر میپذیرد و با تداوم این روند شکی نخواهد بود، دود سیاهی و تباهی تمام دنیا را فرا خواهد گرفت.
