تقوای اجتماعی را پررنگتر کنیم/ چرایی بارش باران در بلاد کفر
گروه فعالیتهای قرآنی- یک پژوهشگر قرآنی با تأکید بر اینکه تقوا در هر جایی معنای خاص خود را میدهد، گفت: باید با توجه به آیات پسین و پیشین، تقوا در هر آیهای معنا شود. گاهی معنای تقوا، تقوا نسبت به خداوند و گاهی تقوا نسبت به خود و گاهی نسبت به مردم است لذا باید تقوای اجتماعی را پر رنگتر کنیم.
به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، حجتالاسلام صادق نوروزی، پژوهشگر قرآنی ظهر امروز، 19 خردادماه در راستای برنامههای آموزشی تدبر در قرآن کریم که در سالن جلسات جهاددانشگاهی خراسان رضوی برگزار شد، در آخرین جلسه این نشست اظهار کرد: در قرآن کریم کلمه «جبار» در بسیاری از آیات قرآن به کار رفته است لذا آیات مشابه را در کنار هم قرار دادیم تا معنای این واژه به طور دقیق مشخص شود.
وی با اشاره به آیه 12 الی 15 سوره مریم، «يَا يَحْيَى خُذِ الْكِتَابَ بِقُوَّةٍ وَآتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا، اى يحيى كتاب (خدا) را به جد و جهد بگير و از كودكى به او نبوت داديم، وَحَنَانًا مِنْ لَدُنَّا وَزَكَاةً وَكَانَ تَقِيًّا، و (نيز) از جانب خود مهربانى و پاكى (به او داديم) و تقواپيشه بود،َ بَرًّا بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا، و با پدر و مادر خود نيكرفتار بود و زورگويى نافرمان نبود، وَسَلَامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا، و درود بر او روزى كه زاده شد و روزى كه مى ميرد و روزى كه زنده برانگيخته مى شود»، ادامه داد: در این آیات داستان حضرت یحیی(ع) و زکریا بیان شده است.
حجتالاسلام نوروزی با بیان اینکه (الْحُكْمَ) در آیه 12 سوره مریم به معنای عقل است، افزود: با توجه به اینکه انسانها متفاوت آفریده شدهاند ولی خدواند در این آیه میفرمایند: از کودکی به حضرت یحیی(ع) کرامات و عقل عطا کردیم و منظور از الْحُكْمَ، همان عقل است.
این پژوهشگر قرآنی با اشاره به کلمه (حَنَانًا) در آیه 13 سوره مریم، گفت: در این آیه منظور از حنانا، مهربانی و عطوفت حضرت یحیی(ع) نسبت به همه مردم است. همچنین کلمه زَكَاةً، نیز به معنای رشد و نمو هر محصول و موجودی است لذا در این آیه خداوند متذکر میشود که حضرت یحیی(ع) از کودکی تحت رشد و تربیت ما بوده است.
وی با تأکید بر اینکه خداوند در این آیات سه مرحمت در حق حضرت یحیی(ع) روا داشته است، ابراز کرد: آثار عقل و درایت را از کودکی در او نمایان ساخت، حضرت یحیی(ع) را اهل مهربانی قرار داد و او را از کودکی تحت رشد و تربیت خود قرار داد، لذا اولین صفتی که خداوند به حضرت یحیی(ع) عطا کرده، عقل است و صفات بعدی حنان و زکات.
حجتالاسلام نوروزی ادامه داد: حضرت یحیی(ع) در رابطه با خدا عبد و متقی بوده، در رابطه با خانواده نیز از اخلاق نیکویی برخوردار بوده و در رابطه با جامعه عصیانگر و جبار نبوده است.
این پژوهشگر قرآنی با بیان اینکه شبیه این موارد و صفات در خصوص حضرت عیسی(ع) نیز بیان شده است، عنوان کرد: حضرت عیسی(ع) نیز عبدالله بوده و در رابطه با خانواده و جامعه از صفات حسنهای برخوردار بوده است.
وی با اشاره به آیات 128 الی 131 سوره شعرا، تصریح کرد: در این آیات نیز تأکید شده است که در روابط اجتماعی نباید سخت و جبار باشد بلکه باید تقوای اجتماعی در برخورد با همگان را داشته باشیم.
حجتالاسلام نوروزی با تأکید بر اینکه تقوا در هر جایی معنای خاص خود را میدهد، ادامه داد: باید با توجه به آیات پسین و پیشین، تقوا در هر آیهای معنا شود. گاهی معنای تقوا، تقوا نسبت به خداوند است گاهی تقوا نسبت به خود و گاهی نسبت به مردم است.
این پژوهشگر قرآنی با بیان اینکه از علامه طباطبایی سؤال شد که چرا در کشورهای اروپایی با اینکه گناه و معصیت بسیار است ولی باران همیشه نازل شده و کشورهایشان از بحران بی آبی نجات یافتند و کشور ما با اینکه مسلمان هستیم بارش باران بسیار کم و اندک است، اظهار کرد: علامه طباطبایی گفت: «آنان در کشورهای اروپایی تقوا را رعایت میکنند»، سوال شد اروپاییان تقوا را رعایت میکنند؟ علامه در پاسخ به این سؤال گفت: «بله آنان تقوایی که باعث بارندگی شود را رعایت میکنند، آنان به نظم و قوانین احترام گذاشته و آنها را رعایت میکنند. ولی ما نسبت به قوانین تقوا نداریم».
وی با اشاره به آیه 19 سوره قصص، ابراز کرد: قرآن کریم روشن و مبین است فقط باید برای تبیین آیات قرآن کریم از آیات دیگر کمک گرفت تا مفهوم و منظور آیات مشخص شود. در این آیه خداوند میفرمایند: کسی که مصلح است باید جباریت را کنار گذاشته و همانند حضرت یحیی(ع) حنان باشد.
حجتالاسلام نوروزی با بیان اینکه خداوند در آیه 45 سوره ق میفرماید که بالاتر از هدایت و اسلام مرتبهای نیست، گفت: با اینکه بالاتر از اسلام مرتبهای نیست ولی خداوند میفرمایند وظیفه پیامبر(ص) فقط تذکر است و نباید به مردم زور بگوید و در رابطه با مردم جباریت داشته باشد.
این پژوهشگر قرآنی با اشاره به سوره مسد، ادامه داد: در آیه اول این سوره در خصوص ابولهب مطالبی بیان شده و در خصوص ذات شخص صحبت شده لذا منظور از بریده باد دستان ابولهب این است که اعمال او به جایی نمیرسد و خود ابولهب نیز نابود خواهد شد چرا که در این آیه منظور از دو دست اعمال اوست.
انتهای پیام
