مذمت عیبجویان و سخنچینان در سوره «همزه»
آیتالله سیدان ضمن تفسیر آیه ابتدایی سوره «همزه» به مذمت عیبجویان و سخنچینان در روایات معصومین(ع) اشاره کرد.
به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، آیتالله سیدجعفر سیدان، مدرس حوزه علمیه خراسان، شامگاه گذشته، 8 اردیبهشتماه، در سومین جلسه بیان معارف قرآنی ماه مبارک رمضان که بهصورت صوتی در فضای مجازی منتشر شد با اشاره به آیه اول سوره همزه، اظهار کرد: درباره کلمه «ویل» گفته شده كه معنای تقبیح و مذمت کسی در کار ناپسند را دارد، با این تعبیر کار زشت تقبیح میشود، بعضی نیز گفتهاند «ویل» نام مکانی در جهنم است.
وی اظهار کرد: در قرآن کریم در مواردی لغت «لمز» آمده که به معنای عیبگیری است که از جمله آنها میتوان به آیه ۵۸ سوره توبه اشاره کرد. در روایتی آمده که وقتی پیامبر(ص) صدقات را جمعآوری میکردند، اغنیا نیز برای دریافت صدقه خدمت ایشان میرسیدند، اما پیامبر(ص) به آنها چیزی نمیداد و آنان از پیامبر عیبگیری میکردند.
تقبیح سخنچینی در آیه ابتدایی سوره
وی ادامه داد: غیر از موارد استثنایی که اگر عیب کسی گفته نشود بقیه نیز به گمراهی میافتند، دیگر نباید این کار را انجام داد؛ چرا که بسیار صفت زشتی است که انسان میتواند داشته باشد، بعضی نیز آیه اول را تقبیح سخنچینی معنا کردند، سخنچینی یعنی نقل سخن کسی برای از بین بردن محبت و ایجاد اختلاف و فساد که باعث فتنه بین افراد میشود.
سیدان افزود: سخنچینی صفتی است که در بیان پیامبر(ص) و ائمه معصومین(ع) مذمت شده و فرمودند که این افراد سخنچین از شرورترین افراد هستند و جایگاه آنان آتش خواهد بود، اگر توبه نکنند. در سخنان حضرت علی(ع) آمده است که سخنچینی یکی از عواملی است که موجب عذاب قبر میشود.
وی گفت: امام صادق(ع) فرمودند که حضرت عیسی(ع) در حال عبادت بودند که دیدند فردی مورد عنایت قرار گرفته و زیر سایه عرش الهی قرار گرفته است، آن حضرت از خداوند سؤال کردند که این فرد کیست؟ پاسخ آمد که او کسی است که به پدر و مادر خود نیکی کرده و از سخنچینی دوری کرده است.
رفتار امیرمؤمنان(ع) با فرد سخنچین
سیدان بیان کرد: حضرت علی(ع) در رابطه با فردی که سخنچینی کرده بود فرمودند: «اگر تو در سخنت راست گفته باشی خود من دشمن تو هستم چرا که سخنچینی کردی و اگر دروغ گفته باشی مستحق عقوبت و مجازات هستی.
مدرس حوزه علمیه خراسان افزود: خیلی مهم است که انسان متوجه به خود باشد، اگر تمام انسانها خوب شوند و خود انسان خوب نشود، ضرر کرده است و اگر تمام انسانها بد شوند و او خوب بماند سود کرده است، انسان باید در تزکیه و تربیت خود کوشا باشد.
سیدان عنوان کرد: اگر کسی سخنچینی کرد، دیگران در مقابل او تکالیفی پیدا میکنند، اول اینکه نباید سخنچینی را تصدیق کند؛ چون نفس آن فسق و گناه بهدنبال دارد، دوم اینکه باید آن فرد را نصیحت کرد، اینها حکم قرآن است که بهخوبی امر کنید و از بدی و منکر نهی کنید، وظیفه سوم این است که او را دوست نداشته باشد و نکته دیگر اینکه انسان نباید با حرف او بدبین شود و به تجسس بپردازد.
وی تصریح کرد: باعث و عامل سخنچینی در انسان چند مورد است، یکی اینکه میخواهد جایگاه کسی را تخریب کند و او را کوچک کند و یا اینکه خود را در چشم دیگران عزیز کند.
سیدان تصریح کرد: آیات شریفه قرآن یک باطن دارد که تعبیر آن در انحصار ائمه معصومین(ع) است، در تأویل آیه ابتدایی سوره همزه حدیثی آمده که افرادی قصد شکستن و از بین بردن جایگاه اهل بیت(ع) را داشتند و حق معصومین را گرفتند و وای بر آنها که جنایت بزرگی مرتکب شدند، آنان ظلم غیرقابل جبرانی بر جهانیان روا داشتند.
انتهای پیام
