«نٰارُ اَللّٰه»؛ جلوه‌ای از عظمت خداوند

به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، آیت‌الله سیدجعفر سیدان، مدرس حوزه علمیه خراسان، شامگاه گذشته، ۱۳ اردیبهشت‌ماه، در جلسه تفسیر قرآن ویژه ماه مبارک رمضان که از طریق فضای مجازی منتشر شد، با اشاره به آیات سوره «همزه» اظهار کرد: حتی انسان‌های منحرف هم اعتراف می‌کنند که در این دنیا باقی نمی‌مانند؛ اما چرا باز هم به دنبال جمع‎‌آوری مال و ثروت هستند؟

وی ادامه داد: قرآن در این سوره پاسخ می‌دهد گرچه انسان اعتراف به این دارد که ماندنی نیست، اما عملکرد و حالات او همچون کسی است که گمان می‌کند در این دنیا باقی می‌ماند و می‌پندارد که مال و ثروت او را نگه خواهد داشت.

بشارت ثروت‌دوستان به آتشی کوبنده

سیدان اضافه کرد: ثروت‌ها، قدرت‌ها و امکانات فراوان است، اما در مقابل فراوان هستند افرادی که این ثروت را گذاشتند و رفتند، قرآن می‌فرماید: «كَلاّٰ لَيُنْبَذَنَّ فِي اَلْحُطَمَةِ» بعضی از مفسران این نکته را در تفسیر خود آورده‌اند که چنین فردی که دیگران را می‌کوبد با چنین آتش کوبنده‌ای روبه‌رو خواهد شد.

مدرس حوزه علمیه خراسان بیان کرد: آتش دوزخ دارای خصوصیات بسیاری است که به مناسبت این خصوصیات اسامی مختلفی دارد. برخی نیز گفتند دوزخ طبقات مختلفی دارد و هر طبقه نام مخصوص خود را دارد و درکات در مقابل درجات قرار گرفته است.

سیدان افزود: این درکاتی که در جهنم است، هر کدام از آن‌ها آتشی با خصوصیت خاص دارد؛ افکنده شدن در حطمه که در این سوره آمده است خود نوعی اهانت به معصیت‌کننده است و اینگونه نیست که به کسی بگویند در این مکان وارد بشو، برای اینکه توجه بیشتری به این آتش بشود، در این عبارت می‌خوانیم: «وَ مٰا أَدْرٰاكَ مَا اَلْحُطَمَةُ».

وی با اشاره به آیه «نٰارُ اَللّٰهِ اَلْمُوقَدَةُ» اضافه کرد: عبارت «نٰارُ اَللّٰهِ» به علت اهمیت آتش عذاب برافروخته شده است، این آتش بسیار سوزنده و کوبنده که تا قلب انسان‌ها سرایت پیدا می‌کند، نشان از عظمت خداوند است.

سیدان تصریح کرد: از این عبارات در سوره «همزه» نکاتی را درمی‌یابیم، یکی اینکه معاد جسمانی است و اگر اینگونه نباشد، عبور آتش از اعضاء و جوارح برای رسیدن به قلب انسان بی‌معنی است و نکته دیگر عظمت خداوند است.

این مدرس حوزه علمیه بیان کرد: در قرآن کریم مسئله عذاب، آتش و دوزخ فراوان گفته شده است، چنانکه موضوع بهشت، نعمت‌های بهشتی و عنایت پروردگار در قرآن آمده است و این نشان می‌دهد که مسئله آتش یک مسئله حقیقی است، به ویژه خلود در آتش که مختص معاندین خداوند است.

وی اظهار کرد: برخی در خصوص اینگونه عرفان‌های اصطلاحی گفته‌اند این آتش که به‌عنوان عذاب یاد شده، به این معناست که آنان در آتش همچون بهشتیان در بهشت خوش هستند، برای روشن شدن این مسئله در دعای ۳۲ صحیفه سجادیه عباراتی آمده است.

سیدان با شرح ادعیه امام سجاد(ع) گفت: ایشان در این دعا فرمودند «خدایا پناه می‌برم به تو از آتشی که تو به غلظت آفریدی، برای آنان که معصیت تو را بکنند»، کسی که معصیت خدا کند مستحق آتش است.

تهدید به آتشی که نور آن ظلمت است

وی اظهار کرد: جرم انسان گناهکار در رابطه با کسی است که عظمت شخصیت او اندازه ندارد، پس از جریمه آن نیز دوزخی شدن عظیم است که در بسیاری از موارد خداوند چنین نمی‌کند و می‌بخشد، امام سجاد(ع) در ادامه دعا فرمودند: «کسانی را تهدید به این آتش کردی که از رضایت تو فاصله گرفتند»، یعنی به آنچه خدا دوست می‌دارد، دوری کردند، «خدایا پناه می‌برم به تو از آتشی که نور آن ظلمت است، چنان خشم خدا متوجه آن شده که نور آن ظلمت است.

این مدرس حوزه‌ علمیه خراسان با اشاره به عبارات امام سجاد(ع) در صحیفه سجادیه بیان کرد: آتشی که در هم می‌پیچد، قسمت دور آن همچون قسمت نزدیک آن است، این آتش استخوان‌ها را خرد می‌کند، آب جوشان به افراد می‌نوشاند، تضرع افراد در آن اثری ندارد، به کسی ترحم نمی‌کند و آنان که گرفتار این آتش هستند بسیار ناراحت هستند و این آتشی است که قلب‌ها را پاره پاره می‌کند.

سیدان با اشاره به آیه «يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ نٰاراً وَقُودُهَا اَلنّٰاسُ وَ اَلْحِجٰارَةُ» در سوره تحریم گفت: این آیه هشداری برای اهل ایمان است که اگر به انحراف کشیده شوند، گاهی این انحراف به کفر کشیده می‌شود و عاقبتش آتشی است که آتش‌گیره آن خود انسان‌ها و سنگ‌ها هستند.