کد خبر: 3896250
تاریخ انتشار : ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۰۴:۴۱

حضرت خدیجه(س)؛ نماد اصالت‌بخشی اسلام به زن

حضرت خدیجه(س) به‌عنوان اولین بانوی مسلمان، در ترویج فرهنگ اسلامی نقش والای خود را ایفا کرده است و بانوان بسیاری از تربیت عملی وی درس‌ها آموخته‌اند، فضایل اخلاقی و کمالات انسانی در وجود این بانوی با فضیلت، به اوج خود رسیده است.

حضرت خدیجه(س)؛ نماد اصالت‌بخشی اسلام به زنبه گزارش ایکنا از خراسان رضوی، جایگاه و نقش حضرت خدیجه‌(س) در سخت‌ترین دوران تاریخ اسلام بر کسی پوشیده نیست، او در دوران بعثت با حمایت‌های مادی و معنوی خویش از پیامبر اکرم‌(ص) نقش مهمی در تثبیت و گسترش اسلام ایفا کرد. او یک الگوی نمونه برای زنان و مردان جامعه است؛ چراکه در وجود ایشان ارزش‌ها و کمالات انسانی فراوان بوده است.

حضرت خدیجه(س) تمام ثروت، امکانات اقتصادی و هستی خویش را در راه رضای حق بخشید و نیز با حمایت‌های روحی، روانی و اجتماعی از پیامبر‌(ص) در ترویج اسلام و پیشبرد اهداف آن نقش بسزایی داشت و با این کار نام خویش را به‌عنوان الگوی واقعی و راستین تاریخ آفرینش ثبت کرد.

حضرت خدیجه(س) با شناخت و معرفتی که از پیامبر(ص) پیدا کرد، عالمانه و آگاهانه به سراغ مراد خویش شتافت و از هیچ شماتت‌گری نهراسید، در طول 25 سال زندگی مشترک با دلربا و شیدای خود، تابلوی عشق و دوستی را برای همه همسران و زنان به نمایش گذاشت و از هر نظر از پیامبر(ص) حمایت کرد. حضرت خدیجه(س) یک الگوی نمونه برای زنان و مردان جامعه است؛ چراکه در وجود ایشان ارزش‌ها و کمالات انسانی فراوان بوده است.

حضرت خدیجه‌(س) نخستین ایمان آورنده به پیامبر(ص) بوده و از هیچ‌گونه فداکاری و مجاهدت در راه عقیده خویش دریغ نورزیده است. او برترین و با فضیلت‌ترین همسر پیامبر(ص) بوده و مؤثرترین نقش را در پیشبرد دعوت پیامبر(ص) ایفا کرد. نقش و تأثیر در زندگی پیامبر(ص) به‌عنوان شریک زندگی به‌گونه‌ای است که پیامبر(ص) برای ایشان بسیار احترام قائل بوده‌اند، گاهی این امر موجبات رشک و حسد بعضی از همسران آن حضرت را با اینکه ایشان را ندیده بودند، فراهم می‌کرد.

علت این امر حمایت تمام‌عیار خدیجه از همسرش بود، زمانی که پیامبر(ص) با باری از غم و اندوه مشکلات پا به منزل می‌گذاشت، خدیجه(س) نه تنها به‌عنوان یک همسر بلکه به‌عنوان تنها کسی که می‌توانست رسول خدا(ص) را درک کند، همراه و همدل پیامبر(ص) بود و او توانست پیامبر(ص) را با آن روح بزرگ دریابد و به او آرامش بخشد.

خدیجه‌(س) دل‌آرام پیامبر(ص) بود و پیامبر با او آرام می‌گرفت. حضرت خدیجه‌(س) برای تقویت ایمان و اطمینان قلبی‌اش، تلاش‌های فراوانی جهت معرفت، شناخت کمالات، روحیات و صفات پیامبر‌(ص) انجام دادند از جمله تصدیق و تأیید پیامبر اکرم(ص)، کمک‌های روحی و روانی به پیامبر‌(ص)، معاف کردن پیامبر‌(ص) از فعالیت‌های اقتصادی و کسب درآمد، کاهش نگرانی‌های پیامبر اسلام‌(ص)، زدودن غم و ناراحتی ناشی از وفات فرزندان پیامبر، زدودن غم و ناراحتی ناشی از وفات فرزندان پیامبر(ص) و حمایت اقتصادی از پیامبر(ص) با بخشیدن تمامی اموال خود به او بود که این اموال در راه ترویج اسلام هزینه شد و پیامبر(ص) آن را سودآورترین اموال برشمرد.

نقش حضرت خدیجه‌(س) در تحکیم اولیه دین‌ اسلام

حضرت خدیجه بین زنان تاریخ‌ساز و شخصیت‌های تاریخ اولیه دین اسلام یکی از زن‌های این دین بود که نقشی مهمی در تقویت و تحکیم اولیه دین اسلام و پیامبر داشت، زیرا ایشان علاوه بر نقش همسری پیامبر اسلام با توجه به توانایی مالی و اعتباری که میان اشراف قریش و توانمندان مکه داشت، بدون شک و تردید در پیشبرد دین اسلام به‌عنوان شخصیتی محوری به‌شمار می‌رود.

خدیجه زمانی به پیامبر روی آورد که حضرت محمد(ص) جوانی بیش نبوده و از نظر اقتصادی نیز در شرایط نامطلوبی به سر می‌برد اما او با توجه به درک صداقت و ایمان پیامبر(ص) و همچنین در نفوذ شخصیتی‌ای که پیامبر(ص) بین مردم مکه برای خود کسب کرده بود، خود پیشگام ازدواج با ایشان شد و پس از ازدواج نیز تمامی ثروت و اعتبار خود را در اختیار پیامبر قرار داد تا ایشان آن را در مسیر درست مصرف کنند.

می‌توان گفت با توجه به گزارش‌های اندکی که مورخان از زندگی زناشویی پیامبر(ص) با حضرت خدیجه(س) ارائه داده‌اند، نشان می‌دهد که ایشان در مسیری که انتخاب کرده بود، تردیدی نداشت چون به رفتار و گفتار پیامبر ایمان داشت و حتی تنگنای اقتصادی شعب ابی‌طالب نیز ایمان او به پیامبر(ص) را متزلزل نساخت. به‌طور کلی نقش مدیریتی حضرت خدیجه(س) در زندگی پیامبر را می‌توان در دو بعد خانوادگی و اقتصادی تقسیم کرد.

حضرت خدیجه(س) با اعتماد به پیامبر(ص) و واگذاری ثروت خود به ایشان در مرحله پیش از ازدواج و بعد از آن موجب تقویت روحی و اقتصادی پیامبر(ص) شده و این مسئله نیز به ظهور اسلام کمک زیادی کرد. از نظر خانوادگی نیز خدیجه(س) علاوه بر حمایت پیامبر(ص) بین قریش با ایجاد کانون مناسب زندگی و فضای آرامش، فرزندانی چون حضرت فاطمه(س) برای ایشان تربیت کرد که موجب فخر اسلام و جهان تشیع است.

منابع:

ابن ابی الحدید، عزالدین ابو حامد (٤٢١١ه.ش)، شرح نهج‌البلاغه، مصحح محمد ابراهیم، کتابخانه عمومی آیت‌الله مرعشی نجفی، قم

مجلسی، محمد باقر(بی تا)، بحارالانوار الجامعه لدرر أخبار الأئمه الأطهار(ع)، بیروت-لبنان: موسسه الوفاء

پناهی، عباس. ماهنامه صف، پیاپی 416. دی ماه 1394

انتهای پیام
captcha