ضدکرونا بودن مجالس عزا ادعایی بی‌اساس است

حجت‌الاسلام محمدعلی فیض‌آبادی، مدرس حوزه و دانشگاه مشهد در گفت‌وگو با ایکنا از خراسان رضوی، در خصوص اینکه برخی افراد معتقدند مجالس عزاداری سیدالشهداء(ع) ضدکروناست، اظهار کرد: این دیدگاه بسیار اشتباه است، من با یک مثال ساده این را می‌گویم اگر به مداح مجالس اهل‌بیت(ع) بگوییم آب سرد بخور می‌گوید سینه‌ام می‌گیرد چه شده که در مجالس اهل‌بیت(ع) آب سرد اثر منفی دارد اما بیماری ویروسی اثرگذار نیست.

وی ادامه داد: کرونا، ویروس است و خاصیت آن هم منتشر شدن و انتقال بیماری است، مانند آتش که خاصیت سوزاندن دارد، چه‌بسا همین آتش خیمه‌های امام حسین(ع) را نیز سوزاند زیر دیگ یزید را هم سوزاند؛ لذا متاسفانه در عرصه دین از دو گروه آسیب دیدیم یکی گروه‌های مقدس مآب جاهل و یک گروه افراد متدینی که از سواد و آگاهی کافی برخوردار نیستند و در این بین این دشمن است که کار خود را می‌کند.

این کارشناس مذهبی با اشاره به حدیث امام علی(ع) که فرمودند: «هَلَکَ فِیَّ رَجُلَانِ؛ مُحِبٌّ غَالٍ، وَ مُبْغِضٌ قَالٍ؛ دو گروه درباره ما هلاک شدند، آنان که در دشمنی ما افراط کردند و آنان که دوستان ما بودند و درباره ما غلو کردند»، ابراز کرد: کرونا در مجالس امام حسین(ع) نیز هست؛ لذا حفظ پروتکل‌های بهداشتی، فاصله‌گذاری اجتماعی، استفاده از ماسک و برگزاری مراسم در فضای باز مورد تأکید بوده و این ادعا که مجالس امام حسین(ع) ضدکروناست، از اساس بی‌پایه است.

تاریخچه برگزاری مراسم عزاداری

فیض‌آبادی در خصوص تاریخچه برگزاری مراسم روضه‌خوانی تصریح کرد: واژه روضه خیلی قدیمی نیست، بلکه از کتاب «روضه‌الشهداء» گرفته شده است. «روضه‌الشهداء» مقتلی است از حسین واعظ کاشفی که در سال 908 هجری درخصوص وقایع عاشورا و مصائب حسین بن علی(ع) و خاندان آن حضرت در 10 باب به زبان فارسی تألیف شده است و از آنجا که در گذشته نیز از روی این کتاب مقتل‌خوانی می‌کردند، این مجالس به‌عنوان روضه نام گرفت.

این مدرس حوزه و دانشگاه مشهد اضافه کرد: مجالس ذکر مصیبت اهل‌بیت(ع) از زمان امام سجاد(ع) برگزار می‌شد که هدف اصلی آن نیز قیام و حرکت جامعه بود؛ لذا مجالس عزاداری نباید خالی از معرفت باشد. امام حسین(ع) با سر بریده قرآن می‌خواند و حال ما چقدر در مجالس عزاداری بیان قرآن داریم، در حالیکه واقفیم اهل‌بیت(ع) قرآن‌محور بودند. برخی از هیئات از بیان مباحث قرآنی در مراسم عزاداری اجتناب می‌کنند که این یک کار ضد اهل‌بیت(ع) است.

وی بیان کرد: عده‌ای می‌گویند درک قرآن برایمان دشوار است؛ لذا به بیان روایات اکتفا می‌کنند، این در حالی است که اهل‌بیت(ع) همه را به فراگیری قرآن دعوت می‌کردند، چرا که اگر قرآن از صحنه بیرون رود جامعه به انحراف کشیده خواهد شد. برخی از منبری‌ها نیز اهل بیت(ع) را نیز آنگونه که هستند نفهمیدند و به بیان روایاتی از ائمه می‌پردازند که منشأ روایی موثقی ندارد.

فیض‌آبادی افزود: مسئله دیگری که ضرورت دارد در مجالس اهل‌بیت(ع) احیا شود، تأکید درباره رشد عقلانی است؛ لذا علاوه بر نهادینه کردن قرآن و سیره اهل‌بیت(ع) باید در راستای اندیشمند کردن مردم در این مجالس گام برداریم. امروز بسیاری از عوام وقتی نام امام رضا(ع) می‌آید کفتر، آهو و سقاخانه را در ذهن خود تداعی می‌کنند، نام امام حسین(ع) که می‌آید ذهن بیشتر عوام به سمت گودال قتلگاه می‌رود و نسبت به سایر اهل‌بیت(ع) نیز اطلاعاتمان در حد صفر است.

این کارشناس مذهبی ادامه داد: امام رضا(ع) فرمودند: «إنّ النّاسَ لَو عَلِمُوا مَحاسِنَ کَلامِنا لَاتَّبَعُونا؛ اگر مردم زيبايی‌های سخنان ما را می‌شناختند، بی‌شک از ما پيروی می‌کردند» لذا در برپایی مراسم عزاداری و ذکر اهل‌بیت(ع) باید به رشد عقلانیت نیز توجه کرد.

وی با اشاره به اینکه اکثر افرادی که تاریخ پیامبر(ص) را نوشتند، بیشتر به معرفی جنگ‌های پیامبر(ص) پرداختند، اظهار کرد: در زمان امویان از آنجا که به‌دنبال جنگ‌افروزی بودند در تاریخ زندگی پیامبر(ص) نیز بیشتر تاریخ‌نویسان به بیان مقوله جنگ‌های پیامبر(ص) اکتفا کردند و از اقتصاد، عبادت و سیاست و سایر امور در زندگی حضرت خبری در تاریخ اسلام نیست؛ لذا ضروری است که زندگی اهل‌بیت(ع) در همه ابعاد بررسی شود.

این مدرس حوزه و دانشگاه مشهد گفت: روایاتی داریم که بر حُب اهل‌بیت(ع) تأکید کردند که این روایات در زمان امام صادق(ع) و دوران بنی‌امیه است که شیعیان اهل‌بیت(ع) را می‌کشتند، یعنی اگر کسی دم از تشیع می‌زد کشته می‌شد؛ لذا همین حُب علی آنان را در برابر فرق مختلف حفظ می‌کرد. در زمان امام رضا(ع) روایات زیادی داریم که با «لیس منا» آمده است، یعنی اینکه از شیعیان ما نیست فردی که فلان کار را انجام دهد؛ لذا در این دوران فضای روایات عوض می‌شود.

وی در خصوص اشعاری که در مراسم عزاداری استفاده می‌شود، گفت: متأسفانه امروز در برخی از اشعار و مرثیه‌سرایی‌ها نیز بی‌مغزی هویداست که این امر نیز باید مورد توجه قرار گیرد و در این خصوص اشعار پرمایه در بیان مصائب عاشورا بیان شود، در غیر این صورت آسیب جدی متوجه این فضا خواهد شد.

لعن ظالمین ریشه قرآنی دارد

فیض‌آبادی در مورد ریشه لعن فرستادن بر یزید و بنی‌امیه، افزود: خداوند در آیات مختلف تکذیب‌کنندگان، کافران و ... را مورد لعن قرار داده و در آیه 44 سوره اعراف می‌فرماید: «فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَیْنَهُمْ أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِینَ»؛ لذا لعن کردن ظالمان ریشه در قرآن دارد و یزید و بنی‌امیه و سایر افراد ظالم در تاریخ نیز مصداق ظالمان هستند.

این مدرس حوزه و دانشگاه مشهد در خصوص سفره‌های نذری در ایام مختلف به‌ویژه در محرم و سفر ابراز کرد: خداوند در آیه 7 سوره انسان می‌فرماید: «يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا»، نزول این آیه اشاره دارد به بیماری امام حسن(ع) و امام حسین(ع) که حضرت علی(ع) و حضرت زهرا(س) برای سلامتی فرزندان خود نذر کردند تا سه روز روزه بگیرند؛ لذا بحث نذر ریشه فقهی دارد که در قرآن آمده است.

عدم سازگاری بدعت و خرافات با منطق اسلام

وی اضافه کرد: البته در خصوص بحث نذورات نیز بدعت‌ها و خرافاتی وارد شده و بین عوام رشد کرده به‌عنوان مثال نذر سفره امام حسن(ع) می‌کنند و خود را به زحمت می‌اندازند که باید همه آنچه در سفره چیده می‌شود سبز باشد چون زهری که امام حسن(ع) را با آن به شهادت رساندند سبز رنگ بود، لذا این کار اشتباهی است.

این کارشناس مذهبی تصریح کرد: در خصوص اینگونه نذورات باید خرافات و بدعت‌ها را حذف کنیم و آنچه را که با منطق اسلام منطبق است را حفظ کرده و به فرهنگ تبدیل کنیم.

وی با بیان اینکه علما و مراجع در خصوص برپایی مراسم عزاداری بسیار تأکید دارند، اظهار کرد: بسیاری از بانیان برگزاری مراسم روضه و عزاداری علما بودند و هستند. مراجع، امام، مقام معظم رهبری نیز نسبت به برگزاری این مراسم تأکید داشتند و دارند؛ لذا اهتمام علما به برپایی مراسم عزاداری نه تنها در محرم بلکه در طول سال بوده و هست.

فیض‌آبادی اضافه کرد: برخی از علما نیز هر روز روضه‌‎خوانی داشتند و مقید بودند قبل از شروع تدریس حتماً روضه‌خوانی داشته باشند و علت تأکید علما بر این مهم نیز برکات معنوی، اجتماعی، رشد اخلاقی، رشد علمی و ... در این مراسم است.

این کارشناس مذهبی ابراز کرد: همچنین مجلس روضه از آنجا که مجالس ذکر و یاد اهل‌بیت(ع) است، عبادت محسوب می‌شود از طرفی حضور در این مجالس به نوعی توسل به ائمه اطهار(ع) است و توسل نیز زیر مجموعه دعاست.