به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، فروغ پارسا، رئیس پژوهشکده مطالعات فرهنگی قرآنی پژوهشگاه علوم انسانی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و دبیر علمی کارگروه توسعه پژوهش قرآنی وزارت علوم، امروز 15بهمنماه در ششمین نشست علمی اولین کنفرانس ملی امام رضا(ع) و علوم روز با موضوع «راهبردهای تعالی نهاد خانواده و نظام تربیتی در تعالیم امامرضا(ع)» که به صورت وبینار برگزار شد، با بیان این مطلب خاطرنشان کرد: زندگی حضرت زهرا(س) همراه با مسائلی همچون ساده زیستی، کمک به فقرا و درماندگان و دستگیری از یتیمان بوده است. همچنین در سراسر زندگی ایشان با اخبار متفاوت و زیادی مواجه هستیم که برخی از اینها در حد تواتر است.
وی ادامه داد: در حقیقت برخی از انفاقها و کمکهای ایشان به گونهای بوده است که در برخی از آیات و به طور خاص، خداوند در سوره انسان بحث دستگیری و کمک به فقرا توسط حضرت زهرا(س) نسبت به گونههای مختلفی از مردم درمانده و فقیر را مطرح کرده است.
پارسا عنوان کرد: در واقع علاوه بر این مباحث اخلاقی که ما در زندگی حضرت فاطمه(س) مشاهده میکنیم، صبر و تحمل در برابر مشکلات را نیز باید به این مباحث افزود، چرا که ایشان طی عمر بسیار کوتاه خود دوران بسیار سختی را سپری کردند؛ دورانی که در مکه زندگی میکردند و با آزار و اذیت مشرکان مواجه بودند و در آنجا با تمام این سختیها و مشکلات توانستند با عنوان ام ابیها از مقام نبوت و رسالت پیامبر(ص) دفاع کنند.
دبیر علمی کارگروه توسعه پژوهش قرآنی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ضافه کرد: پس از رحلت رسول خدا با این امر مواجه هستیم که خانواده فاطمه(س) و علی(ع) یک خانوادهای بود که به لحاظ اقتصادی در تنگنا قرار داشتند، اما آن حضرت هیچگاه نسبت به این امور شکایتی نداشتند. از این رو باید گفت که صبر در برابر مشکلات در نزد ایشان باید به عنوان الگویی برای تمامی زنان، دختران و خانوادههای مسلمان قرار گیرد.
پارسا خاطرنشان کرد: این در حالی است که هنگامی که زندگی و سیره امام رضا(ع) را مطالعه میکنیم دقیقا با این نوع برخورد، رفتار حمایتگرانه و در حقیقت رفتاری که حاکی از انفاق و دستگیری از فقراست، مواجه میشویم که هر یک از این موارد نیز راهبردهای امام رضا(ع) و همچنین حضرت فاطمه(س) در امر تربیت و پرورش کودکان به شمار میرود که به زعم خود از اهمیت بسزایی برخوردار است.
وی اظهار کرد: در واقع هنگامی که مادری همانند حضرت فاطمه(س) به دنبال فضایل اخلاقی باشد و بر صداقت، اخلاقمداری، امانت و همچنین دوری از رذایل اخلاقی تاکید داشته باشد، قطعا این امر سبب میشود که این ویژگیها به عنوان الگویی برای فرزندان یک خانواده قرار گیرد و همچنان که تمامی این رذایل اخلاقی در سخنان و کلمات حکیمانه امام رضا(ع) نیز قابل ملاحظه است.
رئیس پژوهشکده مطالعات فرهنگی قرآنی پژوهشگاه علوم انسانی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری گفت: در این بحث، امام رضا(ع) مسئله دوری گزیدن از همنشینی و مصاحبت با افراد غیر اخلاقمدار را تاکید میکنند، به گونهای که بر این امر تاکید کردهاند که خانواده که منظور پدر و مادر هستند باید متوجه این امر باشند که خود از مصاحبت با افرادی که متخلق به اخلاق اسلامی و مقید به قیودات اسلامی نیستند؛ خودداری کنند و به اینگونه امور نیز در زندگی خود توجه داشته باشند تا الگویی برای فرزندان خود در مسیر زندگی متعالی قرار گیرند.
پارسا اظهار کرد: ما باید آنچه را که حضرات معصومین(ع) در حیات اجتماعی خودشان انجام داده اند، آنها را به مثابه راهبردهای اخلاقی و تربیتی این بزرگواران بدانیم و الگویی برای زندگی خود و نظامسازی قرار دهیم.
وی تصریح کرد: در حقیقت با مطالعه زندگی این بزرگواران متوجه میشویم که مسائلی همچون ظلم ستیزی، مبارزه با فساد و تلاش برای برپایی جامعهای بر اساس قسط و عدل، در زندگی آنها از اهمیت بسزایی برخوردار بوده است. آنها در لحظه لحظه حیات خود در این مسیر قدم برمیداشتند که آموزههای قرآنی و اسلامی را برپا دارند و این مهمترین راهبرد تربیتی امام رضا(ع) در مورد نهاد خانواده بوده است.
دبیر علمی کارگروه توسعه پژوهش قرآنی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری تاکید کرد: بنابراین با توجه به این مباحث باید گفت که کلام همه ائمه اطهار(ع) کلام نور است و منشا وحیانی دارد و منظومه فکری همه این بزرگواران از جمله امام رضا(ع) و حضرت زهرا(س) در راستای امور تربیتی با یکدیگر پیوند دارند.
پارسا تصریح کرد: در واقع در بحث نظام تربیتی خانواده تنها نباید احادیث نقل شده را مورد توجه قرار داد، بلکه سیره عملی آنها از اهمیت زیادی برخوردار است و زندگی حضرت رضا(ع) به ویژه در زمانی که در مشهد بودند نیز از نظر تربیتی و اهتمام به خانواده دوران ارزشمندی بوده است.
انتهای پیام