کد خبر: 4021983
تاریخ انتشار : ۲۸ آذر ۱۴۰۰ - ۱۲:۵۲
پژوهشگر بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس‌رضوی بیان کرد:

آستان قدس رضوی؛ از متولیان اصلی پژوهش‌‏های هنر در شرق کشور

پژوهشگر بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس‌رضوی، آستان قدس رضوی را یکی از متولیان اصلی پژوهش‌‏های هنر، در شرق کشور برشمرد.

میثم جلالی، دکترای باستان‌شناسی و پژوهشگر بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس‌رضوی به گزارش ایکنا از خراسان رضوی و به نقل از آستان نیوز، میثم جلالی، دکترای باستان‌شناسی و پژوهشگر بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس‌رضوی با اشاره به نهادهای فعال در حوزه پژوهش‌‏های هنر گفت: آستان قدس رضوی یکی از متولیان اصلی پژوهش‌‏های هنر، در شرق کشور ‏است و مراکزی چون بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی، مرکز آفرینش‌های هنری و سازمان کتابخانه‌‏ها، موزه‌‏ها و مرکز اسناد آستان قدس رضوی و دانشگاه امام‌رضا(ع) در این‌ زمینه فعال هستند.

وی بیان کرد: اکنون نیز بنیاد پژوهش‌های اسلامی با‌ توجه ‌به ظرفیت پژوهشی موجود در مجموعه حرم امام‌رضا(ع)، مشهد و خراسان بزرگ، در‌صدد احیای گروه هنر و معماری اسلامی است که امیدوارم این مهم هر‌چه زودتر اتفاق بیفتد.

جلالی اظهار کرد: از دیگر مراکز فعال پژوهشی در حوزه هنر حوزه علمیه  است. معاونت پژوهش حوزه علمیه خراسان در سال‌1397 با تأسیس مرکزی با عنوان هیئت اندیشه‏‌ورز هنر و رسانه و انتشار نشریه مطالعات هنر و رسانه، از مراکزی است که به موضوع پژوهش‏‌های هنر در خراسان پرداخته است. به این فهرست باید فعالیت‏‌های علمی مؤسسه آموزش عالی فردوس مشهد را نیز افزود که تقریبا به‌صورت اختصاصی در ‌زمینه آموزش آکادمیک رشته‏‌های وابسته به هنر فعالیت دارد.

این پژوهشگر تصریح کرد: اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خراسان و سایر مراکز آموزش عالی استان نیز هر‌یک به نوبه خود و در قالب طرح‏‌های پژوهشی، پایان‌نامه دانشجویی و ارائه خدمات به دانشجویان و پژوهشگران در زمینه پژوهش‌‏های هنر به ایفای نقش می‏‌پردازند. صدا‌ و‌سیمای مرکز خراسان نیز تولیدات در‌خور توجهی درباره ویژگی‌‏های هنری خطه خراسان ارائه می‌کند. بخشی از فعالیت در این عرصه نیز بر دوش خبرنگاران جوان و خوش‌ذوق نشریات و سایت‏‌های خبری خراسان و شهر مشهد است.

حمایت مراکز فرهنگی و دانشگاهی از پژوهش‌های هنر

جلالی درباره وضعیت فعالیت و شرایط کاری پژوهشگران هنر نیز گفت: در‌ مجموع پژوهشگران فعال در عرصه پژوهش‌‏های هنر در کشور را می‌‏توان به دو دسته تقسیم کرد؛ پژوهشگران مستقل که طیف وسیعی از دانشجویان و فارغ‌‏التحصیلان دانشگاه‌‏ها را در‌بر‌می‌‏گیرد و پژوهشگرانی که وابسته به یک نهاد، دانشگاه یا مرکز هستند.

وی افزود: از آنجا ‌که فرایند اجرای یک طرح و حتی یک مقاله پژوهشی، روندی طولانی و بعضا چندین‌ساله است و فرایند داوری و چاپ و هزینه‌‏های مربوط ‌به آن قسمت دیگری از کار است، شرایط کاری برای پژوهشگران به‌ویژه پژوهشگران عرصه هنر کاملاً متفاوت است. در ‌مجموع می‏‌توان گفت که فعالیت در این عرصه نیاز مبرم به حمایت مراکز فرهنگی و دانشگاهی دارد.

این پژوهشگر یادآور شد: آستان قدس رضوی و مراکز فرهنگی وابسته به آن، از معدود ‌نهادهایی به شمار می‌رود که با وجود تنگناهای اقتصادی سال‏‌های اخیر همچنان به حمایت از پژوهش‌‏های هنر در خراسان از جوانب مختلف ادامه داده است؛ چه خوب بود که مراکز اقتصادی نظیر بانک‌‏ها و سایر بنگاه‌‏های اقتصادی بزرگ نیز وارد این عرصه می‏‌شدند و گوشه‌‏ای از بودجه‌های هنگفت تبلیغاتی خود را به حمایت از پژوهشگران مستقل نخبه و پژوهش‏‌های آن‌ها درزمینه هنر و فرهنگ خراسان اختصاص می‌‏دادند.

تأثیر پژوهش‏‌های هنر بر ارتقای این حوزه

وی با اشاره به تأثیر پژوهش‏‌های هنر بر ارتقای این حوزه تصریح کرد: پژوهش، مبنای هر کار علمی است و نمی‏‌توان نقش تعیین‏‌کننده آن را در برنامه‌‏ریزی‏‌های کلان یک جامعه نادیده گرفت. نتایج حاصل از پژوهش به مدیران و متولیان امور این امکان را می‌‏دهد تا نگاهی جامع به مسائل زیر‌مجموعه خود داشته باشند.

جلالی ادامه داد: تا وقتی‌که از تنوع و گوناگونی زیرمجموعه‌های فرهنگی و هنری منطقه خراسان آگاهی وجود نداشته باشد، چگونه می‏‌توان برای حفاظت و رونق و توسعه و گردشگری مربوط‌ به آن درست برنامه‌ریزی کرد؟ یا زمانی‌که شناخت جامعی از ظرفیت‌های فرهنگی و هنری سطح شهر مشهد وجود نداشته باشد، مسلما برنامه‌ریزی صحیحی در زمینه استفاده بهینه از این ویژگی صورت نخواهد گرفت.

وی تصریح کرد: چگونگی فرایند پژوهش و مقصود از انجام آن نیز موضوع دیگری است که باید مورد‌توجه قرار گیرد. چه‌بسا پژوهش‏‌های بسیاری که به بیراهه رفته، بی‏‌حاصل بوده یا ناتمام رها شده‌اند.

جلالی در پاسخ به این پرسش که آیا نهادهای متولی از پژوهش‌‏های هنر استفاده می‌‏کنند یا خیر؟ اظهار کرد: تا‌جایی‌که به بنده به‌عنوان یک محقق و شهروند مشهدی مربوط می‏‌شود، متأسفانه این‌گونه نیست. شاید موفق‏‌ترین تجربه در این خصوص، استفاده از هنر هنرمندان توسط شهرداری مشهد در زیباسازی شهر براساس المان‌‏های شهری یا دیوارنگاری‌‏های اطراف میدان فردوسی باشد. به این موارد باید بازپیرایی مجموعه توس و آرامگاه فردوسی در سال‏‌های اخیر را افزود که قطعا در فرایند اجرای آن‌ها از پژوهش‏‌های هنر استفاده شده، اما فراتر از آن اتفاق تأثیرگذاری رخ نداده است.

بی‌توجهی نهادهای متولی به پژوهش‏‌های هنری

وی خاطرنشان کرد: امروزه متاسفانه به ساخت‌و‌سازهای جدید نقد وارد است، در شهر از معماری سنتی ایرانی و خراسانی کمتر اثری دیده می‌‏شود، قسمت عمده‌‏ای از بافت تاریخی شهر مشهد از بین رفته است، از نشانه‌های هویتی در شهر مشهد یا دیگر شهرها کمترین اثری دیده می‏‌شود، در نام‏‌گذاری خیابان‏‌ها و کوچه‏‌ها و بوستان‏‌ها از ذوق و سلیقه چندان خبری نیست.

این پژوهشگر افزود: بخشی از این ضعف‌‏ها ناشی از بی‌توجهی نهادهای متولی به پژوهش‏‌های هنر بوده و بخشی دیگر نیز، ناشی از ضعف مدیریتی و مسائل دیگر است و این در‌حالی است که در گذشته، ما تجربیات موفقی در‌این‌زمینه داشته‏‌ایم؛ برای نمونه می‌‏توان به ساخت آرامگاه یا تندیس برای مفاخر ایران توسط انجمن آثار ملی اشاره کرد که با تکیه بر پشتوانه مطالعاتی قوی و ویژگی‌‏های هنر و معماری ایرانی ساخته شده‌‏اند.

انتهای پیام
captcha