راهکارهای اسلام در بهرهمندی از نعمتهای الهی
صاحب تفسیر مشکاة گفت: اصل اولیه در اسلام، بهرهمندی از نعمتهای الهی و برخورداری از طیبات رزق است، اما در این میان اسلام راهکارهایی را برای بهرهمندی از نعمتهای الهی ارائه داده است.
به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، محمدعلی انصاری، مفسر قرآن کریم و صاحب تفسیر مشکاة، شامگاه، 27 بهمنماه در نشستی مجازی با موضوع «راهکارهای بهرهمندی از نعمتهای الهی از منظر اسلام» اظهار کرد: اصل اولیه در اسلام، بهرهمندی از نعمتهای الهی و برخورداری از طیبات رزق است که در مقابل این تفكر اصیل و ناب، عدهای بر این تصورند كه خوردن، نوشیدن و لذت بردن از نعمتهای الهی، خلاف تعالیم اسلامی و مخالف سیره ایمانی است و به گمان آنان، خداوند جهان نعمتهای خود را همچون ویترینی برای مشاهده انسانها آفریده و آدمیان فقط باید نظارهگر آنها باشند.
وی بیان کرد: از سوی دیگر و در مقابل این تفریط نیز گروهی، راه افراط را در پیش گرفتهاند و هیچ حد و مرزی برای بهرهمندی از نعمتهای این جهان قائل نشدهاند. این افراد افسار خویش را به دست شكم و شهوت سپردهاند و با این توجیه كه خداوند این مواهب را برای استفاده انسانها آفریده تا جایی كه میتوانند میخورند، میآشامند و عیش و نوش میكنند.
این مفسر قرآن کریم تصریح کرد: اما قرآن كریم با مردود دانستن نظر هر دو گروه، مخاطبان را از افراط و تفریط برحذر میدارد و راه اعتدال و میانه را بهترین شیوه در این زمینه معرفی میكند و میگوید: «كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لَا تُسْرِفُوا». بنابراین استفاده از نعمتهای الهی برای انسان مباح و جایز است، اما این بهرهمندی بیحد و مرز نیست و اصول و قواعدی دارد.
انصاری اظهار کرد: بنابراین در اینجا این سؤالات مطرح میشود که نظر اسلام درباره استفاده از نعمتهای الهی چیست؟ و آیا دین اسلام با بهره نبردن از نعمتهای حلال دنیوی به بهانه ثواب اخروی موافق است؟ در پاسخ به این سؤالات باید گفت که اصل اولیه در دین خاتم، اباحه و آزادی بهرهگیری از نعمتهای الهی است و ترک كردن و دست برداشتن از نعمتهای حلال نیز در اسلام مردود است.
وی اضافه کرد: سوگمندانه امروزه برخی تفكرات، گروهها و فرقهها با رفتاری مشابه، با منطق متین اسلام مخالفت میورزند و به طور خودجوش، خط قرمزها و قوانینی در این امر وضع میكنند.
صاحب تفسیر مشکاة گفت: برای نمونه میتوان از نگاه صوفیانه ناروا یاد كرد كه استفادهكنندگان از نعمتهای الهی در دنیا را در جهان آخرت مخاطب این آیه میپندارند كه میفرماید: «أَذْهَبْتُمْ طَیبَاتِكُمْ فِی حَیاتِكُمُ الدُّنْیا»؛ نعمتهای پاک خود را در زندگی دنیایتان صرف كردید. بدین منظور که شما در دنیا خوردید، پوشیدید و بهره بردید، حال دیگر حق ندارید از نعمتهای اخروی بهرهمند شوید.
انصاری در پایان گفت: طبعاً اسلام با چنین نگرشی مخالف است، چرا که خداوند بر حكم اباحه و آزادی استفاده از نعمتهای خود مهر تأیید میزند.
انتهای پیام
