قرآن؛ معجزهای در تناسب با فهم امت زمانه پیامبر اکرم(ص)
حجتالاسلام والمسلمین حسن باقریه با بیان اینکه معجزات پیامبران الهی باید متناسب با درک و فهم امت زمانهشان باشد، گفت: پیامبر اکرم(ص) قرآن را بهعنوان معجزه خود مطرح کردند و این متناسب با دوران رواج عصر بلاغت و سخنوری بود، چراکه قرآن سخنی فصیح و شیرین است که قطعاً بالاتر از سایر سخنان آن دوران بوده است.
حجتالاسلام والمسلمین حسن باقریه، پژوهشگر دینی و استاد حوزه در گفتوگو با ایکنا از خراسان رضوی با گرامیداشت فرارسیدن سالروز مبعث پیامبر اکرم(ص) در خصوص اهمیت جایگاه پیامبر(ص) اظهار کرد: ترجمه فارسی «بعثت» معنای برانگیختن را میرساند و برانگیختن به معنای وصول به یک مقام و فعلیت یافتن آن است؛ بهطور نمونه شخصیتی بهصورت بالقوه دارای مقامی است و زمانی که این مقام به فعلیت میرسد از آن به برانگیختن تعبیر میشود و این یعنی درباره پیامبر(ص) بعثت زمینه بروز و ظهور آن مقامات را در جامعه برای نسل بشر و برای مخاطبان فراهم میکند.
وی با بیان اینکه بعثت حقیقت تجلی است، افزود: اراده خداوند متعال بر این تعلق گرفته است که پیامبر اکرم(ص) در سن 40 سالگی مبعوث شوند، البته درباره عدد 40 در منابع معرفتی و معارفی ما عدد 40 بهعنوان یک عدد مورد اعتنا قرار گرفته است و این در بسیاری از زمینهها در دستورات دینی ما عنوان شده است. بهطور نمونه در جایی نقل شده است که کسی که تا 40 روز بتواند خود را حفظ کند، چشمههای حکمت بر زبان و قلبش جاری میشود.
این پژوهشگر دینی ادامه داد: چلهنشینیهایی نیز از همین مطلب باب شده است و در سیره بزرگان و اولیای ما بوده است و همچنین در روایت آمده است که انسان زمانی که به سن 40 سالگی میرسد خطاب میرسد که ای انسان تا 40، خداوند متعال با نگاه رأفت و گذشت مینگریسته ولی از حالا به بعد مراقب اعمالت باش و یا در جایی دیگر آمده است زمانی که انسان به 40 سالگی میرسد نعمت بهرهبرداری از عقلش کامل میشود. همه این موارد بیانگر این است که خداوند متعال نسبت به عدد 40 عنایت ویژهای دارد.
باقریه اظهار کرد: وجود مقدس پیامبر اکرم(ص) تا 40 شب از حضرت خدیجه(س) دور بودند و بعد از 40 شب از آن میوه و تحفه بهشتی تناول کردند و سپس نطفه حضرت صدیقه طاهره(س) بسته شد و البته در اینجا ذکر این نکته ضروری است که با اینکه عدد 40 دارای امتیاز خاص و ویژهای است، اما نسبت به هدایت جامعه توسط پیامبر(ص) صرفاً اراده خداوند متعال بوده است.
وی با تأکید بر اینکه هر پیامبری معجزاتی منطبق با درک و فهم امت زمانه خویش ارائه میدهد، بیان کرد: در زمان حضرت موسی(ع) بحث سحر بسیار موضوعیت داشت و کسی که چنین قدرتی داشت دست برتر را در جامعه داشت؛ بنابراین خداوند متعال قدرت اعجازی که شبیه ساحران است را به حضرت موسی(ع) اعطا میفرماید. در زمان حضرت عیسی(ع) نیز قدرت علم پزشکی موضوعیت داشت، بنابراین در قرآن آمده است که حضرت عیسی(ع) مرض پیسی را شفا میداد و مردگان را زنده میکرد؛ پیامبر(ص) ما اما بهعنوان پیامبر آخرین و جامعترین دین قرآن را ارائه میدهند.
این استاد حوزه در خصوص سایر معجزات پیامبر(ص) بیان کرد: در دوران ایشان بحث بلاغت و شعر باب بوده است، بنابراین پیامبر(ص) باید بهگونهای سخنان را بیان میفرمودند که این سخنان فرادست همه سخنان بلاغت آن عصر و زمان باشد و این یک سخن عربی فصیح مبین است که همه در اوج بلاغتش آن را میفهمند و این اعجاز قرآن است؛ بنابراین پیامبر(ص) با بعثتشان و با کمک این معجزه بزرگ توانستند کاملترین دین را برای جامعه بشری به ارمغان بیاورند. درباره سایر معجزات پیامبر(ص) نیز مورخان فراوان نوشتهاند، بهطور نمونه شقالقمر از معجزات ایشان بوده است که با کمک آن توانستند بسیاری از افراد را به اسلام دعوت کنند، البته شهادتین گفتن سوسمار از دیگر معجزات ایشان بوده است.
باقریه در خصوص اختلاف نظر شیعیان و اهل تسنن درباره روایات مربوط به بعثت گفت: درباره اصل بعثت به ندرت اتفاق افتاده است که شخصی تاریخ را غیر از بیست و هفتم رجب عنوان کند و افزون بر 90 درصد افراد متفقالقول هستند؛ اصل اختلاف مربوط به این مسئله است که برخی متکلمان معتقدند که ما نزول قرآن را در غیر از شب بعثت داشتهایم که البته برخی مفسران پاسخ دادهاند که منظور نزول تدریجی و یا تشریفی است. البته درباره روایات مربوط به بعثت میان شیعه و سنی اختلاف نظر فراوانی وجود دارد و در مجموع در کیفیات این مسئله شامل اینکه شروع بعثت به چه کیفیتی بوده است، نوع برخوردها و اثرپذیری چگونه بوده است اختلافاتی وجود دارد و این امری طبیعی است.
این پژوهشگر دینی با بیان اینکه معجزات پیامبران الهی باید متناسب با درک و فهم امت زمانهشان باشد، گفت: پیامبر اکرم(ص) قرآن را بهعنوان معجزه خود مطرح کردند و این متناسب با دوران رواج عصر بلاغت و سخنوری بوده است، چراکه قرآن سخنی فصیح و شیرین است که قطعاً بالاتر از سایر سخنان آن دوران بوده است و این اعجاز قرآن را میرساند.
انتهای پیام
