حجتالاسلام والمسلمین علیرضا نخعیپور، مدیر فرهنگی ـ تبلیغی مدارس علمیه خراسانرضوی با اشاره به جایگاه لقمه حلال در نگاه دینی، اظهار کرد: از منظر دین، غذا صرفاً آثار جسمی ندارد. هرچند جسم انسان به غذا نیازمند است و نوع و کیفیت آن بر بدن اثر میگذارد، اما با توجه به ارتباط عمیق روح و جسم، لقمه بر بُعد روحی انسان نیز تأثیر مستقیم دارد. به همین دلیل در روایات و آیات قرآن کریم تأکید فراوان شده است که انسان نسبت به لقمه خود مراقبت داشته باشد و در آنچه میخورد دقت کند.
وی با بیان اینکه تأثیر لقمه حلال و حرام تنها بهصورت مستقیم نیست، افزود: آثار لقمه میتواند هم مستقیم و هم غیرمستقیم باشد. گاهی لقمه حرام بهطور مستقیم روح انسان را دچار انحراف میکند، اما در بسیاری از موارد، اثر آن غیرمستقیم است؛ به این معنا که زمینه پذیرش حق، حقیقت و ارزشهای دینی را در انسان تضعیف میکند. در مقابل، لقمه حلال با ایجاد صفای روح و لطافت باطنی، زمینه پذیرش حق و تربیتپذیری را در فرزند تقویت میکند.
نخعیپور با پرداختن به آثار لقمه حلال، بیان کرد: لقمه حلال موجب پاکی روح انسان میشود و فرزندی که با لقمه حلال رشد میکند، در برابر حق و حقیقت پذیرش بیشتری دارد؛ زیرا روح لطیفتری مییابد. در مقابل، لقمه حرام روح انسان را سنگین و آلوده میسازد و زمینه پذیرش حق را کاهش میدهد. البته این بدان معنا نیست که هر کسی لقمه حرام خورده، هرگز به سوی حق نمیآید؛ اما بدون تردید زمینه پذیرش حق در او بهشدت تضعیف میشود.
مدیر فرهنگی ـ تبلیغی مدارس علمیه خراسانرضوی با بیان اینکه لقمه حلال شرط کافی برای تربیت صحیح و مؤثر فرزندان نیست، اما شرطی لازم بهشمار میرود، ادامه داد: لقمه حلال یکی از ابعاد مهم رشد انسان است و زمینه رشد معنوی را فراهم میکند؛ اما تربیت صحیح، مهارتهای تربیتی والدین و شکلگیری روابط عاطفی سالم در خانواده نیز نقش تعیینکنندهای دارند. ممکن است پدری لقمه حلال به خانه بیاورد، اما مهارت تربیت فرزند را نداشته باشد یا ارتباط عاطفی سالم در خانواده شکل نگیرد؛ در این صورت همچنان زمینه انحراف برای فرزند وجود دارد.
نخعیپور با اشاره به اهمیت حلال بودن درآمد و مصرف، تصریح کرد: انسان باید تلاش کند درآمدی که به دست میآورد از راه درست و مشروع باشد و قوانین الهی را رعایت کند. پس از مسئله درآمد، نوع مصرف نیز اهمیت دارد؛ چراکه ممکن است فردی درآمد حلال داشته باشد، اما همان پول حلال را صرف خرید کالای حرام کند. در این صورت، مصرف او حرام بوده و جایز نیست. در فقه اسلامی و مباحث «مکاسب محرمه» نیز هر دو موضوع اهمیت دارند و هم به حلال بودن درآمد توجه شده و هم بر حلال بودن مصرف تأکید شده است.
مدیر فرهنگی ـ تبلیغی مدارس علمیه خراسانرضوی در پاسخ به این پرسش که پیامد لقمه حلال بیشتر در حوزه دینداری فرزند نمود دارد یا در حوزه صداقت و اعتمادپذیری، اظهار کرد: در حقیقت این دو از یکدیگر جدا نیستند؛ چراکه دین همان صداقت است. انسانی که دیندار است، قابل اعتماد بوده و مسئولیتپذیری اجتماعی بالایی دارد؛ چنانکه در حدیث آمده است: «كُلُّكُمْ رَاعٍ وَكُلُّكُمْ مَسْؤُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ» و نیز «اَلْمُؤْمِنُونَ عِندَ شُرُوطِهِمْ» که هر دو بیانگر این حقیقتاند که ایمان واقعی با مسئولیتپذیری و وفای به عهد معنا مییابد.
وی گفت: بنابراین اگر پرسیده شود که پیامد لقمه حلال بیشتر در حوزه دینداری است یا صداقت، باید گفت تأثیر اصلی در حوزه دینداری است؛ دینداریای که نمود آن در صداقت، راستی، درستی، اعتمادپذیری و مسئولیتپذیری اجتماعی ظهور پیدا میکند. اگر فرزندی با لقمه حرام رشد کند، دین او تضعیف میشود و از انسانی که دین ضعیف دارد یا دیندار نیست، نمیتوان انتظار سطح بالایی از صداقت و اعتماد داشت.
انتهای پیام