گرفتاری امت، مصیبت علی(ع) بود
حجتالسلام نظافت گفت: علی(ع) نور مهربانی بود که هدایت مردم را بسیار دوست داشت او میفهمید که گرفتاری و درگیر شدن مردم در تاریکی برای آنان سخت است.
به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، حجتالاسلام محمدجواد نظافت، عضو شورای عالی حوزه علمیه خراسان، امروز 19 اسفندماه، در نشست شرح نهجالبلاغه حرم رضوی با عنوان «چشمه حکمت علوی»، اظهار کرد: مصیبت برای مردان بزرگ فرق میکند و به اندازه سعه وجودی آنهاست.
وی ادامه داد: ما در ماه رمضان یاد گرفتیم مثل امام خود جهانی فکر کنیم و برای همه مستضعفان فقرا و انسانها دعا کنیم؛ ما باید با مصیبتهای امیرالمومنین(ع) آشنا شویم؛ شمشیر و شکافتن فرق سر مصیبت امام علی(ع) نبود، اما چرا زمانی که ضربت شمشیر به سرش رسید، گفت «رستگار شدم» چون این دنیا برای مؤمنان زندان است و اولیا خدا عاشق و شهادت هستند.
این مدرس حوزه علمیه افزود: ما باید با تفکر اولیا خدا آشنا شویم تا از مصائب و غصههای امیر المومنین(ع) بیشتر بدانیم و نکند که خود ما از این مصائب برای امام زمان(عج) باشیم؛ برخی اطرافیان امام علی(ع) مایه غصه ایشان بودند البته تاریخ تکرار میشود ما هم باید به خدا پناه ببریم و نکند یک فرزند ناخلف برای امام خودمان باشیم.
نظافت با اشاره به نمونه هایی از مصائب حضرت علی(ع) افزود: پس از رحلت پیامبر اسلام علیرغم مطرح شدن جانشینی امیرالمومنین(ع) توسط رسول خدا در موارد و زمانهای مختلف، عدهای جمع شدند و برای جانشینی پیامبر تصمیم گرفتند.
وی افزود: حضرت علی(ع) میفرمود «من در اوجی قرار دارم که تمام خوبیها از سوی من به دیگران میرسد و هیچکس به این اوج نمیرسد.» حضرت در هنگام غصب خلافت به این جمعبندی رسیده بود که صبر بر این شرایط بهتر است اما فرمود «صبری داشتم که به خاطر آن خوار در چشم استخوان در گلو بود»
نظافت تصریح کرد: البته ایشان در موارد مختلفی به کمارزش بودن دنیا در نظرشان اشاره میکنند در جایی میفرمایند به خدا قسم که حکومت بر شما از نعلین وصله دار کم ارزشتر است؛ مگر برای اقامه حق باشد؛ حال این سوال پیش میآید چرا این خلافت و حکومت نداشتن برای ایشان سخت بود؟ و چرا بخاطر این حکومت و خلافت از مهاجر و انصار کمک خواستند؟
این مدرس حوزه علمیه گفت: کسی که پرواز میکند و اوج میگیرد دنیا در چشمش کوچکتر میشود؛ علی(ع) نور مهربانی بود که هدایت مردم را بسیار دوست داشت او میفهمید که گرفتاری و درگیر شدن مردم در تاریکی برای آنان سخت است؛ ما نیز پس از انتخاب رهبر جدیدمان در وقایع اخیر آرام شدیم چرا که دشمن مایوس میشود و مسیر حرکت ملت مشخص میگردد؛ در تاریکی رفتن مردم برای امیرالمومنین(ع) مصیبت سختی بود.
علی(ع)؛ پیشگام خدمت و سادهزیستی
عضو شورای عالی حوزه علمیه خراسان با اشاره به سادهزیستی مولای متقیان(ع) بیان کرد: در هنگام رفاه و آسایش امیرالمومنین(ع) نفر آخر بود و هنگام خدمت همواره نفر اول جامعه بود؛ رهبران ما هم در مکتب علی پرورش پیدا کردند و اینگونه زندگی کردند مردان خدا هنگام سختی همیشه پیشتاز هستند.
نظافت با بیان اینکه اهل بیت(ع) به معنای واقعی کلمه پدر مردم بودند، ادامه داد: روزی پیامبر اسلام پیراهن زربافتی که از پادشاه حبشه هدیه گرفته بود را به حضرت علی(ع) هدیه داد و ایشان هم پیراهن را تکه تکه کردند و چون ارزش زیادی داشت هر تکه را به فقیری دادند، در این شرایط حضرت زهرا(ع) با همسر خود همراهی میکردند.
وی گفت: آن بزرگواران آینده تاریخ را میدیدند، فساد جوامع و سلطه مستکبران بر مسلمانان را میدانستند و این غم آنان بود. مصیبت دیگر امام اول شیعیان این بود که با بیخردان میجنگیدند، اصحاب معاویه در جنگ، آب را بر یاران علی بستند، علی(ع) خطبه خواند و گفت: «اینها جنگ را از شما مطالبه کردند، مرگ در شکست خوردن و زنده ماندن است و حیات شما در جنگ و شهادت است.»
نظافت افزود: امام علی(ع) میدانستند که معاویه گمراهان را به جنگ آورده و در گمراهی نگاه داشته است، غم علی درگیر شدن با افراد نادان و ناآگاه بود، سالها علی(ع) را لعن میکردند و حتی زمانی که حضرت علی(ع) در محراب مسجد به شهادت رسید، آنان باور نمیکردند که علی(ع) نماز میخوانده است.
عضو شورای عالی حوزه علمیه خراسان افزود: حضرت علی(ع) در عین شجاعت همیشه جنگها را به تأخیر میانداخت و هنگامی که با پرسش یارانش روبرو میشد میگفت «من همیشه برای مرگ آمادهام اما جنگ را به تأخیر میاندازم مگر اینکه یک نفر هدایت شود» حتی برای اینکه معاویه جهنمی نشود چند بار به او نامه نوشتند و دلسوزی میکردند.
انتهای پیام
