همزمان با شبهای پرفیض قدر، صحنهای حرم مطهر امام رضا(ع) مملو از زائران و مجاورانی شد که در فضایی آکنده از معنویت، با زمزمه دعا و قرآن بر سر گرفتن، شب تقدیر خود را در جوار امام مهربانیها سپری کردند.
صحنهای حرم مطهر رضوی گویی قطعهای از بهشت روی زمین شدهاند. در تلالؤ نور طلایی گنبد و کاشیهای فیروزهای، جمعیتی بیکران زیر آسمان شب قدر، دستهای تمنا را به سوی ملکوت دراز کردهاند. صدای زمزمه «الغوث الغوث» مثل موجی از اقیانوس آرامش بر قلبها مینشیند و بوی گلاب و عود فضا را آکنده کرده است. قرآنها بر سر نهاده شدهاند و دانههای اشک روی گونهها، نشان از بیداری روح دارد.
هر گوشهای زنی یا مردی را میبینی که در خلوت خود با ضامن آهو راز و نیاز میکند؛ انگار زمان ایستاده است و زمین و زمان در ذکر «یا رب» غرق شدهاند. نورانیت چهرهها در میان نورهای سبز و سفید صحن، حس عجیبی از امید و معنویت به زائر میدهد. اینجا نه غریبهای هست و نه آشنایی؛ همه در برابر عظمت پروردگار و در آستان مهربانترین امام، یکی شدهاند.
دعای جوشن کبیر با طنینی ملکوتی در صحن جامع رضوی میپیچد و هر فرازش دریچهای به سوی بخشش باز میکند. حس حضور در حرم در این شب، شبیه سبکبالی پرندهای است که پس از مدتها به آشیانه بازگشته است. اینجا آسمان به زمین نزدیکتر است و اجابت دعا در میان هقهق گریهها بیش از هر زمان دیگری لمس میشود. گویی امام رضا(ع) تکتک زائران را به نام میخواند و امضای عاقبتبخیری را بر تقدیرشان میزند. اتصال به ولایت و اهلبیت(ع) در این مکان مقدس، شب قدر را از یک آیین مذهبی ساده به رستاخیزی درونی و جمعی تبدیل کرده است.
اقیانوسی از انسانها، فارغ از هر رنگ و نژاد، در صحنهای وسیع غدیر و جامع رضوی همچون قطرههایی به دریای بیکران رحمت الهی پیوستهاند و زمزمههای لرزان «سبحانک یا لا اله الا انت» در فرازهای دعای جوشن کبیر، مانند ترنم بارانی است که بر کویر خشکیده دلها میبارد و غبار از روح میشوید.
اوج این ضیافت الهی، لحظه «بکَ یا الله» است؛ آن زمان که هزاران قرآن باز بر سر نهاده میشود و سپیدی صفحات وحی همچون بال فرشتگان بر سر خلق سایه میافکند. در این دقایق گویی زمان متوقف شده است و تنها چیزی که شنیده میشود، هقهق گریههایی است که از عمق جان برای طلب بخشش و تقدیر نیکو برمیآید.
حس امنیت در پناه «ضامن آهو»، در شبی که تقدیر یک سال انسان رقم میخورد، آرامشی عجیب و وصفناپذیر به قلوب مضطرب زائران میبخشد. کودکان در کنار سجادههای مادرانشان به خواب رفتهاند و پیرمردانی با دستهای لرزان، تسبیحزنان برای عاقبتبخیری جوانان این مرز و بوم دعا میکنند.
همچنین امسال یاد و خاطره امام شهید و شهدای راه امنیت، حزنی حماسی به دعاها بخشیده است و مردم با اشکی مضاعف، نصرت رزمندگان اسلام را از خداوند میخواهند.
در ادامه، پای صحبت زائران و مجاورانی نشستیم که بر سر این خوان پربرکت مهمان بودند.
مرتضی احمدی، ۳۸ ساله، زائر از اهواز در گفتوگو با ایکنا، اظهار میکند: من زائر هستم و از اهواز آمدهام. ما امروز در یک پیچ تاریخی حساس هستیم. رزمندگان ما در جبهههای مقاومت، خط مقدم عزت ما هستند و موقعیت ایران اکنون به گونهای است که چشم تمام مستضعفان جهان به ماست.
وی ادامه میدهد: مهمترین آرزوی من عدالت اقتصادی است و امشب در جوار امام مهربانیها از خدا میخواهم رزمندگان را در برابر هیمنه پوشالی استکبار نصرت دهد. علت حضورم در اینجا تجدید عهدی بود که سال گذشته با امام رضا داشتم. امسال حس میکنم اضطرار مردم برای دعا بیشتر شده است و معنویت حرم، تلخیهای بیرونی را در خود ذوب میکند.
رضا رضوی، ۴۰ ساله مجاور از مشهد، میگوید: من مشهدی هستم و افتخار مجاورت دارم و هر سال شبهای قدر را در صحن انقلاب میگذرانم. آرزوی من برای ملت، گشایش در امور و آرامش روانی است.
وی بیان میکند: وقتی به سالهای گذشته نگاه میکنم، میبینم دشمن چقدر تلاش کرد که امید را در دل ما بکشد؛ اما حضور این جمعیت عظیم در شب قدر یعنی شکست دشمن. زمانی که در مشهد زندگی کنی، پناهگاهی جز حرم امام رضا (ع) نداری.
این مجاور حرم رضوی اظهار میکند: مهمترین دعای من عاقبتبخیری برای جوانانی است که در تلاطم فضای مجازی ممکن است مسیر را گم کنند. آرزو دارم اقتدار نظامی کشورمان به اقتدار کامل اقتصادی گره بخورد تا رزمندگان ما با خیالی آسودهتر در مرزها مجاهدت کنند.
حمید نوری، ۳۶ ساله زائر از اصفهان، تصریح میکند: زائر هستم و از اصفهان آمدهام. آرزوی من ایجاد اتحاد میان مسئولان و مردم است. موقعیت فعلی ایران، موقعیت تثبیت قدرت در نظم جدید جهانی است.
وی ادامه میدهد: رزمندگان ما با شهادتطلبی مسیر را باز کردهاند و حالا نوبت ماست که در سنگر دعا و کار پشتیبان آنها باشیم. امسال در مقایسه با سالهای گذشته، آگاهی سیاسی به دعاهای مردم اضافه شده است.
این زائر بیان میکند: دعای اول و آخرم ظهور است، چرا که با آمدن ایشان تمام دردهای بشریت درمان میشود. تجربه امشب در حرم برای من حس حضور در پادگان منتظران ظهور را داشت.
فاطمه رسولی، ۳۲ ساله مجاور از مشهد نیز میگوید: بنده مشهدی هستم. آرزویم برای ملت ایران دیدن روزهای شکوه و رفاه کامل است. برای رزمندگان همیشهپیروزمان دعای نادعلی میخوانم تا از گزند توطئهها در امان بمانند.
وی ادامه میدهد: من هر سال میآیم، اما امسال به دلیل حوادث اخیر منطقه احساس کردم باید با تضرع بیشتری به امام رضا (ع) متوسل شویم. حس میکنم امسال انسجام قلبی مردم در حرم بسیار بیشتر از پارسال است.
این مجاور حرم مطهر رضوی بیان میکند: آرزوی شخصیام این است که فرزندانم را در مکتب همین امام و با عشق به ایران بزرگ کنم تا زائران و مجاوران واقعی این حریم باشند.
مریم جعفرزاده، ۲۴ ساله، زائر از تبریز نیز اظهار میکند: من زائر هستم و امشب اولین شب قدرم را در حرم امام رضا (ع) تجربه کردم. وقتی قرآن را روی سر میگذاشتم، فقط به امنیت کشورم فکر میکردم. ما در محاصره دشمنان هستیم، اما رزمندگان ما مثل کوه ایستادهاند.
وی میگوید: آرزو دارم جوانان کشورم فرصتهای شغلی و ازدواج آسان داشته باشند. تفاوت حرم در شب قدر با جاهای دیگر این است که اینجا احساس میکنی صدایت مستقیم به آسمان میرود.
جعفرزاده تصریح میکند: کشش عجیبی مرا از تبریز به اینجا کشاند؛ انگار امام مرا دعوت کرده بود که در این موقعیت حساس کشور، سهمی در دعای دستهجمعی برای پیروزی حق داشته باشم.
همچنین سارا کوثری، ۳۹ ساله، زائر از تهران اظهار میکند: بنده زائر هستم و از تهران آمدهام. مهمترین دعا، حفظ بصیرت ملت در برابر فتنهها است. ایران امروز بیش از هر زمان دیگری به دعای خیر زائران نیاز دارد.
وی میگوید: امسال در مقایسه با سال گذشته، فضای حرم با یاد و خاطره شهدای اخیر و امام شهید، حال و هوای حماسیتری گرفته است. آرزو دارم رزمندگان جبهه مقاومت هر چه زودتر شاهد نابودی غده سرطانی صهیونیسم باشند.
کوثری میگوید: من آمدم اینجا که در این دریای جمعیت گم شوم و خدا به حرمت این همه دلشکسته، گناهان مرا ببخشد و ملت ایران را از بلایا حفظ کند.
علی رضایی، ۱۶ ساله، زائر از تهران نیز بیان میکند: من زائر هستم و از تهران آمدهام. رزمندهها برای ما قهرمانهای واقعی هستند. آرزو دارم ایران قدرتمندترین کشور دنیا در علم و دانش شود تا دشمنان نتوانند با ما بجنگند.
وی ادامه میدهد: سال گذشته در محله خودمان بودم، اما اینجا در حرم حس میکنم امام رضا (ع) کنارمان نشسته است. مهمترین دعایم این است که کنکور موفقی داشته باشم تا بتوانم به کشورم خدمت کنم. آرزوی من برای ملت این است که همیشه پشت هم باشند و فریب حرفهای بدخواهان ایران را نخورند.
همچنین امیرحسین رمضانی، ۱۸ ساله مجاور از مشهد اظهار میکند: من مجاور هستم. موقعیت فعلی ایران، موقعیت عزت است و ما نباید از سختیها بترسیم. مهمترین دعای من در شب قدر، سلامتی رهبری و پیروزی نهایی جبهه اسلام است.
وی بیان میکند: امسال جمعیت نوجوانان در صحنها نسبت به سالهای گذشته خیلی بیشتر شده و این یعنی آینده ایران درخشان است. من هر شب قدر به حرم میآیم، اما امسال حس میکنم دعاها «اجتماعیتر» شده است؛ یعنی مردم بیشتر از اینکه برای خودشان دعا کنند، برای پیروزی مسلمانان جهان و رفع مشکلات کشور دعا میکنند.
مهدی شکوهیفر، ۱۶ ساله زائر از کاشان نیز میگوید: من زائر هستم و از کاشان آمدهام. آرزو دارم همه فقرا صاحب خانه شوند و هیچ بچهای در دنیا یتیم نماند. من برای رزمندگان دعا میکنم، چون آنها از ما دفاع میکنند تا ما راحت به حرم بیاییم.
وی ادامه میدهد: شنیده بودم شب قدر در حرم امام رضا (ع) یک چیز دیگر است؛ حالا که اینجا هستم میبینم واقعاً با همه جا فرق دارد. انگار فرشتهها هم در صحنها هستند.
شکوهیفر تصریح کرد: دعای مخصوص من این است که آقا امام زمان (عج) زودتر ظهور کنند تا تمام جنگها تمام شود و مردم ایران، فلسطین و تمام دنیا خوشحال باشند.
شب قدر در حرم مطهر رضوی، شبی است که اشک و امید در هم میآمیزد و دلهای بیشمار در سایه گنبد طلایی به آسمان گره میخورند. زائران و مجاوران، هر یک با آرزویی در دل و دعایی بر لب، این شب را به صبح میرسانند؛ با این امید که تقدیرشان در پناه امام مهربانیها به بهترین شکل رقم بخورد و فردای روشنتری برای ایران و جهان اسلام نوشته شود.
زهرا جدی، خبرنگار ایکنای خراسان رضوی
انتهای پیام