مناسبت ولادت امام رضا(ع)، فرصتی است، که دلهایمان را به نور هدایت ایشان روشن کنیم. امام رضا(ع) نماد محبت، علم و کرامت است و مسیر زندگی را برای پیروانشان هموار میکند. این روز بزرگ را به تمامی شیعیان و علاقهمندان به اهلبیت(ع) تبریک میگوییم و از خداوند درخواست میکنیم توفیق پیروی از سیره و اخلاق امام را نصیبمان کند. ایشان یادآور مهرورزی، گذشت و دانشاندوزی است و باید راهشان را سرلوحه زندگیمان قرار دهیم.
در این روز مبارک، با دعا و نیایش از خدا میخواهیم، که ما را در راه راست هدایت کند و دلهایمان را به نور ایمان روشن سازد. بیایید عشق و محبت اهلبیت(ع) را در دلهایمان زنده نگه داریم و با سعی و تلاش، راه آنان را ادامه دهیم.
این مناسبت بهانهای شد که خبرنگار ایکنای خراسانرضوی گفتوگویی با حجتالاسلام والمسلمین محمد نصیری، سخنران، کارشناس پاسخگویی حرم مطهر رضوی و عضو نخبگان تبلیغی مجمع خطبای خراسان داشته باشد که در ادامه میخوانیم؛
ولادت امام رضا(ع) در اصل، نشانهای بشارتبخش از سوی خداوند متعال برای تمام انسانها است. مهمترین پیام این ولادت خجسته این است، که حضور حجتهای الهی و انسانهای شایستهای چون ایشان در میان مردم، نویدبخش شکلگیری جامعهای سالم است، جامعهای که در مسیر اخلاق، رشد و تعالی انسانیت گام برمیدارد و در آن، عقل هدایتگر است و عدالت اجتماعی و حفظ کرامت انسانی خط قرمز همگان محسوب میشود. یکی دیگر از آثار و برکات مهم وجود مبارک ایشان، پیوند میان علم و اخلاق است. امام رضا(ع)، بهعنوان «عالم آل محمد»، نمونهای کامل از رأفت و رحمت الهی نسبت به انسانها بود. ایشان به ما میآموزند، که راه رسیدن به حقیقت، آرامش و خوشبختی، هم از دریچهی علم و عقل میگذرد و هم از منظر پاکی قلب و رفتار نیکو.
سیره امام رضا(ع) الگویی دستیافتنی از رفتارهای شایسته و انسانی است، که میتواند به لحظات روزمرهی ما معنایی عمیقتر ببخشد. برای جاری کردن این سبک زندگی در دنیای پرشتاب امروز، میتوانیم بر محورهایی تمرکز کنیم، از جمله «گشادهرویی و عطوفت»، امام رضا(ع) با همه، از خدمتگزاران تا غریبهها، با خوشرویی و مهربانی رفتار میکردند، «اقدام عملی»، روز خود را با لبخندی به اطرافیان، همکاران یا حتی سلامی گرم به همسایه آغاز کنید. این برخورد گرم و بدون تکبر، همان «سنت رضوی» در مقیاس کوچک است و میتواند سردی روابط را از بین ببرد، «مدارا و صبوری در مشکلات»، سیره رضوی بر صبر و تحمل در برابر سختیها تأکید دارد، نه انفعال.
«اقدام عملی»، هنگامی که در ترافیک یا شرایط ناخوشایند دیگر گرفتار شدید، بهجای خشم، لحظهای مکث کنید. نفسی عمیق بکشید و با طمأنینه و نگاه حلمسئله، بهجای واکنش هیجانی، برخوردی متین داشته باشید. این تمرینی برای حفظ آرامش درونی است، «اهتمام به علم و دانش»، امام رضا(ع) بهعنوان «عالم آل محمد» پیروان را به آموختن تشویق میکردند، «اقدام عملی»، بخشی از وقت روزانه خود را، هرچند کوتاه حتی 15 دقیقه، به یادگیری چیزی جدید اختصاص دهید. این میتواند مطالعه کتاب، یادگیری مهارتی تازه یا عمیق شدن در موضوعی مورد علاقه باشد.
پرسشگری و کنجکاوی، جلوهای زیبا از یک مؤمن پویا است، «انصاف و عدالت در تعاملات»، ایمان و عمل برای امام رضا(ع) جداییناپذیر بود و ایشان بر رعایت حقوق دیگران، حتی در جزئیترین امور، حساس بودند، «اقدام عملی»، در معاملات مالی، تقسیم مسئولیتها یا قضاوت دیگران، همواره از خود بپرسید، «آیا حق را رعایت کردهام» صداقت در کار و وفای به عهد، حتی بدون ناظر، اصالت سبک زندگی رضوی را تثبیت میکند، «توجه به دیگران و دستگیری از نیازمندان»، بخشندگی بیمنت، از ویژگیهای بارز امام رضا(ع) بود. لازم نیست کارهای بزرگ انجام دهید.
یک تماس تلفنی برای پرسیدن حال دوست تنها، کمک به همکار برای رفع گرهای از کارش، یا صدقهای کوچک، میتواند «شیرینی خدمت» را که شاخصه مکتب رضوی است، به زندگی شما بیاورد.
«آراستگی و نظم»، امام رضا(ع) به آراستگی ظاهر و نظم در کارها اهمیت میدادند. همچنین مرتب بودن محیط کار، آراستگی ظاهر و داشتن برنامه روزانه، احترامی است که به خود و دیگران میگذارید که نشان از پختگی روحی دارد. همچنین رسیدن به کمال در تمام این موارد، یک شب اتفاق نمیافتد. سبک زندگی رضوی، یک مسیر است، نه مقصد. کافی است هر روز برای بهتر شدن در یکی از این محورها قدم برداریم، که در حال ساختن یک زندگی «رضوی» اصیل باشیم.
امام رضا(ع) با درک عمیق از ساختار وجودی انسان، راهکارهایی برای حفظ آرامش و ایستادگی در برابر طوفانهای زندگی ارائه داده است. آموزههای ایشان بر این اصل استوار است، که آرامش نه در نبود سختیها، بلکه در چگونگی برخورد با آنها است. از جمله محورهای کلیدی در این راهکارها، «رضا و تسلیم در برابر تقدیر» است، پذیرش اراده الهی، از اضطراب و نگرانی میکاهد و تمرکز بر مدیریت حال را تقویت میکند. وقتی باور کنیم همه چیز تحت تدبیر خداست، آرامش درونی شکل میگیرد، «صبر به منزله رکن ایمان»، امام(ع) صبر را بخش جداییناپذیر ایمان میدانند، صبری که به معنای تابآوری و کنترل خشم است، نه خمودگی یا بیتحرکی.
این ویژگی، کلید عبور از لحظات بحرانی است، «توکل و رها کردن اضطراب آینده»، تلاش و اخلاق وظیفه ما است، اما نتیجه به خداوند سپرده میشود. این نگرش، بار سنگین فشار نتیجهگرا بودن را کم میکند و به حفظ آرامش کمک مینماید، «حِلْم و بردباری در مقابل بدرفتاریها»، کنترل خشم و پاسخ نرمیدادن، نه تنها خود را آرام میکند، بلکه چرخه خشونت را شکسته و بر برتری اخلاقی شخصیت میافزاید و محور آخر «خودشناسی و تقوا» است، که پاکی درون و صداقت با خود، احساس امنیت و آرامش درونی را میافزاید، ذکر و یاد خدا نیز بهعنوان راهی برای تسکین قلب، در سختیها اهمیت دارد.
انتهای پیام