حجتالاسلام والمسلمین سیدرضا عمادی، پژوهشگر دینی، در گفتوگو با ایکنا از خراسانرضوی به درسهای بنیادین
حضرت جوادالائمه(ع) برای نسل جوان اشاره کرد و یکی از برجستهترین ویژگیهای آن امام همام را توجه زیاد به نیازمندان، گرهگشایی از مشکلات آنان، جود، احسان و بخشش بیدریغ دانست و گفت: لقب «جواد» که از نامهای زیبای خداوند متعال برگرفته شده، گویای همین خصلت والای آن حضرت است. خدمت به خلق و رفع نیازهای آنها از اصول اساسی و بیبدیل در زندگی امامان معصوم(ع) است و
امام جواد(ع) الگویی بینظیر در این عرصه محسوب میشود.
وی بیان کرد: از نگاه امام جواد(ع)، خدمترسانی و تقسیم نعمت بر نیازمندان، مصداق بارز شکرگزاری عملی است و هرگونه کوتاهی و سستی در این امر، نشانه ناسپاسی است و صبر، بخشش، شجاعت، صراحت در بیان، صداقت، تعهد به خدمترسانی و مدارا با مردم از جمله صفات و مؤلفههای اخلاقی امام جواد(ع) هستند که میتوانند چراغ راه جوانان امروز باشند.
فرهنگ جود و بخشش در مکتب امام جواد(ع)
عمادی، فرهنگ جود و بخشش در مکتب امام جواد(ع) را دارای ابعاد گسترده در تربیت فردی و تعالی جامعه دانست و به سخن گرانبهای امیرالمؤمنین(ع) در نهجالبلاغه استناد کرد و گفت: «اسْتَنْزِلُوا الرِّزْقَ بِالصَّدَقَةِ؛ روزی را به وسیله صدقه فرود آورید». این توصیه الهامبخش به ما میآموزد که با انفاق و کمک به دیگران میتوان رزق و روزی خویش را از خداوند طلب کرد.
وی با اشاره به نقش بیبدیل امام جواد(ع) در تثبیت جایگاه امامت و جلوگیری از فرقهسازی در تشیع افزود: حضور امام جواد(ع) پاسخی به شبهات واقفیه و تثبیت امامت در مقطعی حساس بود و پس از درگذشت حضرت امام موسیبنجعفر(ع)، عدهای با انگیزههای مادی و دنیوی، امامت حضرت امام رضا(ع) را انکار کرده و با ایجاد جریان انحرافی واقفیه بر توقف امامت حضرت موسیبنجعفر(ع) اصرار داشتند. این گروه مدعی بودند که امامت ادامه نخواهد یافت و عملاً در مقابل امام رضا(ع) ایستادگی میکردند.
این پژوهشگر دینی ادامه داد: در آن زمان، امام رضا(ع) ۴۷ ساله بودند و هنوز فرزندی نداشتند که این مسئله بهانهای به دست واقفیه داد تا با طرح شبهاتی، مانند آنچه «ابن قیاما واسطی» مروج آن بود، بر امامت حضرت امام رضا(ع) تردید ایجاد کنند و بگویند اگر امامت حقیقتاً ادامه مییافت، ایشان باید فرزندی میداشتند که این مسیر را ادامه دهد، اما با ولادت حضرت جوادالائمه(ع) این شبهات برطرف شد. تولد ایشان نشان داد که امامت در امام رضا(ع) متوقف نشده و طبق بشارت پیامبر اکرم(ص) مبنی بر ادامه امامت از نسل امام حسین(ع) از طریق نه امام، این جریان ادامه خواهد یافت.
عمادی افزود: این رویداد، بهانهها را از دست مخالفان گرفت و به همین دلیل، ولادت حضرت جوادالائمه(ع) را بابرکتترین رویداد برای اسلام و شیعیان دانستهاند و به طور خلاصه، وجود امام محمدتقی(ع) باعث از بین رفتن فرقهسازی در تشیع شد و تا زمان امام دوازدهم(عج) فرقه دیگری شکل نگرفت.
این پژوهشگر دینی تصریح کرد: یکی دیگر از راههای اثبات حقانیت امام جواد(ع) روش مناظره، سیره علمی و اخلاقی ایشان بود. در مناظره با شخصیتهای علمی آن دوران، حضرت جواد(ع) با رعایت کامل آداب مباحثه، با دقت به سخنان طرف مقابل گوش میدادند و سؤالات چه برای فهم حقیقت بود و چه برای تحقیر، آن حضرت همواره با تدبیر، بزرگواری و شخصیت والا برخورد میکردند. در مواجهه با علمای برجسته مانند یحیی بن اکثم، امام جواد(ع) با اخلاق نیکو، متانت و هیبت معنوی خود، مخاطب را تحت تأثیر قرار میدادند. این نوع مباحثه که میتوان آن را «نظیف و پاکیزه» نامید، علاوه بر پاسخگویی به پرسشها، عظمت علمی و جایگاه معنوی ایشان را برجسته میکرد.
وی افزود: علاوه بر تثبیت امامت و ابعاد علمی، سیره امام جواد(ع) سرشار از درسهای اخلاقی است. ایشان که لقب «جواد» (بخشنده) را از نامهای پروردگار گرفتند، همواره بر توجه به نیازمندان، گرهگشایی، جود، احسان و بخشش تأکید داشتند. خدمت به مردم و رفع نیازهای آنها اصلی بیبدیل در سیره ایشان بود و این امر را شکرگزاری عملی میدانستند.
عمادی ادامه داد: آموزههایی چون صبر، بخشش، شجاعت، صداقت، خدمترسانی و مدارا از جمله ویژگیهای برجسته امام جواد(ع) است که برای نسل امروز بسیار راهگشاست. فرهنگ جود و بخشش در مکتب ایشان، در ابعاد تربیت فرد و جامعه قابل مشاهده است، همانطور که در حکمت ۱۳۷ نهجالبلاغه آمده است: «روزی را با صدقه دادن فرود آرید.» این توصیه بیانگر آن است که انفاق و صدقه، نهتنها موجب برکت مال، بلکه باعث رفع مشکلات فردی و زدودن فقر اجتماعی میشود. در دنیای امروز که با مشکلات اجتماعی و اقتصادی روبهرو هستیم، پیروی از سیره اهلبیت(ع)، بهویژه امام جواد(ع) و تلاش در رفع نیازمندیهای جامعه راه حل اساسی برای مشکلات و موجب برکات فراوان در زندگی فردی و اجتماعی خواهد بود.
این پژوهشگر دینی در پایان با بیان اینکه، سن کم حضرت جواد(ع) و ظهور علمی ایشان در مناظرات، مسئله علم لدنی و الهی امام را برای مردم بهویژه غیرشیعیان بسیار برجسته و شگفتانگیز کرد، گفت: هرچند این حقیقت برای شیعیان روشن بود، اما در میان دیگران جلوهای خاص داشت و مناظرات مذهبی دوره امام رضا(ع) به عصر ایشان منتقل شد و تأثیر شگرفی بر جای گذاشت.
انتهای پیام