به یکباره و ناگهان و در یک صبح سرد زمستان آن صدای استوار و این تصویر پایدار تبدیل شد به یک خاطره ماندگار؛ خاطرهای عمیق، تلخ و شاید یک حسرت تاریخی همیشگی از پس صفحههای سرد و غمناک زمان.
بهراستی کجا رفت آن بیان استوار؛ مثلی لایبایع مثل یزید.
کمر مردم ایران از غم خمید. اکنون او کجاست؟ آخر ما که تصویر کودکیهایمان را هم گم کردهایم بعد از فقدان رهبری.
در این تشییع گسترده تاریخی همه ما ایرانیها با تمام عشقی که در سینه داریم، در هر کجا که باشیم و از هر مکانی که به مشهد بیاییم، نه میهمان که میزبان هستیم پس لازم است آداب میزبانی را با احترام تمام به جا بیاوریم.
این روزها نباید یادمان برود که اگرچه مدتهاست تمام مسئولان و دستگاههای اجرایی اعم از انتظامی، امدادی، مراکز درمانی و سایر واحدهای ارائهدهنده خدمات ضروری بسیج شدهاند، در صحنه حاضر هستند و به وظایف خود عمل خواهند کرد، ولی میزبان اصلی ما هستیم؛ همه ما مردم سرزمین پر از عشق ایران.
برای مراسم تدفین قطعاً عاشقان امام شهید از دورترین نقطهها و سختترین مسیرها خود را خواهند رسانید تا این لحظه تاریخی را زندگی کنند و در این میان فراموش نخواهند کرد که حفظ امنیت شرکتکنندگان در این بدرقه عظیم، مهمترین اصل خواهد بود تا همه ایران بتوانند در آرامش این لحظات تکرارنشدنی تاریخ را تجربه کنند.
پس یادمان نرود در این لحظات سنگین و سرنوشتساز وداع، خاک خراسان میزبان سایه بلند رهبری است و ما نگهبانان حرمت این لحظه بلند تاریخی و یادمان نرود رقابت برای ایستادن در صفهای جلوتر با شأن عزاداری ملی همخوانی ندارد.
در چنین روزی، بیاییم به همه نشان دهیم که رعایت آداب اجتماعی در همه جا حرف اول را میزند و امنیت جان مردم اولویت مطلق عزاداری است. بیاییم باز هم به دنیا یادآور شویم که فرهنگ ایرانی و اسلامی حتی در اوج غم، سرافراز خواهد بود و همین است معنای همبستگی ملی.
بیاییم برای آخرین بار پیش چشم جهانیان این مسیر پرشکوه را به مهربانانهترین، وحدتآفرینترین و بهیادماندنیترین رویداد تاریخ معاصر ایران بدل کنیم و به همگان نشان بدهیم وداع با امام شهید در اوج آرامش حاضران نه یک تشییع که تجلیگاه اتحاد ملت ماست و قطعاً اقتدار ما در آرامش ماست و مسیر ما هم راه خداست. اکنون نیز خورشید خراسان، میزبان آخرین صحنه از یک وداع ماندگار است که در قلب تاریخ حک خواهد شد و امام شهید امت پس از پیمودن سالها مسیر مقاومت و دور ماندن از سرای کرامت، سرانجام در آغوش خورشید هشتم آرام خواهد گرفت.
یا ضامن آهو به امید آمدم اینجا
دانی که به دنبال کلید آمدم اینجا
انتهای پیام