حواشی مراسم پایانی نمایشگاه قرآن مشهد از ابتدا تا انتها

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان رضوی، بالاخره پرونده یازدهمین دوره نمایشگاه بین‌المللی قرآن و عترت مشهد با وجود حواشی بسیاری که از همان بدو مراسم پیدا بود، بسته شد.

رأس ساعت 9:30 به سالن همایش‌ها رسیدیم، همه جا سوت و کور و تاریک بود، به جز گروه جلسه قرآنی «خاتم الانبیاء» که به سمت سالن حرکت می‌کردند،  کسی در آن اطراف نبود.

به خیال اینکه حتما مراسم شروع شده است با شتاب به داخل سالن رفتیم، اما با چیزی غیر از انتظارمان روبه روشدیم؛ سالنی خالی از جمعیت که تنها، دو یا سه صندلی آن را مهمانان خارجی فراگرفته بودند.

دلمان برای غریبی و سکوت مراسم اختتامیه یازدهمین نمایشگاه قرآن و عترت مشهد سوخت در حالی که وقتی عنوان بین‌المللی به چیزی داده می‌شود، باید کاری درخور و شان آن برگزار کنیم.
نمایشگاه بین‌المللی قرآن که معرف جهان اسلام و ایران به خصوص مشهدالرضا(ع) در سال 2017 محسوب می‌شود، مراسم اختتامیه یازدهمین نمایشگاه قرآن و عترت آن در حالی برگزار شد که از تزئین روی سن گرفته تا انتظار نیم ساعته قاری بر روی کرسی تلاوت و نبود معرف برای ورود به سالن، ضعف‌هایی آن به شمار می‌رفت هرچند نامحسوس.

با آنکه نیم ساعت از برنامه گذشته است، وقتی نگاهی به تابلویی که بر روی آن حک شده مقدم مهمانان، مسئولان، استادان و ... را خیرمقدم می‌گوییم، می‌اندازیم، به اسم مسئولان که می‌رسیم، سالن خالی از حضور مسئولان را می‌بینیم و دیگر حرفی برای گفتن باقی نمی‌ماند.

حرکت بچه‌ها در راهروهای سالن، نظر افراد را به خود جلب کرده و باعث بی‌نظمی و ایجاد سر و صدا شده است، به طوری که صدای تلاوت قاری به سختی به گوش می‌رسد، جیغ و گریه کودکان به شدت سکوت را به هم ریخته بود و مانع از تمرکز می‌شد، بیشتر احساس می‌کردی به مهدکودک آمده‌ای تا مراسم اختتامیه یازدهمین نمایشگاه قرآن و عترت مشهد.

قرار دادن تابلویی نفیس و سنگین بر روی استند نقاشی که وزن چندانی ندارد، تابلوی نفیسی که رونمایی از آن صورت نگرفت، دلهره عجیبی را به مخاطبان در سالن وارد می‌کند، این را از حرف‌هایی که بین مردم رد و بدل می‌شود، می‌فهمم که هر لحظه انتظار افتادن تابلو را می‌کشند.

وقتی به جایگاه، نگاهی می‌اندازی، دو یادمان از شهدای منا را می‌بینیم که هر کدام در سمت راست و چپ سن قرار دارند و نمای زیبایی به سالن بخشیده‌ است، یادمان‌هایی که باعث شده تا یادمان نرود شهدای قرآنی سال‌های پیش در این مراسم حضور داشتند و با صوت زیبایشان گرمابخش محافل قرآنی بودند، امکان نداشت که کسی به آن دو یادمان نگاهی بیندازد و زیر لب فاتحه نخواند.

در اوج شلوغی که هیچ صدایی جز صدای کودکان به گوش نمی‌رسید، برگه‌هایی در سالن پخش شد که مرتبط بود با نظرسنجی در مورد وضعیت نمایشگاه و اینکه برپایی چنین نمایشگاهی در سال 2017 را چگونه ارزیابی می‌کنید. اما سؤالی ذهن را مشغول می‌کند با این برنامه‌ریزی و با توجه به وضع موجود، آیا آینده‌ای هم می‌توان برای بحث مشهد در سال 2017 در نظر گرفت یا خیر؟

بعد از یک ساعت و نیم از شروع مراسم، بالاخره مسئولان مربوطه، به خصوص ارشاد در سالن حضور یافتند، بعد از صحبت‌های برخی مسئولان و تقدیر از برخی مؤسسات قرآنی، این افراد به دلیل جمعیت حاکم در سالن قیام کردند و راهی بیرون شدند.

فضای شلوغ سالن که با حضور غرفه‌داران و جلسه‌داران قرآنی «خاتم الانبیاء» پر شده بود، بی‌هوا ساکت و خالی از جمعیت باقی ماند. جمعیتی که ده دقیقه بعد دوباره به سالن‌ها برگشتند و ذهن‌ها را با علامتی سؤال رها کردند.

از آنجا که برگزاری نمایشگاه بین‌الملی قرآن و عترت مشهد هر سال برگزار می‌شود، امیدواریم در سال‌های آتی شاهد برگزاری بهتر این نمایشگاه از لحاظ کیفی و کمی باشیم.