به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، داریوش اسماعیلی معاون فرهنگی جهاد دانشگاهی واحد اصفهان در مراسم اختتامیه دومین دوره جشنواره سراسری دانشجویی داستان کوتاه زاینده رود که چهارشنبه سوم خرداد ماه در دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه اصفهان برگزار شد، اظهار کرد: کشف استعدادهای نو و حمایت از خالقان انواع ادبی در شرایطی که طی سالیان گذشته توجه درخوری از سوی دستاندرکاران محلی به این مهم به عمل نیامده است و همچنین جلب توجه همگان به مسئله زاینده رود به منزله شریان حیاتبخش منطقهای و تأثیرات غیرقابل انکار آن در زندگی، تاریخ، تمدن، فرهنگ و روح مردم این منطقه، ما را بر آن داشت تا ایده جشنواره داستان کوتاه زاینده رود را مطرح نماییم.
وی افزود: ویژگیهای منحصربهفرد دوران دانشجویی همچون برخورداری از حساسیت ویژه نسبت به مسائل اطراف خود، پرسشگری، روح نقاد، حقیقتجو، پویا و بانشاط، بستر دانشجویی را مناسبترین بستر اجرای این مهم مینمایاند تا با گره زدن این محیط در زمینه ادبی با مشکلات جامعه، شاهد آفرینش و خلق آثار هنری ماندگار گردیم.
اسماعیلی ادامه داد: طرح این ایده در سال 93 با معاونت فرهنگی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان و استقبال و مشارکت جدی این عزیزان، امروز منجر به تولد جشنواره داستان کوتاه زایندهرود گردیده است، جشنوارهای که میرود تا به یکی از معتبرترین جوایز ادبی داستانی کشور مبدل شود.
وی اضافه کرد: استقبال غیر قابل پیشبینی به صورت ارسال ۴۰۰ عنوان داستان در بخش آزاد، ویژه و داستان کوتاه، مؤید و مهر تأییدی است بر گامهایی که به همت یکدیگر از آبان ۹۳ تا به امروز برداشتیم. برپایی کارگاههای داستاننویسی در طول زمان برگزاری جشنواره با حضور نویسندگان صاحبنام و اساتیدی که صمیمانه دعوت ما را پذیرفتند، از دیگر تمهیداتی است که در جهت توجه به آموزش و تداوم پویایی جریانهای ادبی ویژه علاقهمندان در نظر گرفته شده است.
معاون فرهنگی جهاد دانشگاهی واحد اصفهان بیان کرد: داوری آثار توسط سرکار خانم بلقیس سلیمانی و آقایان مهدی یزدانی خرم و سیاوش گلشیری از داستاننویسان معاصر انجام شد که در مرحله پایانی، به انتخاب ۱۸ داستان برگزیده و شایسته تقدیر ختم شد.
وی تصریح کرد: دغدغه نسبت به مسائل روز جامعه، خلاقیت در موضوعات و پرداخت هنرمندانه آنها و رعایت ایجاز در بیان داستان، از نقاط قوت برخی از آثار ارسالی به شمار میآیند؛ هرچند بیتوجهی نسبت به دستور زبان فارسی و عدم رعایت درستنویسی، تأثیرغیرقابل انکار سینما و سریالهای تلویزیونی و ماهوارهای بر آثار، بیتوجهی به فرم متناسب با مضمون داستانها، انتخاب نامناسب عناوین داستانها و همچنین تقلید سطحی از آثار بزرگان؛ از جمله آسیبهای آثار ارسالی به شمار میآیند.