سلمان ساکت، رئیس مرکز آثار مفاخر و اسناد دانشگاه فردوسی مشهد در گفتوگو با ایکنا از خراسان رضوی، در خصوص انواع ترجمههایی که از قرآن وجود دارد اظهار کرد: ترجمههای قرآن، زیبایی و کلام نافذ قرآن را به نمایش میگذارد ولی در این میان ترجمههایی هم داریم که به دلایل مختلفی مانند زبان، نحو و نحوه انتشارشان خیلی مورد اقبال قرار نگرفتهاند؛ همچنین ترجمههایی هم وجود دارد که به دلیل حمایتی که از آنها صورت گرفته، بیش از حد روی آنها تبليغ شده است؛ مانند ترجمههایی که بعضی از نهادهای مذهبی از آنها حمایت کردهاند در حالی که این ترجمهها در مقايسه با ترجمههای دیگر، اشکالات و كاستيهای زیادی دارند.
وی ادامه داد: خوشحالم که امروز بعد از 17 و 18 سال کوشش مداوم، ترجمهای ادبی از قرآن به قلم آقای کمالالدین غراب زیر نظر استاد مهدوی دامغانی منتشر شده که فصلی تازه در ترجمههای قرآن گشوده است. این ترجمه وجهه ادبی بسیار پررنگی دارد و در آن از کلمات زیبا و دلنشین زبان فارسی استفاده شده است. علاوه بر اين، نحوی جذاب و دلنشین دارد؛ تا آنجا كه برای خوانندهای که ممکن است با زبان عربی، پیوندی برقرار نکند، خواندن صرف این ترجمه جذاب و دلچسب خواهد بود.
رئیس مرکز آثار مفاخر و اسناد دانشگاه فردوسی مشهد تصریح کرد: امیدوارم که این ترجمه جای خود را در ميان خواص و البته عموم مردم باز کند و ما بتوانیم همراه با توجه به مفاهیم قرآنی، جنبههای زیباییشناسی کلام و واژهها را هم مدنظر قرار بدهیم؛ همانطور که در این ترجمه مدنظر قرار گرفته است.
ساکت پیرامون انواع ترجمههای قرآن خاطرنشان کرد: بعضی از ترجمهها، ترجمههای لفظ به لفظ از قرآن است. بعضی از ترجمهها، ترجمههایی است که یک آيه را بدون توجه به آيات قبل و بعد ترجمه كردهاند و بعضی از ترجمهها، ترجمه تفسیر هستند؛ یعنی جنبههای تفسیری را هم وارد ترجمه کرده اند. ترجمه آقای غراب از نوع سوم حساب میشود؛ یعنی هم ترجمه و هم تفسیر است؛ البته تفسیرها عموما در حاشیه قرار گرفته و با پرانتزها و کمانکها و با فونتهای ریزتر از متن جدا شدهاند؛ بنابراین خواننده خیلی خوب میتواند بفهمد که کدام قسمت ترجمه خود آیه است و کدام قسمت، از سوی مترجم برای فهم بهتر و بیشتر اضافه شده است.
وی افزود: یکی از مهمترین نکات مثبت این ترجمه نظارت استاد مهدوی دامغانی است؛ ایشان به همان اندازه که در زبان عربی متبحر هستند، در زبان فارسی مهارت کافی دارند و نظارت و ویرایش ایشان، این اثر را به یک اثر ارزنده تبدیل کرده است.
این استاد ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد بیان کرد: در سده سوم و چهارم این بحث از سوی علمای ماوراءالنهر مطرح شد که آیا قرآن را میتوانیم ترجمه کنیم یا خیر؟ در آن موقع علمای ماوراءالنهر فتوا دادند که قرآن قابل ترجمه است؛ به هر حال قرآن برای همه مردم و در همه زمانها نازل شده و بنابراین همه مردم باید بتوانند از قرآن استفاده کنند. مهمترین زبان جهان اسلام بعد از زبان عربی، زبان فارسی است؛ بنابراین خواننده فارسیزبان هم باید بتواند از قرآن استفاده کند.
ساکت عنوان کرد: این هنر مترجمان ما از دیرباز تاكنون است که میتوانند نزدیکترین ترجمه را از قرآن به خوانندهها ارائه دهند؛ گویی که شما قرآن را به زبان عربي میخوانید و از مفاهیم آن میتوانید استفاده کنید.
انتهاتی پیام