
به گزارش ایکنا،
آیتالله جوادی آملی، 14 بهمن ماه در جلسه درس فقه خود، با اشاره به سالروز ولادت حضرت ولیعصر (عج)، نکاتی را بیان کرد.
در ادامه مشروح سخنان این مرجع تقلید را میخوانیم:
مناسبتهایی چون ولادت
حضرت مهدی (عج) باید بهدرستی گرامی داشته شود. ما این عید را واقعا معبد و عبادتگاه بدانیم، هر چند نشاط، شادی و سرور و شعر در این ایام پسندیده است، اما باید به عمق مقام امام نیز معرفت پیدا کنیم، امامی که به همه حالات و شئون، آن سلام میفرستیم «
السَّلامُ عَلَیْکَ حِینَ تَقُومُ السَّلامُ عَلَیْکَ حِینَ تَقْعُدُ السَّلامُ عَلَیْکَ حِینَ تَقْرَأُ وَ تُبَیِّنُ…»
در اهمیت جایگاه محوری «عقل» در فرهنگ و تمدن اسلامی نکاتی وجود دارد؛ مرحوم کلينی در ابتدای کتاب کافی مقدمهای دارد که میگوید: قطب فرهنگی يک ملت، عقل آن است، «إِذْ كَانَ الْعَقْلُ هُوَ الْقُطْبَ الَّذِي عَلَيْهِ الْمَدَارُ وَ بِهِ يُحْتَجُّ وَ لَهُ الثَّوَابُ وَ عَليْهِ الْعِقَابُ»؛ همين نصف سطر است يعنی قطب فرهنگی اسلام، فهم است.
مدیریت عاقلانه در رشد علمی حوزههای علمیه نجف از دیرباز امری جدی بود؛ نجف پیش از آنکه بهعنوان یک شهر شناخته شود، حوزه علمیه بود. ابوحمزه ثمالی از شاگردان امام سجاد(ع)، هر روز به بیرون کوفه رفت و آمد داشت، بعدها فهمیدند این شخصیت به بارگاه مطهر امیرالمؤمنین علی(ع) میرفته و آنجا با جمعی از شاگردان خود تدریس و تحصیل داشتهاند.
از زمان امام سجاد(ع) و شاگردانی چون ابوحمزه ثمالی، این منطقه محل درس و تربیت شاگردان خاص بوده است. در دوره امام صادق(ع) و با آشکار شدن محل دفن مطهر امیرالمؤمنین علی(ع)، روشن شد که چرا امام سجاد(ع) شاگردش ابوحمزه ثمالی را به تحصیل در آن مکان راهنمایی میکردند!
مرحوم بحرالعلوم و نقش مدیریت مالی و علمی شخصیتهایی چون سیدمرتضی و سیدرضی که در شکوفایی حوزه نجف تعیین کنندهای داشتند، غیرقابل انکار است. حوزه علمیه نباید نهالفروشی کند، بلکه باید طلاب با استعداد را شناسایی و حمایت کند تا از دل حوزههای علمیه، اساتید بزرگی چون صاحب جواهر و شیخ انصاری پرورش یابند.
کاری که سیدمرتضی و سیدرضی انجام دادند، نمونه روشن از مدیریت صحیح و شناخت استعدادها بود، حمایتی که به تربیت شخصیتی همچون شیخ طوسی انجامید که صاحب دو کتاب از کتب اربعه هست، این علم و مدیریت نصیب هر کسی نمیشود.
همه علوم، اکتسابی و حاصل درس و بحث نیستند، معجزه، امامت و عصمت، راه فکری ندارد و کسی با درس خواندن عادی نمیتواند به آنها دست یابد، علمی که امام دارد، با درس و بحث به دست نمیآید، بلکه این علم، حقیقتی الهی است که فراتر از مسیرهای متعارف معرفت است.
انتهای پیام