گروه فعالیتهای قرآنی: رزاق یکی از نامهای نیکوی خداوند است که آیه ششم سوره هود نیز بر گستره آن در پهنه جهان هستی دلالت دارد؛ مفهومی که تأمل در آن میتواند انسانی را که دغدغه زندگی دنیا او را از آمادگی برای زندگی آخرت بازداشته، آرام و از غصه رها کند.

به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، یکی از آیات روحبخش قرآن کریم آیه ششم از سوره هود است که چنین میفرماید: «وما مِن دابَّةٍ فِی الاَرضِ اِلاّعَلَی اللّهِ رِزقُها؛ و هیچ جنبنده ای نیست مگر اینکه روزیش بر عهده خداست.»
علامه طباطبایی در توضیح آیه با بیان اینکه مقصود از «دابّه» در آیه عموم مخلوقات است، می نویسد: روزیدادن یکی از افعال مختص خداست. برای اینکه رزق هر چیزی است که مایه دوام حیات مخلوقات زنده است و چون هستی این مخلوقات از فیض خدای تعالی است، چیزی که هستی آنها به آن بستگی دارد نیز از ناحیه اوست.
سخن رسول اکرم(ص) که فرمودند: «تفرّغوا من هموم الدنیا ما استطعتم» تا میتوانید از غصههای دنیا نجات یابید ناظر به معنای عظیم این آیه شریفه است که انسان را از این نگرانی میرهاند و سایه رحمت حضرت حق و مدیریت او را به گونه ای فراگیر توصیف میکند که هیچ جنبندهای از آن محروم نیست.
به گفته علمای قرآن وقتی انسان از عظمت و غنای خداوند آگاه میشود و امور جهان، انسان و پیوند عالم و آدم را در دست خالق و پروردگار خویش میبیند، در عین اشتغال به انجام وظیفه از همّ و غم دنیا آزاد میشود.
در کتاب تفسیر انسان به انسان آمده است: خلایق، عائله خدایند که همه آنها را تأمین میکند. هیچ جنبندهای نیست که خدا روزی او را تأمین نکند و نیازهای او را فراموش کند؛ ولی بشر عادی چون ادّعای استقلال دارد و تأمین روزی خود و عیال خویش را برعهده خود میداند، همیشه در زحمت است، حال آنکه همه حیوانات دریایی و صحرایی بر سر سفره خدایند، چنان که انسان نیز چنین است. البته باید تلاش خود را کرد و کوتاهی نکرد؛ امّا تأمین بر عهده خداست.
در این کتاب به این روایت اشاره شده که یکی از معصومان(ع) به یکی از شاگردانش میفرماید: «اگر من به شما بگویم درس و بحثتان را ادامه دهید و کارتان را بکنید و تأمین هزینه شما بر عهده من، آیا آرام میشوید؟ عرض کرد: آری، پسر رسول خدا! وقتی امام معصوم به من بگوید «تو کارت را انجام بده، تأمین هزینهات بر عهده من» حتماً آرام میشوم». دارایی ما از ذات اقدس الهی است و همو چنین وعده داده است: «وما مِن دابَّةٍ فِی الاَرضِ اِلاّعَلَی اللّهِ رِزقُها»، پس چرا آرام نمیشویم!