برتری انسان برابر دشمنی که نمیبیند
گروه فعالیتهای قرآنی: برتری مقابل دشمنی که انسان نمیتواند وی را ببیند، بدون تردید، مقابلهای سخت است که پیروزی در آن جز با پناه بردن به خداوند متعال امکانپذیر نیست.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، بخشی از آیه 27 سوره اعراف یکی از حقایق را درباره شیطان چنین بیان میکند: «إِنَّهُ یَرَاکُمْ هُوَ وَقَبِیلُهُ مِنْ حَیْثُ لاَ تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّیَاطِینَ أَوْلِیَاء لِلَّذِینَ لاَ یُؤْمِنُونَ؛ در حقیقت او و قبیلهاش شما را از آنجا که آنها را نمىبینید مىبینند. ما شیاطین را دوستان افرادى قرار دادیم که ایمان نمىآورند.»
آیات متعددی از قرآن کریم، شیطان را بهعنوان دشمنی آشکار برای انسان معرفی کند. با توجه به آیه 27 سوره اعراف، شیطان و قبیله او دشمنی هستند که انسان را از جاییکه آنها را نمیبیند، میبینند. به عبارتی به فرموده علامه طباطبایی به گونهای به انسان نزدیک میشوند و او را میفریبند که او خودش نمیفهمد.
در کتاب «ادب توحیدی انبیاء در قرآن» درباره اینکه چگونه میتوان برابر دشمنی که توانایی دیدن او را نداریم، شکست نخوریم آمده است: اگر کسی دشمنی داشت که او را میبیند و او آن دشمن را نمیبیند، چه کار باید بکند؟ چنین کسی اگر مأمور و بر او واجب باشد که به جنگ با چنین دشمنی برود، به حتم شکست میخورد. خدا به ما راه را نشان داد: خدای سبحان از یک سو فرمود که شیطان دشمن گمراه کننده آشکار است(إِنَّهُ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِینٌ: قصص:15) و از سوی دیگر فرمود جهاد واجب است و از طرفی فرمود او شما را میبیند و شما او را نمیبینید؛ آنگاه سوال مطرح میشود که راه علاج چیست؟
به گفته آیتاللهالعظمی جوادی آملی خداوند خود راه علاج را بیان فرموده و آن پناه بردن به کسی است که او، دشمن را میبیند و دشمن شما وی را نمیبیند که همانا خداوند است. روشن است که اگر آدم به چنین پناهگاهی تکیه نکند، یقیقناً شکست میخورد. ممکن نیست ما موظف باشیم به جنگ شیطانی برویم که ما را میبیند و ما او را نمیبینیم و در عین حال مأمور به پیروزی باشیم، مگر اینکه راه برتری یافتن بر وی را به ما ارائه کند و آن این است.
وقتی انسان به خدا وصل شد، خدا شیطان را میبیند و طردش میکند؛ چنانکه خداوند متعال در آیه 99 سوره نحل پس از آنکه دستور میدهد از شیطان به وی پناه بریم: فرمود: «إِنَّهُ لَیْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَلَى رَبِّهِمْ یَتَوَکَّلُونَ». توجه به خدا وسوسه شیطان را بیاثر یا کماثر میکند، زیرا شیطان بر مؤمنانی که به خداوند پناه برده و بر او توکل میکنند سلطهای ندارد. ما انسان بی سلاح شیطان را نمیبیند و از راهی که او را نمیبیند، به او ضربه میزند.
